Ðiabolic Ðiary

Myanmar Internet

2011-12-06T00:41:00.000-08:00

We can use Internet in Myanmar by using Sky net, McWill, WiMax and FTTX.

	Sky Net	McWill	WiMax	FTTX
Setup Fee	1,109,000 kyats	560,000 kyats	1,500 FEC	750,000 kyats
Annual Fee	-	6,000 kyats	60 FEC	60,000 kyats
128k	40,000 kyats	2 kyats/minute	45 FEC	-
256k	50,000 kyats	3 kyats/minute	75 FEC	-
512k	60,000 kyats	6 kyats/minute	130 FEC	45,000 kyats
1M	100,000 kyats	8 kyats/minute	-	75,000 kyats
2M	150,000 kyats	-	-	125,000 kyats

Price maybe change due to the time. Hope you can choose the best Internet and save the budget for you...

Via : http://goo.gl/M7jvC

Language Poetry & Performance Poetry

2011-12-05T05:21:00.000-08:00

လတ်တလော မြန်မာ့ကဗျာလောကကို နောက်ဆုံးရိုက်ခတ်နေတဲ့ လှိုင်းကတော့ LP(Language Poetry) ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ LP လှိုင်းဟာ ခုမှ ရိုက်ခတ်တာလား ဆိုရင်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဇေယျာလင်းဟာ စကားပြေကဗျာ တွေ အကြောင်းကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပြောနေခဲ့ပါပြီ။ ၂၀၀၅ မှာ ‘L=A=N=G=U=A=G=E Poetry နှင့် အခြား ကဗျာဗေဒများ’၊ ၂၀၀၆မှာ ‘ထင်ရှားသည့် အမှတ်အသား’ ၊ ၂၀၀၇ မှာ ‘ကဗျာရေးသူကို ထုတ်လုပ်ခြင်း’ နဲ့ ‘အက်ရှဘရီ နိဒါန်း’ ၊ ၂၀၀၈ မှ ၂၀၀၉ အတွင်းမှာ ‘ကဗျာဘဝရှာတော်ပုံ’ နဲ့ ‘ချားလ်စ်ဘန်းစတိုင်းန် အင်တာဗျူး / အရေးအသားများ’ စာအုပ်တွေ ထွက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မဖတ်ဖြစ်ဘူးလားလို့ မေးရင် ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်၊ ‘ကဗျာရေးသူကို ထုတ်လုပ်ခြင်း’စာအုပ်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ကျွန်တော့်အတွက် မှတ်မှတ်ရရပါပဲ... အဲဒီစာအုပ်လေးကို မျိုးသက်နှစ် ဆီကနေ ရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ပြီးတော့ စာအုပ်ကြားထဲမှာ စတစ်ကာလေးလည်း ပါလာပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဆိုင်ကယ်မှာ ကပ်ထားလိုက်ပါတယ်၊ ဒီတော့ အိမ်က မေးပါတယ်၊ အဆိုတော် အသစ်လားတဲ့... ဇေယျာလင်း ဆိုတာ။ ကဗျာရေးသူကို ထုတ်လုပ်ခြင်းပါဆိုမှ အဆိုတော် ဖြစ်မလားဆိုတော့မှ မဟုတ်ပါဘူးဟယ်၊ အဲလို စတစ်ကာတွေက အဆိုတော်တွေပဲ လုပ်တာကိုးဟဲ့... တဲ့။

ထားပါ... ကျွန်တော်ပြောချင်တာက LP ကဗျာတွေ အကြောင်းကို ဖတ်ဖြစ်ပေမယ့် စိတ်မဝင်စားမိတဲ့ အဖြစ်ကို ပြောချင်တာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ LP ကဗျာကို ရေးသူဆိုလို့ (မှတ်မိသလောက်)ဇေယျာလင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိမယ် ထင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူရေးတဲ့ ကဗျာတွေကိုလည်း သိပ်မကြိုက်မိတာလည်း ပါမယ်၊ LP ကဗျာတွေ အကြောင်းကို ဖတ်ဖြစ်ပေမယ့် လိုက်ပြီး ရေးကြည့်ဖို့တော့ တစ်ခါမှကို မကြိုးစားမိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒါဟာ တစ်ချိန်ကပါ၊ ကဲ... အခု ၂၀၁၁ ကိုရောက်နေသလို LP ကဗျာတွေကို ရေးသားသူတွေလည်း များလာပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် မဂ္ဂဇင်းတွေမှာထက် အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ပိုပြီး ရေးသားလာကြတယ်လို့လည်း ယူဆမိပါတယ်။ အခုချိန်မှာ LP ကဗျာတွေကို ဖတ်ရတဲ့အခါ အရင်တစ်ချိန်ကနဲ့တော့ မတူတော့ပါဘူး၊ PEM Skool ၊ K0NT3MP03TRY (ဇေယျာလင်း) ၊ F.E.P.B က ကဗျာအချို့ကို တော်တော်လေး ကြိုက်မိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အကုန်တော့ မကြိုက်မိသေးပါဘူး။ တစ်ချို့ဆိုရင် လုံးဝကို မရတာပါ... အခြားကဗျာဖတ်သူတွေတော့ မသိပါဘူး။ တောကျောင်းဆရာ ရဲ့ Movable ကိုလည်း အမြဲသွားဖတ်မိပါတယ်။ လွန်းဆက်နိုးမြတ် ရဲ့ `မထင်ရှော့(ခ်)´ စာအုပ်ကိုတော့ ဝယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့် ခုထိတော့ မဝယ်ဖြစ်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် စကားပြေကဗျာတွေ နောင်မှာ ပိုများလာမယ်လို့ ယူဆမိနေပါပြီ....

LP ကဗျာတွေရဲ့လွှမ်းမိုးမှု့ကို စခံနေရပြီလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထင်နေတုန်းမှာပဲ အွန်လိုင်းမှာ လျှောက်သွားရင်း Performance Poetry တွေကို You Tube မှာ သွားကြည့်မိပါတယ်။ အဲဒီမှာ Serah Kay ရဲ့ "B" ကို သွားတွေ့ပါတယ်၊ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။ ပထမဆုံး စိတ်ဝင်စားမိတာက အာရှရုပ်ကလေးနဲ့ ကဗျာရွတ်နေတဲ့ ကဗျာဆရာမ အကြောင်းပါ။ အဲဒီကနေ ဆက်ကြည့်ဖြစ်ရင်း သူ့ကဗျာတွေကို ဆက်ရှာမိပါတယ်။ နောက်... သူရေးတဲ့ ကဗျာအမျိုးအစားတွေကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမိသွားပါတယ်။ YouTube ကို ဖွင့်ပေးလိုက်တာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလို့ ပြောရမှာပါပဲ။ Performance Poetry တွေအကြောင်းကို မဟေသီမှာ ငြိဏ်းဝေ က Artists Communities ဆိုပြီး ရေးထားတာကို ဖတ်ဖူးပေမယ့် သူတို့ကဗျာရွတ်တာကို မမြင်ရတော့ သိပ်စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါဘူး။ အခု ကြည့်လိုက်ရတော့ အရမ်းမိုက်တယ်ဗျာ... ကဗျာရွတ်တာပဲ ဘာထူးဆန်းလို့လဲ၊ အရင်ကရော ခုရော ဒီလိုပဲ ရွတ်နေကြတာပဲလေ... လို့ ပြောစရာရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က Physical Movement တွေပါထည့်ထားတာကိုး...၊ Slam Poetry တွေမှာဆို ဟစ်ဟော့ဘက်တောင် ယိမ်းနေတယ်၊ ဒါပေမယ့် အများကြီးကွဲပြားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ကဗျာရွတ်တယ်ဆိုရင် ပရိတ်သတ်က နားထောင်ရုံသက်သက်ပဲ၊ Performance Poetry တွေမှာ ပရိတ်သတ်အတွက် မိုက်တစ်လုံး ပေးထားတယ်။ ကဗျာရွတ်သူ လက်ထဲမှာပဲ မိုက်ကရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါတစ်လေမှာ ကဗျာဆရာနဲ့ ပရိတ်သတ် အပြန်အလှန် အော်ဟစ်တာတွေလည်း ရှိတယ်။

Performance Poetry တွေ ကဗျာရွတ်ဆိုခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလို သတ်မှတ်ကြပါတယ်၊ ပါဖောင်းမင့် ကဗျာဆရာ တွေဟာ သရုပ်ဆောင် (acting) နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကဗျာကို ပြော၊ ရွတ်၊ ဖတ် နေချိန်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ စိတ်အခြေအနေရဲ့ အလိုအရ ကာယလှုပ်ရှားမှု (Body Movement/ Physical Movement) ကို လှုပ်ရှားဆောင်ရွက် ပြသခြင်းသာ ဖြစ်တယ်။

Performance Poetry ဆိုပြီး ကျွန်တောက လုံးထွေးရေးလိုက်ပေမယ့် တကယ်တမ်းက ဒီခေါင်းစဉ်အောက်မှာပဲ အမျိုးအစားတွေ ထပ်ကွဲနေပါသေးတယ်။ အသေးစိတ် သိချင်တဲ့သူတွေအတွက် Wikipedai မှာ ရှာကြည့်ဖို့ ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ် -

၁။ Poetry Slam (စလမ်းကဗျာ)
၂။ Sound Poem (အသံကဗျာ)
၃။ Spoken Word (စကားပြောကဗျာ)
၄။ Improvisational Poetry (ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်၍ လက်တန်းဖန်တီးသောကဗျာ)
၅။ Performance Poetry
၆။ Def Poetry

Performance Poetry တွေဟာ Language Poetry တွေ ပေါ်လာပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ဟောင်းသွားပြီလို့ ပြောချင်ရင် သက်တမ်းအရသာ ပြောနိုင်ပေမယ့် ဆန်းသစ်တဲ့ ပါဖောင်းမင့် ကဗျာဆရာတွေ ပေါ်ထွက်နေဆဲမို့ မဟောင်းသေးတာ သေချာပါတယ်။ ဘာပဲပြောပြော ကျွန်တော်ကတော့ Performance Poetry တွေကို Language Poetry တွေထက် အခုလောလောဆယ်မှာ ပိုစိတ်ဝင်စားနေမိတယ်။

ကျွန်တော့်အတွက် ပထမဆုံးမြင်တွေ့ဖူးတဲ့ Performance Poet Serah Kay ရဲ့ ကဗျာလေးကို ပြချင်ပါတယ် (ကဗျာစာသားလေးကိုလည်း ရထားလို့ပါ)၊ Performance Poet တွေ အထူးသဖြင့် Spoken Word Poet တွေရဲ့ ကဗျာစာသားကို ရှာရတာ တော်တော်ခက်ပါတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ သူတို့က ကဗျာစာအုပ် ထုတ်လေ့မရှိလို့ပါ။ Serah ကိုယ်တိုင်က သူ့ရဲ့ Project V.O.I.C.E မှာ ကဗျာစာသား လာမေးသူ တစ်ဦးကို ဒီလိုပြန်ပြောထားပါတယ်။ * "A lot of our work is written specifically to be performed, and often never even gets written down!"

"B" by Sarah Kay
If I should have a daughter,
instead of "mom," she's gonna call me "Point B."
Because that way she knows no matter what happens
at least she can always find her way to me.
And I'm going to paint the solar systems on the backs of her hands.
So that she has to learn the entire universe before she can say
"Oh, I know that like the back of my hand."
And she's gonna learn that this life
will hit you.
Hard.
In the face.
Wait for you to get back up just so it can kick you in the stomach.
But getting the wind knocked out of you is the only way to remind your lungs
how much they like the taste of air.
There is hurt here
that cannot be fixed
by band-aids or poetry.
So the first time she realizes that Wonder Woman isn't coming,
I'll make sure she knows she doesn't have to wear the cape
all by herself.
Cause no matter how wide you stretch your fingers,
your hands will always be too small to catch
all the pain you want to heal.
Believe me.
I've tried.
"And, baby," I'll tell her,
"Don't keep your nose up in the air like that.
I know that trick;
I've done it a million times.
You're just smelling for smoke,
so you can follow the trail back to a burning house,
so you can find the boy who lost everything in the fire,
to see if you can save him.
Or else,
find the boy who lit the fire in the first place
to see if you can change him."
But I know she will anyway,
so, instead, I'll always keep an extra supply of chocolate and rain boots nearby.
Because there is no heartbreak that chocolate can't fix.
Okay...there's a few heartbreaks that chocolate can't fix,
but that's what the rain boots are for.
Because rain will wash away everything,
if you let it.
I want her
to look at the world
through the underside of a glass bottom boat.
To look with a microscope at the galaxies that exist
on the pinpoint of a human mind.
Because...
that's the way my mom taught me.
That there'll be days like this.
There'll be days like this my mama said.
When you open your hands to catch
and wind up with only blisters and bruises.
When you step out of the phone booth and try to fly
and the very people you want to save
are the ones standing on your cape.
When your boots will fill with rain,
and you'll be up to your knees in disappointment,
and those are the very days you have all the more reason to say "Thank You."
Cause there's nothing more beautiful
than the way the ocean refuses to stop kissing the shoreline
no matter how many times it's sent away.
You will put the wind in winsome...lose some.
You will put the star in starting over. And over.
And no matter how many land mines erupt in a minute
make sure your mind lands on the beauty of this funny place called life.
And, yes, on a scale from one to over-trusting, I am
pretty damn naive.
But I want her to know that this world is made out of sugar.
It can crumble so easily but don't be afraid to stick your tongue out
and taste it.
"Baby," I'll tell her,
"Remember your mama is a worrier
and your papa is a warrior.
And you are the girl with small hands and big eyes
who never stops asking for more."
"Remember that good things come in threes
and...so do bad things."
And, "Always apologize when you've done something wrong.
But don't you ever apologize for the way your eyes
refuse to stop shining.
Your voice is small
but don't ever stop singing."
And when they finally hand you heartache,
when they slip war and hatred under your door,
and offer you hand outs on street corners
of cynicism and defeat,
you tell them that they
really oughtta meet
your mother.

Sarah Kay ဟာ ဂျပန်လူမျိုး အမေရိကန်နိုင်ငံသူ မိခင်နဲ့ ဂျူးလူမျိုး အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဖခင်တို့ကနေ မွေးဖွား လာခဲ့သူပါ။ ဒါကြောင့် သူမဟာ ဂျပန်သွေးတစ်ဝက် ဂျူးသွေးတစ်ဝက်ပါသူ စကားပြောကဗျာ ဆရာမလို့ ပြောရင်လည်း ရနိုင်ပါတယ်။ နယူးရော့ခ်မြို့မှာ နေထိုင်ကြီးပြင်းလာသူပါ၊ သူမရဲ့ ကဗျာကို ပထမဆုံးတင်ဆက်ဟောပြော ချိန်ကို သူမရဲ့ အသက်ဟာ (၁၄) နှစ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီဆယ်စုနှစ်ကာလအတွက် သူမဟာ အငယ်ဆုံး ကဗျာဆရာမ ဆိုပေမယ့် သူမဟာ နယူးရော့ခ်မြို့ရဲ့ စကားပြောကဗျာ ဟောပြောပွဲတွေ ကျင်းပရာမှာ နာမည်ကြီးလှတဲ့ Browser Poetry Club ကို အိမ်လိုသဘောထားပြီး နေခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်မှာ Serah ဟာ Browser Poetry Club ရဲ့ Poetry Slam Team မှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး Texas ပြည်နယ်၊ Austin မြို့မှာ ကျင်းပတဲ့ 2006 National Poetry Slam မှာ ဝင်ပြိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒီနှစ်က ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူတွေထဲမှာ သူမဟာ အငယ်ဆုံးကဗျာဆရာမ ပါပဲ.....။ အဲဒီနောက် ၂၀၀၇ ခုနှစ်မှာ သူမဟာ HBO Def Poetry Jam မှာ သူမရဲ့ ကဗျာ "Hands" ကို ပွဲဦးထွက်အဖြစ် ရုပ်မြင်သံကြားကနေ ဟောပြောတင်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။ Sarah Kay ဟာ စကားပြောကဗျာဆရာမ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် သူ့စာတွေကို Foundling Review ၊ DamselFly Press ၊ decomP၊ The Brown Literary Review စတဲ့ စာပေမဂ္ဂဇင်းအချို့မှာလည်း ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ Project V.O.I.C.E. (Vocal Outreach Into Creative Expression) ကို စတင်တည်ထောင်သူ ဖြစ်သလို Project V.O.I.C.E. ရဲ့ တွဲဖက်ဒါရိုက်တာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

http://www.youtube.com/user/speakeasynyc
http://www.project-voice.net
http://kaysarahsera.com
http://www.facebook.com/projectvoice

အဲ... ပထမတော့ Serah Kay ရဲ့ Biography တစ်ခုလုံးကို ဘာသာပြန်မလို့ပဲ၊ စာရေးနေရင်း ပျင်းလာလို့ လင့်တွေပဲ ထည့်လိုက်တော့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့် စိတ်ထဲမှာ တစ်ခု ဆက်တွေးနေမိတယ်... ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံမှာ ကဗျာရွတ်ပွဲတွေ၊ အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲတွေ လုပ်ကြတာပဲ ရှိတယ်၊ Poetry Club ရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဘူးဖူး။ Poetry Club ရှိမယ်ဆိုရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ၊ Serah လို ငယ်ရွယ်တဲ့ ကဗျာဆရာ မျိုးဆက်သစ်လေးတွေ အများကြီး ပေါ်ထွန်းလာမှာ အသေအချာပဲ...

Post Title ကိုကြည့်ပြီး ဒီကဗျာတွေအကြောင်းကို ပြောတော့မယ်လို့ ထင်ရင်တော့ လွဲသွားပြီဗျ၊ လတ်တလော ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စား နှစ်ခြိုက်မိတဲ့ ကဗျာတွေကို ပြောပြရုံသက်သက်ပါပဲ...

ပြည်တော်ပြန် (၁)

2011-12-01T05:22:00.000-08:00

ငယ်မူပြန်ချင်တာလေး တစ်ခုနဲ့ပဲ
ဘုရားသခင်ဆီသွားတဲ့ ခရီးစဉ်ပေါ့
‌မျှော်လင့်ချက်ကို လက်ခံဖို့
တမာနံ့ကလေးကို ပြန်စို့ဖို့
တစ်‌ကျော့နှစ်‌ကျော့ ‌တေးကိုသီရင်း
ဓားကိုသွေးရင်း
ကျားကိုကျွေးရင်း
အမေကြီးရဲ့ မြေးတွေ လူလားမြောက်ခဲ့ပြီ။

ဒီတစ်ခါ ယင်းမာပင်ကို ပြန်ရတာ ‌တော်‌တော်‌လေး စိတ်ထဲမှာ ‌လေးလံ‌နေမိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့ (၃)ရက်‌လောက်ပဲ ‌နေခွင့်ရတဲ့ အတွက်ရယ်၊ လုပ်ချင်တာ‌တွေ များ‌နေတာရယ်‌တွေ ‌ကြောင့်ပါပဲ။ အွန်လိုင်း‌ပေါ် ပြန်တက်ပြီး လုပ်ချင်တဲ့ ဟာ‌လေး‌တွေလည်း ရှိ‌တော့ ‌တော်‌တော်‌လေး အချိန်ကသီလွန်း‌ နေတယ်။ ‌နောက်ဆုံး တစ်ချက်က‌တော့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ‌နောက်တစ်‌ယောက်ပါ စွံသွားခြင်းပါပဲ။ ကျွန်‌တော် ‌မျှော်လင့်ထားသလိုပါပဲ... ဒီနှစ်ထဲမှာပဲ တစ်‌ယောက်ပြီး တစ်‌ယောက် အစွံထုတ်ကုန် ကြပါ‌တော့တယ်။ ‌နောက်ဆုံးမှာ‌တော့ ကျွန်‌တော်နဲ့ ‌ကျော်ခိုင် နှစ်‌ယောက်သာ ကျန်ခဲ့ပါ‌တော့တယ်။ ကျွန်‌တော်ပြန်လာမယ် ဆို‌တော့ ‌ကျော်ခိုင်ကလည်း ပြန်လာမယ်လို့ ‌ပြောပါတယ်။ အစွံထုတ်သွားတဲ့ သူငယ်ချင်းကလည်း ကျွန်‌တော်တို့ နှစ်‌ယောက်ကို လာ‌စေချင်ပါတယ်၊ ‌ကျော်ခိုင် မလာနိုင်ရင်‌တောင် ကျွန်‌တော်က‌တော့ သွားရမှာပါပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆို‌တော့ သူ့အစွံထုတ်ပွဲကို ကျွန်‌တော့်‌မွေး‌နေ့မှာ မှတ်မှတ်ရရ လုပ်ထားတာကိုး။ ကျွန်‌တော်ကလည်း ‌မြှောက်‌ပေးလိုက်ပါတယ်၊ ‌ကောင်းတယ်... ငါ့‌မွေး‌နေ့ လုပ်‌တော့ နင်တို့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်‌တွေကို အလွယ်တကူ မှတ်မိတာ‌ပေါ့ဟာလို့။

‌နောက်... ယင်းမာပင်မြို့ အ‌နောက်ဘက် လယ်‌ငေါက်ရွာနားမှာ အိန္ဒိယ ကုလားကြီး‌တွေ လာလုပ်‌နေတယ် ဆိုတဲ့ အာဆီယံလမ်းမဆိုတာကိုလည်း စိတ်ဝင်စား‌နေပါတယ်။ ဂီရိအဖျားခတ်ခံရပြီး ‌ရေ‌တွေကြီးလာလို့ ‌ရေတိုက်စားခံလိုက်ရတဲ့ မြို့လယ်က သံတံတားကြီး အ‌ခြေအ‌နေကိုလည်း သိချင်‌နေပါတယ်၊ ပြန်ပြင်‌နေပြီလို့ ကြား‌နေရလို့ပါ။ ဒီဇင်ဘာလမှာ လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ ယင်းမာပင်မြို့ရဲ့ ပထမမျိုးဆက်လို့ ‌ခေါ်ရမယ့် ‌ကျောင်းသား/သူ‌ဟောင်းများရဲ့ အ.ထ.က မှာ ကျင်းပမယ့် ဆရာကန်‌တော့ပွဲသတင်းကိုလည်း ‌သေချာသိချင်‌နေပါတယ်။

အိမ်ပြန်ကာနီးမှ အလုပ်က ပိုရှုပ်လာပြန်ပါတယ်၊ အမှန်က တစ်ပါတ်နဲ့ ‌လေးရက်‌လောက် ပြန်ဖို့ ပြင်ထားတာပါ။ အလုပ်မှာ တာဝန်ကျတဲ့သူက အချိန်မီ မ‌ရောက်လာတာနဲ့ သူအလုပ်‌တွေကို ဆက်လုပ်‌ပေး‌နေရင်း ကိုယ့်အချိန် တစ်ပါတ်ကို စ‌တေးလိုက်ရ ပါ‌တော့တယ်။ ‌ကျော်ခိုင်ဆီကို အရင်ဝင်ပြီး အတူတူ အိမ်ပြန်ကြမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်လည်း ပျက်သွား ပါ‌တော့တယ်။ မင်းဘာသာ ပြန်နှင့်ကွာ... ငါ ‌နောက်က‌နေ အမီလိုက်လာခဲ့‌တော့မယ်လို့သာ ‌ပြောရ‌တော့တယ်။ (ဒါပေမယ့် သူက ကိုယ့်ထက်တောင် အလုပ်ပိုရှုပ်ပြီး နောက်ကျကာ ရောက်လာပါတယ်။)

‌တောင်ကြီးမြို့က‌နေ ထွက်ကတည်းက ရွာလိုက်တဲ့မိုးဟာ တစ်ညလုံးကို မရပ်‌တော့ပါဘူး။ ‌တောင်ကြီး - မန္တ‌လေး ကားလမ်းကလည်း စိတ်ရှည်သည်းခံမှုနဲ့ အ‌ပေးအယူ မျှတမှု အ‌ပေါ်မှာ တည်‌ဆောက်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။ လမ်းက တစ်လမ်းလုံး ‌တော်‌တော်‌လေး ဆိုးပါတယ်၊ တစ်လမ်း‌မောင်းကိုမှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကားချင် ဆုံတဲ့အခါ သူက ‌စောင့်‌ပေးလိုက်၊ ကိုယ်က ‌စောင့်‌ပေးလိုက်နဲ့ တစ်လမ်းလုံး အိပဲ့ အိပဲ့ နဲ့ ခရီးနှင်‌နေပုံက တကယ့်ကို လွမ်းစရာ‌ကောင်းလွန်း‌နေပါတယ်။ ခရီးကို အလျင်လို‌နေတဲ့ စိုးလှိုက်ဦး အတွက်‌တော့ စိတ်ရှည် သည်းခံမှုကို ‌လေ့ကျင်ခန်းတစ်ခုလို ကျင်သုံး‌နေရ ပါ‌တော့တယ်။ မိုးတစ်စိမ့်စိမ့်နဲ့ ချမ်းလှပါတယ် ဆို‌နေမှ ကား အဲကွန်းက ပိတ်မရလို့ ပိုဆိုး‌နေပြန်သည်။ လူအရှင်လတ်လတ်‌တွေကို ‌ရေခဲတိုက်ထဲ အထည့်ခံထားရသလို ဖြစ်‌နေသည်။ ‌အောင်ပန်းမြို့မှာ ရပ်‌တော့ ကားအပြင်ထွက်လိုက်မှ ‌နွေးသလို ခံစားရ‌တော့သည်။ အမှန်က အပြင်မှာ‌ အေး‌နေပါသည်၊ အထဲက ပို‌အေး၍သာ ‌နွေးသည်ဟု ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါ‌ပေမယ့် အဲဒီ‌နွေး‌ထွေးမှုက ခဏသာ ခံသည်၊ ကားပြန်ထွက်သည်နှင့် ‌ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ပြန်‌ရောက်သွား‌တော့သည်။ ‌ခေါင်း‌ပေါ်က‌နေ လာ‌နေတဲ့ အဲကွန်း‌လေ‌အောက်မှာ ကြာ‌တော့ လူက ဖျားချင်သလိုလို ဖြစ်လာသည်။ မတတ်နိုင်တဲ့ အဆုံး တစ်ဘက် တစ်ထည်ကို ထုတ်၍ ‌ခေါင်းမြီးခြုံကုလားမ လုပ်လိုက်မှ သက်သာရာ ရသွား‌တော့သည်။

‌ကျောက်ဆည်မြို့ဝင်‌တော့ ကားလမ်း‌တွေကို ‌ရေ‌ကျော်‌နေတာ ‌တွေ့ရတယ်။ ‌နောက် လမ်း‌ဘေးဘယ်ညာမှာလည်း တဲ‌လေး‌တွေကို ‌တွေ့ရ‌တော့ ‌ရေ‌ဘေးဒုက္ခသည်‌တွေပဲလားလို့ ‌သေချာလိုက်ကြည့်မိတယ်။ ကားမီး‌ရောင်‌အောက်မှာပဲ လှမ်းကြည့်ရတာမို့ ‌သေချာ‌တော့ မကွဲလိုက်ပါဘူး။ ‌ဈေးဆိုင်‌လေး‌တွေလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ‌ကျောက်ဆည်မြို့ထဲမှာ‌တော့ ကားလမ်းကို ‌ရေမ‌ကျော်‌တော့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ပြန်အိပ်‌ပျော်သွားပြန်ပါတယ်၊ ကျွဲဆည်ကန် ကားကွင်းကို‌ရောက်ကာမှ နိုးလာပါ‌တော့တယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် မိုးက‌တော့ မရပ်‌သေးပါဘူး၊ တစ်ဖွဲဖွဲနဲ့ ရွာလို့‌ကောင်း‌နေဆဲပါပဲ။ ‌နောက်... ကျွဲတည်ကန် ကားကွင်းကလည်း ‌ရေ‌တွေအိုင်ပြီး တင်ကျန်‌နေတဲ့ ဗွက်‌တွေနဲ့ အပြည့်မို့ ကား‌ပေါ်ကဆင်းဖို့ ‌တော်‌တော်လည်း စိတ်ညစ်သွားမိပါတယ်။ ပြီး‌တော့ ကား‌ပေါ်က ခရီးသည်‌တွေ ဆင်းလာတာနဲ့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ Taxi သမား‌တွေက ဝိုင်းအုံ‌အော်ကြဟစ်ကြနဲ့၊ အရင်လိုပါပဲ...။ ဒါ‌ပေမယ့် အရင်လို ကား‌ပေါ်ထိ တက်ဆွဲတာမျိုးကို‌တော့ ကန့်သတ်ထားပုံရတယ်၊ ကား‌အောက်က‌နေပဲ ကားထွက်‌ပေါက်ကို ဝိုင်းအုံပြီး ‌အော်‌နေကြ‌တော့တယ်။

Taxi ဆို‌ပေမယ့် တကယ့် Taxi ကား အစစ်‌တွေ‌တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ Nissan ကား‌သေး‌လေး‌တွေနဲ့ Taxi ပုံစံ ဆွဲ‌နေကြတာပါ။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်‌တော်လည်း ကျွန်‌တော့်အထုပ်‌တွေကို ဆွဲသွားတဲ့ Taxi ကား‌မောင်းသမားတစ်‌ယောက် ပါသွားပါ‌တော့တယ်။ ဘယ်‌လောက်လဲ ‌မေး‌တော့ သုံး‌ထောင်လို့ ပြန်‌ဖြေတာနဲ့ ကျွန်‌တော်လည်း ‌တော်‌တော်‌လေး တင်းသွားပါတယ်။ ဟာဗျာ... မုံရွာ - မန္တ‌လေး ကားခ‌တောင် သုံး‌ထောင်ပဲ ရှိတာကို ဆို‌တော့ နှစ်‌ထောင့်ငါးရာ‌တော့ လုပ်ပါဗျာ တဲ့။ အဲလို‌ပြော‌နေတဲ့ အချိန်မှာ အထုပ်‌တွေက သူ့ကား‌ပေါ်တင်ပြီး‌နေပါပြီ၊ ‌နောက်... သူ့ကားရပ်ထားတဲ့ ‌နေရာကလည်း အခြားကား‌တွေနဲ့‌ရော၊ ကားသမား‌တွေနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်း တစ်‌နေရာမှာပါ။ ‌ပြောရရင် သူ့‌ပြောတဲ့‌ဈေးကွက်ကို ဝင်လုမယ့်သူမရှိတဲ့‌နေရာမျိုး‌ပေါ့။ မိုးကလဲ ကျ‌နေတုန်းပါပဲ။ မိုးရွာထဲမှာ ရပ်‌ပြော‌နေရတာက တစ်‌ကြောင်း၊ သိပ်ပြီး စိတ်မရှည်တာက တစ်‌ကြောင်းနဲ့ သူ‌ပြောတဲ့ နှစ်‌ထောင်ငါးရာကိုပဲ သ‌ဘောတူလိုက်ပါ‌တော့တယ်။ အဲလို‌တွေ ငြင်းရတာကို သိပ်ပြီး စိတ်မရှည်လှပါဘူး၊ ဒါ‌ပေမယ့် ဒီ‌ဈေးနှုန်းကို အိမ်‌ပြောပြရင် ‌သေချာ‌ပေါက် ‌ဒေါပွကြမှာပါ။ မတတ်နိုင်ပါဘူး၊ ကားသမား‌တွေရဲ့ ဂွင်ကိုလည်း နားလည်ပါတယ်။ ‌နောက်... သူတို့‌တွေက ကိုယ့်လို စိတ်သိပ်မရှည်တတ်တဲ့ စိတ်လက်တစ်ဆစ်‌လေး‌တွေကို အချဉ်ဖမ်းချင်‌နေမှန်းလည်း ရိပ်မိပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ မိုး‌ရေထဲမှာ Taxi ကားနဲ့ သီရိမန္တလာကားကွင်းဖက်ကို ထွက်လာခဲ့ပါ‌တော့တယ်။ မန‌လေးမြို့ထဲထိ ကားလမ်း‌ပေါ်မှာ ‌ရေ‌တွေက အိုင်ထွန်းတင်ကျန်‌နေဆဲပါပဲ။ မနက်မိုးမလင်း‌သေးလို့ ကားလမ်းကို ‌သေချာမမြင်ရ‌သေး‌ပေမယ့် ကားလမ်းမ‌ပေါ်က‌နေ ဖြတ်‌မောင်း‌နေတဲ့ Taxi ကား‌လေးရဲ့ တံခါး‌ဘောင်ကို ‌ရေ‌တွေ လာစင်‌နေတာကို ကြည့်ပြီး ‌ရေ‌တော်‌တော်များများ တင်‌နေတာကို ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ သီရိမန္တလာကားကွင်းကို‌ရောက်‌တော့ ကျွန်‌တော်စီးလာတဲ့ Taxi ကားကို လာဝိုင်းပြန်ပါတယ်။ ပုလဲ၊ မင်းတိုင်ပင် လား ဆိုပြီး အဲဒီထဲက လူတစ်‌ယောက်က လာ‌မေးလို့ ကျွန်‌တော်လည်း ငါ‌တော့ အဆင်သင့်ပြီဟ၊ ပုလဲ၊ မင်းတိုင်ပင် ကားက လူနဲ့တန်း‌တွေ့တာပဲလို ဝမ်းသာအားရ ယူဆပြီး ဟုတ်တယ်လို့ ‌ဖြေလိုက်ပါတယ်။ အစ်ကို အထုပ်‌တွေ‌ပေး ဆိုပြီး ကိုယ်‌တော်‌ချောက ထမ်းသွားပါ‌လေ‌ရော၊ ကျွန်‌တော်လည်း သူ့‌နောက်က‌နေ ကန့်လန့် ကန့်လန့် နဲ့ လိုက်သွားရပါတယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် သူ‌ခေါ်သွားတာက ကားဂိတ်မဟုတ်ပါဘူး၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ခုကိုပါ။ ဟိုလူ ကားဂိတ်သွားပြီး လက်မှတ်ဖြတ်ဦးမယ်‌လေဗျာ။ ဆို‌တော့ ဂိတ်က ‌ခြောက်နာရီ‌ကျော်မှာ ဖွင့်မှာ တဲ့ အခု‌လော‌လောဆယ်‌တော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ထိုင်‌နေ‌ပေါ့ တဲ့၊ ပြီး‌တော့ အစ်ကို ကျွန်‌တော့် ထိုးမုန့်‌တွေကို အား‌ပေးဦး‌နော်... တဲ့။

‌သေ ပါ ‌ရော....၊ ဒီတစ်ခါလည်း ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။ အမှန်က သူက ထိုးမုန့်သည် သက်သက်ပါ။ ဂိတ်က‌နေ ခရီးသည် ဆင်းရှာတဲ့ စပါယ်ယာ ဟန်‌ဆောင်ပြီး ကျွန်‌တော့်ကို ‌ခေါ်ထုတ်သွားတာပဲ။ ဟုတ်ပါပြီ.... သူ‌ပြောသလို ကားဂိတ်ကမှ မဖွင့်‌သေးတာ၊ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ... လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပဲ ထိုင်ပြီး ‌စောင့်ရ‌တော့မှာ‌ပေါ့။ သူ‌ခေါ်သွားတဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ‌ရောက်ဖို့ ဆိုင်‌ရှေ့က ‌ရေအပြည့်နဲ့ ဗွက်အိုင်ကြီးကို အရင် ဖြတ်ကူးလိုက်ရ‌သေးတယ်။ ‌နောက်မှ သူ‌ခေါ်သွားတဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်မိတယ်။ တစ်ဆိုင်လုံး တစ်ရှူးစ‌တွေနဲ့ ရှုတ်ရှက်ခတ်‌နေပုံများ ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာ ‌ကျောက်ပတ်တီးစီးထားတဲ့ လူနာတစ်‌ယောက်ကို ‌ကျောက်ပတ်တီးပြန်‌ဖြေထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ‌နောက်.... စားပွဲခုံ‌တွေအ‌တော်များများမှာလည်း လူအပြည့်နဲ့ပါပဲ။ တစ်ခုံပဲ လွတ်‌နေလို့ အဲဒီခုံမှာပဲ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ စားပွဲထိုး‌လေးကို မုန့်ဟင်းခါးတစ်ပွဲနဲ့ ‌ကော်ဖီ ချစ်‌ကောင်း တစ်ခွက် မှာလိုက်တယ်။ ‌ကော်ဖီ (ချစ်‌ကောင်း) ကို မှာဖို့ ခဏ‌တော့ ရပ်သွား‌သေးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့ ချစ်‌ကောင်းကို ချစ်‌ကောင်းနဲ့မတူပဲ ရတတ်လို့ပါပဲ။ ဒါ‌ပေမယ့် ထားလိုက်ပါ‌တော့ကွာ ဆိုပြီး မျက်စိမှိတ် မှာလိုက်တယ်။ ခဏ‌နေ‌တော့ လာချတယ်၊ မုန့်ဟင်းခါးက‌တော့ မ‌ကောင်းပါဘူး၊ ချစ်‌ကောင်းကို တစ်ငုံ‌သောက်ကြည့်လိုက်တယ်။ အံ့အားသင့်စရာပဲ...... ကျွန်‌တော်လိုချင်‌နေတဲ့ အရာသာကို ပြန်ရလိုက်လို့ပါပဲ။ အဲဒီကျမှပဲ ကိုယ့်‌ရှေ့က စားပွဲခုံ‌ပေါ်ကို ‌သေချာကြည့်မိ‌တော့တယ်။ ဟုတ်တယ်... ဒါ အညာပဲ.....

စားပွဲ‌ပေါ်မှာ ဆားဗူး‌လေး တစ်ဗူးရယ်၊ မီးခြစ်ဆံနဲ့ ခြစ်ယူရတဲ့ နတ်သမီး မီးခြစ်ဗူး‌လေး တစ်ဗူးကို ‌တွေ့လိုက်ရလို့ပဲ။ ဟုတ်တယ်...၊ ဆားဗူးတစ်ဗူးနဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဘာဆိုင်လို့လဲလို့ ‌မေးချင်စရာရှိတယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် ရှိပါတယ်ဗျာ၊ အညာမှာက ‌ရေ‌နွေးကြမ်းကို ဖန်တူး‌နေ‌အောင် ခတ်‌လေ့ရှိတယ်။ ‌တော်တန်ရုံလူ‌တော့ ‌သောက်ဖို့ခက်ပါတယ်၊ ‌သောက်‌နေကျရှိတဲ့သူ‌တွေအတွက်လည်း ဝမ်းချုပ်‌လေချုပ် ဖြစ်နိုင်စရာ ရှိတာမို့ ဆားခပ်ပြီးမှ ‌သောက်‌လေ့ရှိတာ ‌ကြောင့်ပါပဲ။ အဲဒီဓ‌လေ့က ခုချိန်မှာ ‌တော်‌တော်‌လေး ‌ပျောက်သွားပါပြီ။ အဲဒီလို ဆားခပ်‌သောက်တဲ့ ‌ရေ‌နွေးကြမ်းကို ကယား၊ ကယမ်း နဲ့ ကိုးတစ်လူမျိုး‌တွေလည်း ‌သောက်‌လေ့ရှိတာ ‌တွေ့ဖူးပါတယ်။ ကျွန်‌တော်ကလည်း သူတို့လို လိုက်‌သောက်‌တော့ သူတို့‌တော်‌တော်‌လေး အံ့ဩပြီး ပိုခင်သွားကြတယ်။

ဒီလိုနဲ့ (၇)နာရီ‌လောက်မှာ ‌ဒေါ်လာကားဂိတ်ကို စပါယ်ယာအတု ထိုးမုန့်သည်က လာ‌ခေါ်တာနဲ့ ပါသွားပါတယ်။ ကားခက နှစ်‌ထောင်ငါးရာတဲ့၊ ကားက‌တော့ MiniBus မှန်လုံ‌လေးပါ။ ကားထဲဝင်ကြည့်လိုက်‌တော့ ထိုင်ခုံ‌တွေ‌အောက်မှာ ငါးပိအိတ်‌တွေနဲ့ ပြည့်လို့‌နေပါတယ်။ ‌အော်... ‌မေ့လို့၊ ဟို.. ကားစပါယ်ယာအတု ထိုးမုန့်သည်ဆီက‌နေ ထိုးမုန့် ငါး‌ထောင်ဖိုး‌တော့ ဝယ်လိုက်ရ‌သေးတယ်။ သူ့ဆီက ဝယ်လိုက်ရ‌ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ သိပ်‌တော့ မကြည်လှပါဘူး၊ ကသိက‌အောက်နဲ့ပါပဲ။ ကျွန်‌တော်တို့ရဲ့ အားနာတတ်တဲ့ စိတ်ထားကို သိပြီး အသုံးချခံလိုက်ရသလိုလည်း ခံစားရပါတယ်။ မတတ်နိုင်တာက ကျွန်‌တော်ကိုကလည်း အားနာတတ်တာပါပဲ၊ အားနာရမှာ‌တောင် အားနာ‌နေတာ ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်‌ယောက်ရဲ့ ဟာသလို အားနာတတ်တဲ့‌ကောင် ဆို‌တော့လည်း၊ ထားပါ‌တော့ဗျာ...

အမှန်က ကျွန်‌တော် မန္တလေး - ယင်းမာပင်ကားကို ‌ရွေးတာ မှားသွားတယ်ဗျ၊ ကားအသင်းနှစ်ခု (‌ဒေါ်လာနဲ့ ပုံ‌တောင်သား) ဆိုပြီး ရှိရာမှာ ‌ဒေါ်လာကားအသင်းက MiniBus မှန်လုံ ‌လေး‌တွေပါ။ ပုံ‌တောင်သား ကားအသင်းကမှ မှန်လုံကားကြီး‌တွေပါ။ ဒါ‌ပေမယ့် ‌ဒေါ်လာကား‌တွေက အချိန်စိပ်ပြီး ခပ်မြန်မြန်‌မောင်းတယ်ဗျ။ ပုံ‌တောင်သား‌တွေက‌တော့ တစ်‌နေ့မှာ သုံး‌လေးစီးပဲ ထွက်ပြီး ခပ်မှန်မှန်‌မောင်းတယ်။ စီးရတာက‌တော့ ပိုပြီး သက်‌တောင့်သက်သာ ရှိတာ‌ပေါ့။ အခု‌တော့ ‌ဒေါ်လာကား‌လေး‌ပေါ်မှာ Daywalker တစ်‌ကောင်‌တော့ ကသိက‌အောက် နိုင်လှစွာပဲ ပါလာခဲ့ပါ‌တော့တယ်။

မန္တ‌လေး - မုံရွာ - ပုလဲ - မင်းတိုင်ပင် ကား‌တွေက အရင်လမ်း‌ဟောင်းက‌နေ သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဧရာဝတီမြစ်ကိုလည်း တံတားအသစ်က‌နေပဲ ဖြတ်ပါတယ်။ အရင်ကတည်းကလည်း တံတားအသစ်က‌နေ ဖြတ်‌နေကျမို့ သိပ်မထူးလှ‌ပေမယ့် မန္တ‌လေး-မုံရွာ လမ်း‌ဟောင်းအတိုင်း သွားတာမဟုတ်‌တော့ပါဘူး။ ဒါဆို လမ်းသစ်ကလား ဆို‌တော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ လမ်းသစ်က လမ်း‌ဟောင်းနဲ့ ပူးချည်ခွာချည် လုပ်ထားပါတယ်။ ပုံမှန်အတိုင်း လမ်း‌ဟောင်းက‌နေ ‌မောင်း‌နေရင်း တစ်ချို့‌နေရာ‌တွေမှာ လမ်းသစ်က‌နေ ‌မောင်းသွားပါတယ်။ (ဥပမာ - မြင်းမူမြို့ကို မဖြတ်ဘဲ မြို့ပါတ်လမ်း ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားတာမျိုးပါ။) လမ်းက‌တော့ နည်းနည်း ပိုတိုသွားမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ‌နောက် လမ်းဖြတ်ခ‌ကောက်တဲ့ Tool Gate သုံးခုကို ဖြတ်သွားရပါတယ်။

ပထမ တစ်ခုက စစ်ကိုင်းမြို့ အထွက်နားမှာပါ။ ဒုတိယ တစ်ခုက မြင်းမူမြို့ မြို့ပါတ်လမ်း အဝင်နားမှာနဲ့ တတိယတစ်ခုက‌တော့ မုံရွာ ဝင်ကာနီး‌လောက်မှာပါ။ သုံးခုလုံးဟာ ‌ရွှေ‌တောင်ကုမဏ္ဍီ ပိုင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယူဆမိပါတယ်။ ကုမဏ္ဍီရဲ့ တံဆိပ်ကို ဂိတ်သုံးခုလုံးမှာ ‌တွေ့ရလို့ပါ။ ဂိတ်‌တွေရှိလာတာ ပို‌ကောင်းတယ်လို့ ယူဆမိ‌ပေမယ့် အဲဒီဂိတ်‌တွေ‌ကြောင့်ပဲ မြင်းမူမြို့နားက ဂိတ်မှာ ကျွန်‌တော်တို့ကား နာရီဝက်‌လောက် ရပ်လိုက်ရပါ‌သေးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့ ကျွန်‌တော်တို့ ‌ရှေ့ကားက တန်ချိန် (၁) တန် ပို‌နေတာကို ‌ဖြေရှင်း‌နေတာ‌ ကြောင့်ပါ။ ဂိတ်က အဖွဲ့‌တွေကလည်း ရှင်းပြ၊ ကားသမား‌တွေ ကလည်း ငြင်းကြနဲ့ သူတို့ စကားဝိုင်းကို နာရီဝက်‌လောက် ထိုင်ကြည့်‌ နေခဲ့ရပါတယ်။

‌ရေ‌တွေလျှံ‌နေတဲ့ ‌ညောင်ပင်ဝန်းကို ဆယ်နာရီ‌လောက်မှာ ‌ရောက်ပြီး ထမင်းစား ခဏနားပါတယ်။ အရင်အတိုင်းပါပဲ.... စနိုက်ငှက်‌တွေကို စာက‌လေးလို့ ‌ပြောပြီး ‌ရောင်းဆဲ၊ ကားတစ်စီးကို ဝိုင်းအုံပြီး ‌ခေါင်းရွက်ဗျတ်ထိုး‌ဈေးသည်‌တွေလည်း ‌အော်ဟစ်‌ရောင်းဆဲ၊ ဒီ‌နေ့မှာ‌တော့ တစ်ခု သတိထားမိပါတယ်။ ‌ခေါင်းရွက်ဗျတ်ထိုး ‌ဈေးသည်‌တွေဟာ ကားနားတဲ့ ဆိုင်က‌နေ ယူ‌ရောင်းကြတယ် ဆိုတာပါပဲ။ အားလုံးလားဆို‌တော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ အများစုပါ ... အရင်းရှိတဲ့သူ‌တွေက‌တော့ ကိုယ်ပိုင် ဝယ်‌ရောင်း‌ပေါ့။ ဒါ‌ပေမယ့် ကိုယ်ပိုင်‌ငွေနဲ့ မတင်နိုင်တဲ့ပစ္စည်းကို‌တော့ ဆိုင်ကပဲ ယူထည့်လိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုးပါ။ ဒီလိုနဲ့ မုံရွာကို ‌ရောက်ပါတယ်၊ မုံရွာမြို့ထဲကို ကားက မဝင်‌တော့ပါဘူး။ အရင် ဘိုးဘွားရိပ်သားနားက လမ်းက‌နေ ဖြတ်‌မောင်းပြီး မြို့ကို ဖြတ်သွားပါတယ်။ မုံရွာမြို့ပါတ်လမ်းလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါ‌ပေမယ့် မုံရွာမြို့ပတ်လမ်းဟာ အခြားမြို့‌တွေလို မြို့အပြင်က‌နေ ပါတ်သွားတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ မြို့ထဲမှာပဲ ရထားလမ်းနဲ့ အပြိုင် ဖြတ်သွားပါတယ်။ ဒီ‌တော့ မုံရွာမြို့ထဲမှာ အ‌ဝေ‌ပြေးကား‌တွေ အ‌နေနဲ့ ရပ်စရာ‌နေရာ ဆိုလို့ ဘုရားနီ နဲ့ ဘူတာရုံ‌လောက်ပဲ ရှိပါ‌တော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ နမခ ဘက်သွားတဲ့ လမ်းက‌နေ ချင်းတွင်းတံတားအသစ်ကို ဖြတ်ပြီး ချင်းတွင်းမြစ်အ‌နောက်ဘက်ကမ်းကို ‌ရောက်လာပါတယ်။

‌ရွှေ‌တောင်ဦးဘုရားကို ‌ကျော်တာနဲ့ ‌မြေယာကွက် အသစ်‌တွေ‌ပေါ်မှာ ‌ဆောက်လုပ်‌နေဆဲ အ‌ဆောက်အဦးအချို့ကို ‌တွေ့လိုက်ရပါ‌တော့တယ်။ ယခင်က အဲဒီ‌နေရာ‌တွေဟာ ဆူးချုံအပြည့်နဲ့ ‌တော‌တွေပါပဲ။ အခုအခါမှာ‌တော့ အုတ်တံတိုင်းကိုယ်စီနဲ့ အကွက်‌တွေ ဖြစ်‌နေပါပြီ။ ဘယ်သူ‌တွေ ပိုင်ဆိုင်သွားကြသလဲ‌တော့ မသိ‌ပေမယ့် ကုမဏ္ဍီအများစုနဲ့ လက်တစ်ဆုပ် သာသာ လူအချို့သာ ဖြစ်မယ်လို့ တွက်ကြည့်မိပါတယ်၊ ယင်းမာပင်မြို့‌ရောက်‌တော့ ကျွန်‌တော်မြင်‌တွေ့ ခဲ့ရတဲ့ ‌မြေကွက်‌တွေထဲက ခြံစည်းရိုးခတ်ထားတဲ့ အကွက်‌တွေက စစ်မှုထမ်း‌ဟောင်း‌တွေ ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ အုတ်တံတိုင်းခတ် ‌မြေကွက်‌တွေက‌တော့ လူကြီးသူကြီးများနှင့် ကုမဏီများ ပိုင်ဆိုင်ကြ‌ကြောင်း ‌သေချာ သိရပါ‌တော့သည်။

ယင်းမာပင်ကို ကျွန်‌တော် ယခင်တစ်‌ခေါက်‌ရောက်တုန်းက ‌ရွှေ‌တောင်ဦးက‌နေ မိုင်းဘက် [အရင်လမ်းဟောင်း (ယင်းမာပင်-ညောင်ပင်ကြီး) ဆီ ဖြတ်ချလိုက်တဲ့ လမ်း] ကို လာတဲ့လမ်းက ‌ဖောက်လုပ်ဆဲပါ။ အခု‌တော့ အားလုံး ပြီးသွားပြီမို့ လိုင်းကား‌တွေ အ‌တော်များများ သွားလာ‌ နေကြသလို ‌ညောင်ပင်ကြီးဘက် ဆိပ်ကမ်းလည်း အ‌တော်‌လေး ‌ခြောက်သွား‌တော့သည်။ ‌ဒါပေမယ့် ရန်ကုန်၊ မန္တလေးကနေ တိုက်ရိုက်လာလို့ရတဲ့ ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကတော့ ပိုကောင်းသွားတယ်။

ရန်ကုန်ကနေဆို မိုးကောင်းကင် ကားလိုင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် လာလို့ရသွားပြီ၊ မန္တလေးကနေ ဆိုရင် ဒေါ်လာ၊ ပုံတောင်သား စတဲ့ ကားလိုင်းတွေနဲ့ ယင်းမာပင်ကို တိုက်ရိုက်လာလို့ ရသွားပြီ။ မြောက်ယမား‌ချောင်း တံတားက‌တော့ အရင် တံတားကို အသစ်ပြန်ပြင် ‌ဆောက်ထားတာကို ‌တွေ့ရသည်။ (အရင်တံတားထက် သာ‌ပေမယ့် ‌ကောင်း‌တော့ မ‌ကောင်း‌သေးပါဘူး၊ တံတားက ‌တော်‌တော်‌လေး ကျဉ်းလွန်းပါတယ်။)

ကျွန်‌တော် ‌မြောက်ယမား‌ချောင်းတံတား သမိုင်း‌ကြောင်းကို ‌တော်‌တော်‌လေး သိလိုက်သည်။ ယခင်က ဒီတံတား‌နေရာတွင် သစ်သားတံတား တစ်ခု ရှိသည်။ ဗိုလ်ချုပ်သာ‌အေး တိုင်းမှူးဖြစ်စဉ်က ‌ဆောက်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ‌ဆောက်လုပ်‌ရေးကို အရင် တာဝန်‌ပေး‌စေခိုင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တိုင်းတာမှုများလုပ်‌နေ‌သော ‌ဆောက်လုပ်‌ရေးကို တိုင်းမှူးက အားမရဖြစ်လာကာ ကုမဏ္ဍီများကို တာဝန်‌ပေး၍ အမြန်ဆုံး ပြီး‌အောင် ‌ဆောက်လုပ်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုမဏ္ဍီများ၏ လက်ထက်တွင် တိုင်းမှူး ဗိုလ်ချုပ်သာ‌အေး အလိုအတိုင်း အမြန်ဆုံးပြီးပါသည်၊ သို့‌ပေမယ့် ဖွင့်ပွဲလုပ်ပြီး တစ်လအကြာမှာပင် ယမား‌ချောင်း‌ ရေတက်လိုက်ရာ တံတားကြီးက "လ" ပုံသဏ္ဏန် ‌ကောက်‌ကွေ့ သွား‌တော့သည်။ ‌ကောက်‌ကွေ့ သွားတဲ့ ယမား‌ချောင်းတံတားကို ကျွန်‌တော် ပြန်လာရင်း သွားကြည့် ဖြစ်‌သေးသည်။ သို့‌သော် အဲဒီကာလများက ကျွန်‌တော့်တွင် ကင်မရာနှင့် တူ‌သော အရာပင် မရှိပါ။ ထားပါ.... ‌နောက်ဆုံး‌တော့ အဲဒီ တံတား ဘာဖြစ်သွားလဲ၊ ဟုတ်ကဲ့ အသစ်ပြန်‌ဆောက် ရတာပါပဲ။ အခု ‌ဆောက်ထားတာ အဲဒီ တံတားကို ပြင်ပြီး ပြန်‌ဆောက်ထားတာ‌ပေါ့။ တကယ်တမ်း အမြတ်ထွက်သွားတာက ကုမဏ္ဍီတွေပါ၊ တံတားအတွက်ဆိုပြီး သစ်‌တွေကို တရားဝင် ထင်တိုင်းကျဲ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ ကြပါတယ်။ ဒုတိယ အမြတ်ထွက်သူက‌တော့ တိုင်းမှူး ဗိုလ်ချုပ်သာ‌အေးပါပဲ။ နာမည်‌ကောင်း ရသွားသလို ကုမဏ္ဍီတွေရဲ့ ကန်‌တော့ခံ ဆရာတစ်ဆူလည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ အရှုံး‌ပေါ်သူ‌တွေက‌တော့ ‌ဒေသခံ‌တွေပါပဲ၊ တံတားလည်း မရ၊ ‌ရေ/‌မြေလည်း ဆုံး နဲ့ ဖွတ်မရ ဓါးမဆုံး ဖြစ်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ကျွန်‌တော်တို့ ယင်းမာပင်မြို့နယ် (၉၉) ကန်လိုမျိုးပါပဲ။ (အဲလိုမျိုး ဘုရားဖြစ်မယ့် အုတ်နီခဲ‌တွေရဲ့ မျက်‌တောင်‌မွှေးတစ်ဆုံး ‌အောင်မြင်မှု‌တွေ အ‌ကြောင်းကို သ‌ရော်ချင်လို့ ဒီပိုစ်‌လေးကို ‌ ရေးတင်ခဲ့ဖူးတယ်။) ထားပါဗျာ... အဲဒီ အ‌ကြောင်း‌တွေ ဆက်‌ပြော‌နေရင် Wikileak ဖြစ်သွား‌တော့မယ်။

မိုင်းမြို့နားနီးလာ‌တော့ ဒုတ္ထာချက်ထားတဲ့ ‌မြေ‌တွေကို ‌တွေ့ရတယ်၊ ‌မြေ‌တွေက ပျက်ဆီးကုန်ပါပြီ။ ဘာအပင်မှ ‌ပေါက်နိုင်မည် မထင်‌တော့ပါ။ ဒီ‌မြေ‌တွေက နယ်ခံ‌တွေ ချက်ပြီး အလုပ်လုပ်ထားတဲ့ ‌မြေ‌တွေပါ။ မိုင်းမြို့ရှိ ‌ကြေးနီ ထုတ်လုပ်‌ရေး စက်ရုံက‌နေ စွန့်ထုတ်လိုက်တဲ့ ‌မြေ‌တွေကို ယူပြီး အက်ဆစ်‌တွေ ဘာ‌တွေထည့်ကာ ချက်ယူရတာပါ။ ဘယ်လိုလဲ‌တော့ အ‌သေအချာ မသိ‌ပေမယ့်... အကြမ်းဖျင်း‌တော့ ကျွန်‌တော် သိပါတယ်။ သံ၊ သတ္တုအတိုအစ‌တွေကို အဲဒီ‌မြေထဲမှာ နှစ်ထားလိုက်ရင် အားလုံးဟာ ‌ကြေးဖြစ်သွားပါတယ်၊ အရည်အ‌သွေး‌တော့ မ‌ကောင်းပါဘူး။ ဒါ‌ပေမယ့် ‌တော်‌တော်‌လေး အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။ အခု‌နောက်ပိုင်း မှာ‌တော့ စက်ရုံကလည်း အဲလို စွန့်ထုတ်တာမျိုးကို အထဲမှာပဲ ပြန်လုပ်‌တော့လို့ အဲဒီအလုပ်‌တွေလည်း ရပ်သွားပါ‌တော့တယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် သူတို့ ချက်လုပ်ခဲ့တဲ့ ‌မြေပျက်‌တွေက‌တော့ ခုထက်ထိ ကျန်ရှိ‌နေဆဲပါပဲ။ အ‌မေ‌ရေရင်ရဲ့ စုန်းတလင်း‌တွေပါပဲ.... ဘာပင်မှကို ပြန်မ‌ပေါက်နိုင်‌တော့တဲ့ ငရဲ‌မြေ‌တွေ ဖြစ်‌နေခဲ့ပါပြီ။ ဒါ‌တွေကို‌တော့ ကျွန်‌တော်တို့ နယ်သူ/သား ‌တွေ သတိထားမိဟန် မတူပါ။ သူတို့ သိသည်က စား၊ ဝတ်၊ ‌နေ၊ ‌ရေး သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အဲဒီ‌မြေ‌တွေကို ဓါတ်ပုံရိုက်‌နေ‌သော ကျွန်‌တော့်ကိုလည်း အထူးအဆန်းလို လာကြည့်‌နေကြသည်။

ကျွန်‌တော်တို့အညာသည် ‌ခြောက်‌သွေ့‌သော ရာသီဥတုရှိ‌သော‌ကြောင့် ဆူးပါသည့် အပင်များ‌ပေါများလှပါသည်။ ယခင်ကလည်း ‌ပေါ့များခဲ့သလိုမျိုး ခုလည်း ‌ပေါများချင်ပါသည်၊ ‌နောင်လည်း ‌ပေါများ ‌နေ‌စေချင်ပါသည်။ လူကြီးမိဘများက ခလုတ်မထိ၊ ဆူးမငြိပါ‌စေနဲ့ လို့ ဆု‌တောင်း‌ပေးကြ‌ပေမယ့် ကျွန်‌တော်က‌တော့ အညာမှာ အမြဲတမ်း ဆူးငြိ‌နေချင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။ ဆူးပင်များ မ‌ပေါက်‌ရောက်နိုင်တဲ့ အညာကို ကျွန်‌တော် မချစ်နိုင်ပါ။ ‌သေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်‌အောင် ဆူးငြိပါ‌စေ‌တော့... ဆူးပင်များ ‌ကောင်းစွာ ‌ပေါက်‌ရောက်‌စေချင်ပါသည်။ စုန်းတလင်းများ မလိုချင်ပါ.... ငရဲ‌မြေ‌တွေ မလိုချင်ပါ....။ အညာရဲ့ identity လေးတွေ မှန်သမျှသည် ကျွန်တော်ချစ်မိသော အကြောင်းအရင်းများ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခုတစ်လေမျှပင် အဆုံးအရှုံး မရှိစေချင်ပါ။

‌နောက်... အရင်က စံပါယ်‌တောင်၊ လက်ပ‌တောင်း‌တောင်၊ ကြေးစင်တောင် ဆိုပြီး ‌တောင်ကြီး သုံးလုံးဟာ အခုဆိုရင် စံပါယ်ချိုင်၊ လက်ပ‌တောင်းချိုင့် ဆိုပြီး ‌ခေါ်ရ‌တော့မည့် အ‌နေအထားကို ‌ရောက်‌နေ‌လေပြီ။ ကျွန်‌တော်တို့ အမိ‌မြေဟာ သယံဇာတ ‌ပေါ့ကြွယ်ဝလှသည်ကို ဘယ်သူမှ မငြင်းနိုင်ပါ၊ ထို့အတူ ထိုသယံဇာတ‌တွေကို ကျွန်‌တော်တို့ ဘယ်‌လောက်ထိ အသုံးချနိုင်ပြီလဲ ဆိုတာကိုလည်း မ‌ဖြေနိုင်‌သေး‌ကြောင်း ‌သေချာလှပါသည်။ ခုထက်ထိပင် မိုင်းမြို့ရှိ ‌ကြေးနီထုတ်လုပ်‌ရေး လုပ်ငန်းသည် ကိုယ်ပိုင် မဖြစ်နိုင်‌သေးပါ။ သူများနိုင်ငံကို ‌ရောင်းစား ထားရတုန်းပင် ရှိ‌သေးသည်။ ကျွန်‌တော်တို့ငယ်စဉ် ‌ကျောင်းစာအုပ်ထဲမှာ ထည့်သင်ခဲ့တုန်းကတည်းက ခုထက်ထိ ‌ရောင်းစားတဲ့ အဆင့်က မတက်နိုင်‌သေး။ ယခုအခါ အိုင်ဘင်ဟိုး ကုမဏ္ဍီကို ပေးထားသည်ဟု သိရသည်။

ဒီလိုနဲ့ အရင်လမ်းဟောင်း (ယင်းမာပင်-ညောင်ပင်ကြီး) နဲ့ ဆုံတဲ့နေရာကိုရောက်တော့ အထက်ပါဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီလမ်းဆုံကနေ ညာဘက်ကို ကွေ့သွားရင် ယင်းမာပင်ကို ရောက်ပြီး ဆက်သွားမယ် ဆိုရင်တော့ ပုသိမ်ကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ ညာဘက်ကိုကွေ့ပြီး ယင်းမာပင်ကို ဆက်ပြီး ထွက်လာပါတယ်၊ သိပ်တော့ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုမှတော့ မတွေ့ပါဘူး။ အရင်အတိုင်းပါပဲ...၊ ဖိုးဝင်းတောင် လမ်းခွဲနားက တံတားလည်း ခုထိ ပျက်လို့ ပြင်ထားဆဲပါပဲ (အဲဒီတံတားက ပြင်လိုက်၊ ပျက်လိုက်နဲ့ အမြဲ လုံးချာလိုက်နေတာ ကျွန်တော် အထက်တန်း ကျောင်းသား ဘဝကနေ ခုထိပါပဲ... :D) မိုးရာသီ ဖြစ်တာရော၊ မိုးရွာထားတာရော မို့ ထင်ပါသည်၊ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး စိမ်းလန်းနေပါတယ်၊ ဒီအချိန်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ အကောင်းဆုံးမို့ ကျွန်တော် ဝမ်းသာမိသွားတယ်။ (ဒါပေမယ့် အဲဒီ ဝမ်းသာမှုက နောက်ရက်တွေမှာ ကြာကြာ မခံပါဘူး၊ မိုးရွာနေလို့ ဓာတ်ပုံကောင်းကောင်း ရိုက်မရတာနဲ့ ကြုံပြန်ပါတယ်။)

ဖိုးဝန်းတောင် လမ်းခွဲကိုကျော်မှ ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်... လမ်းတွေကို ပိုတိုအောင် ဖောက်ဖို့ အကြမ်းလုပ်ထားတာကို တွေ့ရတယ်။ အရင်လမ်းဟောင်းက ပတ်သွားတာကို အခု တိုက်ရိုက် တစ်ဖြောင့်တည်း ဆွဲပြီး လမ်းသစ် ဖောက်လိုက်တာပါ။ အခုထိတော့ အလံစိုက်၊ မြေရှင်းထားတဲ့ အဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ နောင်မှာတော့ လမ်းဖောက်သွားမယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းဆင့် ရွာ နားကနေ စပြီး လမ်းပခုံးတွေကို မြေဖို့ပြီး ချဲ့ထားတာကိုလည်း သတိပြုမိပါတယ်။ လမ်းဧရိယာကို ပေ(၁၀၀)ကနေ ပိုပြီး တိုးချဲ့ မလို့လား... သေချာတော့ မသိပါဘူး။ ဘာပဲ ပြောပြော ကောင်းပါတယ်လေ၊ အခုလို လမ်းပြုပြင် နေတာတွေက ပြန်လှည့်ကျေးရွာ နားကနေ ဖြတ်သွားမယ် ဆိုတဲ့ အာဆီယံလမ်းမကြီးနဲ့ ဆက်စပ်နေမလား လို့လည်း တွေးမိပါတယ်။ (ယင်းမာပင်မြို့ကို ရောက်တော့ အာဆီယံလမ်းမကြီးက ဘယ်နေရာကနေ ဖြတ်သွားမှာလဲ မေးကြည့်ပါတယ်၊ ဘယ်သူမှတော့ သေချာ မဖြေနိုင်ကြပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက လည်ငေါက်နဲ့ ပြန်လှည့် ရွာတွေ အနီးနားက ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။)

ဒီလိုနဲ့ ယင်းမာပင်မြို့ထဲကို ရောက်သွားပါတယ်၊ တိုးချဲ့ ကွက်သစ်ဘက်မှာ အရင်ကထက် အိမ်ဆိုင် (ဝါ) စတိုးဆိုင် လေးတွေ အရင်ထက် ပိုများလာပါတယ်။ ဘော်ဒါဆောင် တွေကတော့ အရင်လိုပဲ တိုးချဲ့တစ်ခုလုံးကို အပိုင်စီးထား ပါတယ်။ မြို့လည် သံတံတားကြီးကို ဖြတ်တော့ ဂီရိမုန်တိုင်း အဖျားခတ် ခံရပြီး ရေတွေကြီးလာလို့ ရေတိုက်စားမှုဒဏ် ခံလိုက်ရတဲ့ သံတံတားကြီးရဲ့ အုတ်ဘောင်တွေကို ပြန်လည် ပြုပြင်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် စျေးရှေ့မှာပဲ ဆင်းလိုက်ပါတယ်၊ ပထမဆုံး ဦးစိုးနဲ့ တွေ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူ့ဆိုင်ကယ်နဲ့ အိမ်လိုက်ပို့ပေးရင်း သူ အခု အင်တာနက်လိုင်း (Skynet) ဝယ်ထားကြောင်းနဲ့ အခြားသူတွေကိုလည်း share လုပ်ပေးထားပုံကို ပြောပြသည်။ ကျွန်တော် တော်တော်လေး ဝမ်းသာသွားသည်၊ ဘာပဲ ပြောပြော ကျွန်တော် ယင်းမာပင်ကနေ အွန်လိုင်းပေါ် တက်လို့ ရသွားပြီပေါ့.... :D/

အဲဒီနောက်မှာတော့ Daywalker တစ်ယောက် အိမ်ကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်သွားတော့သည်။ မောင်မင်းကြီးသား ကျော်ခိုင်ကတော့ မရောက်ရေးချ မရောက်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော် သော့ခတ်ထားတဲ့ ကျော်ခိုင်တို့ အိမ်ရှေ့မှာ ရပ်ရင်း "ယောက္ခမသား" ဆိုပြီး ကျိန်ဆဲလိုက် မိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီကောင့်မှာလည်း အစ်မများ အားလုံး အိမ်ထောင်ကျကုန်ပါပြီ။

Again Someday

2011-11-21T23:45:00.000-08:00

တစ်‌နေ့‌နေ့မှာ‌တော့ ပြန်လည်ပြီး
Again Someday

Now you're gone
အခု မင်းထွက်သွားခဲ့ပြီ
We're left to carry on
ငါတို့က‌တော့ ဆက်သွား‌နေဖို့ ကျန်ရစ်ခဲ့
Though the night seems twice as long
ညက နှစ်‌ခေါက်ပြန်‌ကျော့ပြီး ရှည်လျား‌နေတယ်လို့ ထင်ရ‌ပေမယ့်
And here within my heart
ငါ့ နှလုံးသားထဲမှာ‌တော့
I don't feel very strong
ခိုင်မာ‌တောင့်တင်း‌နေတယ်လို့ မထင်‌တော့ဘူး
But we will meet again
ဒါ‌ပေမယ့် ငါတို့ ပြန်ဆုံကြဦးမယ်‌လေ...

Now you're gone
အခု မင်းထွက်သွားခဲ့ပြီ
We're left to carry on
ငါတို့က‌တော့ ဆက်သွား‌နေဖို့ ကျန်ရစ်ခဲ့
In the wind I hear your song
‌လေထဲမှာ မင်းသီချင်းကို ငါပြန်ကြားရတယ်
With every passing hour
ကုန်လွန်သွားတဲ့ အချိန်‌တွေနဲ့အတူ
I'm feeling more alone
အထီးကျန်မှုထက် ပိုပြီး အထီးကျန်‌နေတယ်လို့ ငါ ခံစား‌နေရ
But we will meet again
ဒါ‌ပေမယ့် ငါတို့ ပြန်ဆုံကြဦးမယ်‌လေ...
Someday...
တစ်‌နေ့‌နေ့မှာ‌ပေါ့......

Title: Again Someday
Singer: Blackmore's Night
Album: Fire at Midnight

စကားချပ် - သူငယ်ချင်း အလင်းနစ်အတွက် အမှတ်တရပါ။ ဒီသီချင်းကိုနား‌ထောင်‌တော့ သူ့ကိုပဲ ‌ပြေးမြင်‌နေ‌တော့တာပဲ...

ကျွန်‌တော်တို့နဲ့ ‌မေ‌မေ

2011-11-19T23:42:00.000-08:00

အစွဲအလန်းကြီးတဲ့ အညာသူမကြီး
‌မေ‌မေ့ကို
ဘယ်ကစပြီး ဘယ်လို ‌ပြောရမလဲ
စုပ်တသပ်သပ်နဲ့
‌နေရာအနှံ လိုက်ရှာ‌နေတုန်းပဲ
‌မေ‌မေ့ ဆံညှပ်ကလစ်‌ဟောင်း‌လေးကို
ကျွန်‌တော်တို့လွှင့်ပစ်မိတုန်းက...။

မြစ်ကိုမ‌တွေ့ခင်
ငါး‌ကြော်ကို ကျွန်‌တော်တို့က လွင့်ပစ်လိုက်ပြီ၊
"အသစ်ဆိုတိုင်း ‌ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူးဟဲ့"
‌မေ‌မေ့ကို‌တော့ နိုင်‌အောင်ငြင်းဖို့ မလွယ်ဘူး
"ငါတို့များ နင်တို့‌ပြောတာ‌တွေ မရှိပဲ‌နေလာတာ
ဘာမှ မဖြစ်‌ပေါင်‌တော်..."
ကျွန်‌တော်တို့ရဲ့ လူငယ်သက်တမ်းကို
အငြိုးတကြီး ‌ကျော်ဖြတ်‌နေတဲ့
မဟာလူတန်းစား အိပ်မက်သစ်များ
တစ်ချိန်လုံး စိတ်တို
အရာရာကို ဆန့်ကျင်
စစ်‌အေး‌ခေတ်လွန် အနာတရများ
ဘယ်ဘာသာတရားမှ အ‌မော‌ဖြေမရဘူး။

တစ်ချိန်က အိပ်ယာထဲမှာသာ မြင်ရမယ့်
မိန်းမ‌တွေရဲ့ ‌ပေါင်တံကို
လမ်းသွားရင် ကြည့်ခွင့်ရသွားတဲ့
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်၊
မျက်ရည်ခံမှဲ့က အစ အပျိုရည်ပျက်တာအဆုံး
အားလုံးကိုဖုံးကွယ်လို့ ရသွားတဲ့
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်၊
သံကိုကြွက်စား သားကိုစွန်ချီလို့
‌ကြောင်ကိုချူဆွဲပြီး သား‌ကောင်ချနင်း‌နေရတဲ့
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်၊
မြန်မာ‌ဘောလုံးပွဲ‌တွေမှာ အနိုင်ဂိုးသွင်းသူ‌တွေကို
နိုင်ငံခြားသားအမည်‌တွေချည်း ‌တွေ့ရတဲ့
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်၊
စာတန်းမထိုးမချင်း
ဘယ်မြန်မာကားမှ နားမလည်နိုင်တဲ့
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်၊
ဘယ်‌တော့မှ မညှိုးမယ့်
ပလပ်စတစ်ပန်းနဲ့ ဘုရားအိုးထိုးတဲ့
ကျွန်‌တော်တို့ ‌ခေတ်၊
"‌ခေတ်ကာလ သားသမီးများ‌တော့ ခက်တယ်"
ဒါ ‌မေ‌မေ့ လက်သုံးစကား....
‌ပြောလည်း ‌ပြောချင်စရာ
ကျွန်‌တော်တို့‌ခေတ်က အသစ်ချည်းပဲ
အဆိုးမြင်ဝါဒ အသစ်
‌ခြေထိုးမှု အသစ်
ဟီရိဩတပ္ပ အသစ်
သိက္ခာတရား အသစ်
လိင်ဆွဲ‌ဆောင်မှု အသစ်
မုသာဝါဒ အသစ်
စစ်ပွဲ အသစ်
ရန်သူ အသစ်
ဘရုတပ် အသစ်
ရန်ညှိုး အသစ်
ပိုက်ဆံ အသစ်
ဟာသ အသစ်
မျက်ရည် အသစ်
အားလုံးဟာ အသစ်ကလွဲရင်
အ‌ဟောင်းကလည်း အ‌ဟောင်းအသစ်ပဲ
ဘယ်‌နေရာ ကြည့်ကြည့်
တစ်ခါသုံးပစ္စည်း‌တွေ တင်‌ရောင်းတဲ့
တစ်ခွန်းဆိုင်‌တွေနဲ့ချည်းပဲ။

‌မေ‌မေက
‌လောဘဟာ အမှိုက်ဆို
ကျွန်‌တော်တို့က ပြသာဒ်မီး‌လောင်ပြီးသား
ဆုပ်လို့ပဲ ဆူးဆူး စားလို့ပဲ ရူးရူး
မူးမြစ်ထဲကို ဒိုင်ဗင်ပစ်ပြီးသား
ဖြစ်ချင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်
ဖြစ်ချင်ရာပဲ ဖြစ်ဖြစ်
ကိုယ့်ဘက်မပါတဲ့ ရာသီမှာ ‌ပျော်‌မွေ့ပြီးသား
ကျွန်‌တော်တို့ဟာ
မမှား‌သော‌ရှေ့‌နေကို
မ‌သေ‌သော ‌ဆေးသမားဆီအပ်လိုက်တဲ့ ‌ခေတ်ရဲ့
အ‌ရောင်တဖျတ်ဖျတ်ခတ်တဲ့ ပုတ်သင်ညိုများ
‌မေ‌မေက‌တော့ ဓါတ်ပြား‌ဟောင်းကြီးဖွင့်လို့
"တစ်‌နေ့လုံးက‌တော်လို့မှ ဥတစ်လုံးမရတဲ့ဟာ‌တွေ..." ဆိုလား
စုပ်တသပ်သပ်နဲ့
‌နေရာအနှံ လိုက်ရှာ‌နေတုန်းပဲ
‌မေ‌မေ့ ဆံညှပ်ကလစ်‌ဟောင်း‌လေးကို
ကျွန်‌တော်တို့လွှင့်ပစ်မိတုန်းက...။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

Now and Then

2011-11-19T20:04:00.000-08:00

Classic ဆန်တဲ့သီချင်းတွေကို သဘောကျမိတဲ့ အကြောင်းအရင်းတွေထဲမှာ BlackmoreNight ဟာ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဆယ်တန်းအောင်ပြီးကတည်းက ကြိုက်လိုက်တဲ့ ဆူညံ့ပေါက်ကွဲမှုဟာ The Corrs နဲ့တွေ့တော့မှပဲ အနည်းငယ် တန့်သွားပါတယ်။ အဲဒီကနေ BlackmoreNight ကိုလည်း ဆုံရော TheCorrs ထက်ကို ပိုကြိုက်သွားမိပါတော့တယ်။ TheCorrs ရဲ့ သီချင်းအချို့က pop ဆန်ကောင်းဆန်နေပေမယ့် BlackmoreNight ရဲ့ သီချင်းများကတော့ တစ်ပုဒ်မှကို pop မဆန်ပါဘူး။ ည၊ ကြယ်၊ အိပ်မက်၊ ပန်းပွင့် စတဲ့ စကားလုံးတွေကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါသုံးလေ့ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သီချင်းတွေအများကြီးထဲကမှ အကြိုက်ဆုံးသီချင်း (၂)ပုဒ်ကတော့ "Where are we going from here" နဲ့ "Now and Then" ပါပဲ။ ဒီ Video လေးကတော့ BlackmoreNight ကို အသည်းအသန် ခိုက်နေတဲ့ အချိန်က လုပ်ဖြစ်ထားတာလေးပါ။ ကာလနဲ့ပြောရင် (၂) နှစ်လောက်တော့ ရှိပါပြီ။ ဒါ့ကြောင့် စာတန်းထိုးတဲ့ အခါ အခုကျွန်တော့် ဘလော့ရဲ့ လိပ်စာ အစား http://daywalker.myanmarbloggers.org ဆိုပြီး အရင်က ကျွန်တော့်ဘလော့အဟောင်း လိပ်စာကိုသာ တွေ့ရမှာပါ။ ပြန်ပြင်မယ်လို့ စိတ်ကူးပါသေးတယ်... ဒါပေမယ့် မပြင်ဖြစ်လိုက်ပါဘူး...။

ကဲ... BlackmoreNight ရဲ့ Now and Then ကို ခံစားကြည့်လိုက်ပါဦး၊ တစ်ခုကောင်းတာက ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့ သီချင်းတွေထဲမှာ သီချင်းစာသား အရိုးရှင်းဆုံးက BlackmoreNight ပဲ။ သီချင်းတိုင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းစာသားတွေကိုပဲ သုံးပြီးရေးလေ့ရှိတယ်၊ အဲဒါကိုလည်း သဘောကျတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကြိုက်မက်တယ် အဖွဲ့ Slipknot လိုမျိုး လန်ထွက်နေတဲ့ စာသားတွေကို သုံးလေ့မရှိဘူး။

ဒီဇင်ဘာပုံပြင်

2011-11-17T21:38:00.000-08:00

ရက်စွဲ‌တွေထဲမှာ ကျရှုံးဖူးတဲ့
အရင်တုန်းက ဒီဇင်ဘာ
ဒဏ်ရာ...
ဒီဇင်ဘာမနက်ခင်း‌တွေကို
‌ဘော်လီ‌ဘောပုတ်တတ်တဲ့ ‌ကောင်မ‌လေးတစ်‌ယောက်ရယ်
ပုံပြင်‌ဟောင်း တစ်ပုဒ်ကိုဖတ်ပြီး ရယ်‌မော‌နေမယ့်
မြို့က‌လေးတစ်မြို့ရယ်
အဲဒီမှာ ရင်‌မောသံပါတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်လည်း ပါမယ်။

ရုပ်ရှင်‌ရှေးကားကြီး‌တွေထဲကလို
"‌နောင် (၁၀)နှစ်ခန့် ကြာ‌သောအခါ" လို့ စာတန်းထိုး
ဟိုး... အ‌ဝေးက ဒီဇင်ဘာအ‌ဟောင်းကို
‌ခြေဆုံး‌ခေါင်းဆုံး ငါ အလွတ်ပြန်ပြမယ်။

ဘုရား‌ရေ. . . ငါတို့ မြန်မာပြည်ဟာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်‌မြောက်‌တောင် လွတ်လပ်‌ရေး ရခဲ့ ပြီးသွားပြီလဲ။ ငါက‌တော့ ဒီဇင်ဘာ‌တွေထဲမှာ အခုထက်ထိ "သီဟတင်စိုး" ဖြစ်‌နေဆဲပဲကွယ့်၊ အဲဒီက. . . ‌ပေတိ‌ပေစုတ်‌ကောင်မ‌လေးရဲ့

အဲဒီ‌ကောင်မ‌လေးဟာ‌လေ. . .ဘယ်‌လောက်များ ‌ပေတိ‌ပေစုတ်နိုင်လိုက်သလဲလို့ . . .
သူ့ကို
ကြိုက်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ‌ကောင်‌လေးတစ်‌ယောက်ကို ‌ခေါင်း‌လေးခါလိုက်လို့ရပါရဲ့နဲ့ ဟားတိုက်ပစ်လိုက်ရမှ ‌ကျေနပ်အားရသတဲ့ . . .။ အဲဒီလိုဟာသ‌တွေဟာလည်း သူမရဲ့‌ခြေရာတိုင်းမှာ ပြည့်ရုံမက‌တော့ဘူး၊ လျှံ‌တောင် ကျ‌နေတယ် ဆိုပဲ။

သူ့ကိုယ်သူလည်း ဘာထင်‌နေလဲ‌တော့ မသိဘူး၊ သူမရဲ့အလှအပဟာ ‌ကောင်မ‌လေးတစ်ချို့က‌တောင် မနာလို ရတယ်တဲ့။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမဟာ မြို့က‌လေးရဲ့ အသက်ရှုမြန်‌စေတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ...၊ မြို့အဝင်ဆိုင်းဘုတ် က‌နေ မြို့အထွက်ဆိုင်းဘုတ်အထိ သူမနာမည်မပါဘဲ ဘယ်သူမှ စကားမ‌ပြောတတ်ကြဘူး ဆိုပဲ။ တမာပန်း‌လေး ‌တွေဟာ သူမစက်ဘီး‌လေးနဲ့ ဖြတ်နင်းသွားဖို့အတွက် ‌ကြွေ‌ပေးရတာပါတဲ့၊ ‌ကောင်‌လေး‌တွေရဲ့အကြည့်‌တွေဟာ သူမဖြတ်‌လျှောက်သွားဖို့အတွက် လမ်းခင်း‌ပေးရတာပါတဲ့ ၊ တကယ်လို့ ‌ကောင်း‌လေးတစ်‌ယောက်‌ယောက်များ ‌ကျောင်းလစ်ဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုပါစို့၊ အဲဒါဟာလည်း. . . သူမအတွက်ပဲ ဖြစ်မှာပါတဲ့ . . . ။ အဲလို. . .‌ပေတိ‌ပေစုတ် နိုင်လှတဲ့ ‌ကောင်မ‌လေး‌ပေါ့

‌နောက်. . . သူမရဲ့ အားကစားစိတ်ဓါတ်ရယ်လို့ တစ်စက်တစ်‌လေ‌လေးမှမရှိတဲ့ နှလုံးသား‌လေးနဲ့ အားကစားမှာ လည်း ထူးချွန်လိုက်‌သေးရဲ့။ သူမဟာ သူမရဲ့ ‌ဘောလီ‌ဘောအသင်းမှာ ဝန်ရိုးတစ်ခုလို လည်ပတ်တတ်‌ပေမယ့် ရှုံးသွားတဲ့အခါတိုင်း သူမရဲ့ ‌ကောက်တီး‌ကောက်ကျစ် စိတ်‌လေးက ‌ခေါင်း‌ထောင်ပြတတ်စမြဲပဲ။ ကစားပွဲအပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရင်း လက်ကိုလိမ်ချိုးပစ်လိုက်တာတို့၊ ဆိတ်ဆွဲပစ်ခဲ့တာတို့ ... အဲလို က‌လေးဆန်လွန်းတဲ့ စိတ်က‌လေး တစ်ခွဲသားနဲ့ရယ်။

အဲဒီ ‌ပေတီ‌ပေစုတ်‌ကောင်မ‌လေးဟာ....ဘယ်အရာမှ ‌ပေါ့‌ပေါ့‌လေးမ‌တွေးဘူးတဲ့၊ သူ့မှာ ကြယ်‌လေး‌တွေလိုပဲ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ်နဲ့ များပြားလွန်းတဲ့ အိပ်မက်‌တွေ ရှိတယ်ဆိုပဲ။ ‌နောက်. . . သူမက ဆရာဝန်မကြီးလည်း လုပ်ဦးမယ်တဲ့။ ရယ်‌တော့ ရယ်ရတယ်. . . အညာမှာ မိုး‌တွေသည်းလို့ တီ‌ကောင်‌တွေ ထွက်လာပြီဆိုရင် သူ့မှာ အိမ်အပြင်‌တောင် မထွက်ရဲဘူး။ ဒါနဲ့များ သူမဟာ ဆရာဝန်မကြီး လုပ်ဦးမယ်ဆိုပဲ၊ ဒါဆိုရင်. . . ‌ပေတိ‌ပေစုတ် ဆရာဝန်မကြီးဟာ ‌ဆေးရုံတစ်ခုလုံးပွက်‌လောရိုက်‌အောင် လိုက်‌ဟောက်‌နေလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်က မြင်‌ယောင် ကြည့်မိ‌သေးတယ်။

ကိုယ်ကလည်း အဲဒီတုန်းက ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး. . . . ၊(တကယ်ကို ဘာရယ်မှ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး) မုန့်တစ်ခုခုကို လက်တစ်ဖက်မှာ အမြဲကိုင်လို့ . . . . လွတ်လပ်‌ရေး‌နေ့ အားကစားပြိုင်ပွဲတိုင်းကို ဟို‌ငေးဒီ‌ငေး လုပ်‌နေတတ်တဲ့ ချာတိတ်တစ်‌ယောက်‌ပေါ့။ သူမဟာ အဲဒီအချိန်‌တွေမှာ ‌လေထဲမှာဝဲ‌နေ‌အောင် ကခုန်‌နေတတ်တဲ့ 'စာမကလေး' ‌ပေါ့။ သူမ တစ်ခါခုန်လိုက်တိုင်း..... သူမအသင်းရဲ့ အမှတ်‌တွေဟာ တိုးလာတတ်စမြဲပဲ။ အဲဒီအခါတိုင်း သူမရဲ့ သွားတက်ဖြူဖြူက‌လေး‌တွေ‌ ပေါ်‌အောင် ပြုံး‌နေတတ်ရဲ့.....၊ တစ်ခါတစ်‌လေမှာ လွဲ‌ချော်သွားတတ်တဲ့ သူမရဲ့ ရိုက်ချက်‌တွေအတွက် အသံထွက်ပြီး ငိုယိုတတ်တဲ့ က‌လေးတစ်‌ယောက်လည်း ဖြစ်‌သေးရဲ့။

အဲဒီလို ‌ပေတိ‌ပေစုတ်နိုင်လှတဲ့ ‌ကောင်မ‌လေးဟာ...သူ့ကိုယ်သူ ကဗျာဆရာပါလို့ ‌ပြော‌နေတတ်တဲ့ ‌ကောင်‌လေး ကိုမှ ‌ရွေးပြီး သူငယ်ချင်း‌ တော်ချင်‌သေးတယ်တဲ့....။ ‌နောက်ပြီး.... သူမဟာ အဲဒီ‌ကောင်‌လေးစား‌နေတဲ့ မုန့်ကို ပုတ်ချပစ်လိုက်တဲ့ ပထမဦးဆုံး‌ ကောင်မ‌လေးလည်း ဖြစ်‌သေးရဲ့။ အဲဒါဟာ တမင်သက်သက် လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ "လိမ်‌ပြောရင် စာ‌မေးပွဲကျဟာ" လို့လည်း . . .ကျိန်လိုက်‌သေးတယ်။ ထားပါ. . .ကိုယ်က‌တော့ သူမရဲ့ ကကွက်‌တွေထဲမှာ ဝင်မပါချင်တဲ့သူ‌ပေါ့။

တစ်ခါတစ်ရံမှာ သူမက ရယ်‌မောမိသည်လည်း ရှိလိမ့်မည်။
တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကိုယ်က ရယ်‌မောမိသည်လည်း ရှိလိမ့်မည်။
ထို့‌နောက်
ထိုသူနှစ်ဦးတို့ ချစ်မိသွားသည်လည်း ရှိလိမ့်မည်။

(‌နောက်ပြီး . . .)
သူမဟာ
ဟီရိုရှီးမား နဲ့ နာဂါစကီ အတွက် မဟုတ်တဲ့
E = mc ² ပဲ
ကိုယ်တစ်‌ယောက်တည်းပဲ အပိုင်ရခဲ့တယ်။

ဟိုး အရင်က‌တော့....ကဗျာကလွဲလို့ ဘာမှ စိတ်မဝင်စားတတ်တဲ့ ‌ကောင်‌လေးကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ကြ ပါဘူး၊ ‌ကောင်မ‌လေးရဲ့‌ဘေးကို ‌ရောက်သွားပြီး ‌နောက်ပိုင်းမှာ‌တော့ ကိုယ်ဟာ... မြို့က‌လေးရဲ့အသက်ရှုသံကို ပိုပြီး ပြင်းထန်သွား‌စေခဲ့‌ပေါ့။ ‌ပေတိ‌ပေစုတ်‌ကောင်မ‌လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခါမှမ‌ရောက်ဖူးတဲ့ ‌ကျောင်းအုပ်ကြီး ရုံးခန်းကိုလည်း အ‌ခေါက်‌ခေါက်အခါခါ ‌ရောက်ဖူးလာခဲ့ပြီ။ သူမဟာ ရန်သူ‌တွေများလွန်းတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အနီးကပ်ဆုံး ရန်သူစစ်စစ်‌လေးပဲ....။

ကိုယ်ဟာ အတ္တ‌လေး‌တော့ နည်းနည်းကြီးတတ်လာရဲ့၊ အနည်းဆုံး‌တော့ သင်္ကြန်ရက်‌တွေမှာ သူမကို အရင်ဦး ဆုံး ‌ရေ‌လောင်းချင်တဲ့သူ‌ပေါ့။ ဒီဇင်ဘာ မနက်‌တွေထဲမှာ အမြဲပြုံး‌ပျော် ‌နေ‌စေချင်သူ‌ပေါ့။ အဲဒီ‌နောက်ပိုင်းမှာ‌တော့ ‌ကောင်‌လေးကလည်း ‌ဆေးလိပ်‌တွေ‌လျော့‌သောက်တယ်၊ ‌ကောင်မ‌လေးကလည်း ‌ကောင်‌လေး‌တွေနဲ့ ‌လျော့တွဲ တယ်။ ဒီ‌တော့ ကြမ္မာဆိုး‌တွေ ‌ချောင်းဆိုးပြီး . . . အနာဂတ်‌တွေ နာမည်ပျက်ကုန်တယ်။

နှင်းသည်းသည်း‌တွေကြားထဲ
တစ်‌ယောက်တည်း ကျန်ရဲတဲ့သူ
"နင်ဟာ အသဲမရှိတဲ့ အလကား‌ကောင်ပဲ"
အဲလို ‌ဆေးခါးကြီး‌တွေလည်း ‌သောက်ဖူးတယ်။
စိတ်ကူးနဲ့ လွဲခဲ့တာ‌တွေ
သူမ ‌နေ‌ကောင်းသွားမှာပါ
ဒီဇင်ဘာ‌တွေက‌တော့ အရိုးထဲစိမ့်‌အောင် ‌အေး ခဲ ‌နေ ဆဲ ပဲ။

‌တော်ပြီ . . . ‌တော်ပြီ . . . ၊ ဒီနှစ်လည်း လွတ်လပ်‌ရေး‌တွေ ဘယ်နှစ်ကြိမ်‌မြောက် ရ‌နေဦးမလဲမသိဘူး။ ဒီဇင်ဘာ‌တွေဟာ ‌အေးခဲ‌နေခဲ့တာ. . . ‌ကောင်မ‌လေးတစ်‌ယောက် ငိုယိုထွက်သွားတဲ့ ‌နေ့ကတည်းက‌ပေါ့ . . . .။ မြို့က‌လေးကိုလည်း အရမ်းမုန်းတယ်လို့ စာ‌ရေး‌သေးရဲ့. . .၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့မြို့‌လေးဆီကို ဒီဇင်ဘာ‌ရောက်တိုင်း နှင်းခါး‌တွေ ပစ်လွတ်တတ်တဲ့ တရားခံဟာ ခုထိ ထွက်‌ပြေးလွတ်‌မြောက်ဆဲ‌ပေါ့ကွယ်။

နှင်းမှုန်‌တွေကြားက‌နေ ထွက်‌ပြေးသွားတဲ့ ‌ကောင်မ‌လေး‌ရေ . . .
ဒီဇင်ဘာ‌တွေဟာ နင်‌မေ့ပစ်လိုက်တဲ့မြို့က‌လေးမှာ ခုထိ ‌အေး - ခဲ - ‌နေ - တုန်း - ပဲ - ဟ
နင်တစ်ခါက ကျိန်ဖူးသလို "လိမ်‌ပြောရင် စာ‌မေးပွဲကျ" ပါဟာ . . . .

နတ်ဆိုးတွေများလား

2011-11-16T05:30:00.000-08:00

အဟား ..... ဒီပုံထဲက Equation လေးကို သဘောကျလို့ ပါ။ ဟဲ ဟဲ..:D/.. ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား ဟင်!

လူနဲ့ ကွန်ပျူတာ

2011-11-15T22:10:00.000-08:00

လူဆိုတာ မှားတတ်တဲ့သတ္တဝါပဲ
ဒါ‌ပေမယ့် တကယ် အပြစ်အနာအဆာ ဖြစ်‌စေဖို့ အတွက်‌တော့ ကွန်ပျူတာတစ်လုံး လိုအပ်ပါတယ်။
ကွန်ပျူတာ ဆိုတာ
လူအ‌ယောက် နှစ်ဆယ်က နှစ်‌ပေါင်း နှစ်ဆယ်လုပ်ကိုင်ရင်း မှားနိုင်တဲ့ အမှားအယွင်း ‌ပေါင်းများစွာကို
နှစ်စက္ကန့်အတွင်း ဖန်တီးနိုင်ရဲ့ မဟုတ်လား။

‌နောက်ပြီး သူတို့ကို ယုံလည်း မယုံရပါဘူး။
ဒါ‌ပေမယ့် လူသား‌တွေက ပိုပြီး ယုံကြည်ချင်စရာ မရှိဘူး၊ ဟုတ်တယ်မို့လား....

‌တွေးကြည့်ရင်
ကွန်ပျူတာ‌တွေက သိပ်‌တော့လည်း အသုံးမကျပါဘူးဗျာ.... ။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့
သူတို့က ခင်ဗျားကို ‌ပေးသမျှ အရာအားလုံးက အ‌ဖြေ‌တွေပဲ ဖြစ်‌နေတယ်‌လေ.... ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...
လူပီသဖို့ ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး‌လောက်‌တော့ ခင်ဗျားမှာ ရှိသင့်ပါတယ်‌လေ....။

မိုးရေထဲကနေ့

2011-11-14T03:14:00.000-08:00

ထီးတစ်လက်ရှိနေခြင်းဟာ မိုးရွာတတ်တဲ့ နေ့တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အကောင်းဆုံးကို သိရက်နဲ့ မရွေးချယ်နိုင်ခြင်းဟာလည်း လူတွေရဲ့ သဘာဝပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်အဓိက ပြောချင်တာက"ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားတို့လို လူတစ်ယောက်ပါပဲ " ခက်တာက ...စပျစ်သီးတွေကို ချည်တယ်လို့ ပြောတတ်တဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးဗျ၊ ကျွန်တော်က....။ နောက်...ခေါင်းကလည်း..သူများထက်မာချင်သေးတယ်။ အဲလိုပါပဲ...တနင်္ဂနွေနေ့...။ အမြဲတမ်းလွဲချော်နေတတ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကံကြမ္မာဟာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို အပိုင်စီးသွားတော့တာပါပဲ..။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လှောင်ပြုံး ပြန်ပြုံးရင်း ပြန်လာခဲ့ရတယ်။ မိုးက.. တဇွတ်ထိုးကို ရွာကျလာတယ်..... "ငါးမရ ရေချိုးပြန်" ဆိုတာမျိုးလားလို့ တွေးမိရင်းပေါ့ ။ မိုးရေထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားတွေ့ခဲ့ရင် ဘယ်လို ကောက်ချက်ချမလဲ...။ အနည်းဆုံး... “ထီးတစ်လက်တောင် ဝယ်ဖို့ ပျင်းရိနေတဲ့သူ” လို့ တွေးမိမလားပဲ..။ တကယ်တမ်းပြောရရင် မိုးရွာထဲ လမ်းလျှောက်ရတာထက် မိုးရွာထဲဘောလုံးကန်ရတာက ပိုပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ခပ်တုံးတုံး မြန်မာဗွီဒီယိုကားတွေထဲက မင်းသားတွေ အသဲကွဲတဲ့ ခပ်ညံ့ညံ ဒီဇိုင်းမျိုးများပေါက်နေသလားလို့ တွေးလိုက်မိတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ချဉ်သွားတယ်။ အချစ်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ... ဘာဖြစ်လို့ ( ငါတို့က..) ခပ်ညံ့ညံ့ကောင်တွေ ဖြစ်သွားရတာလဲ....။ ထားလိုက်ပါ..၊ TEXI တစ်စီးကို တားလိုက်ခြင်းဟာ မိုးရေထဲက လူတစ်ယောက်အတွက် ထီးတစ်လက်ဖွင့်ခြင်းဟု အဓိပ္ပါယ် ရ၍ ကျွန်တော ဖွင့်လိုက်မိပါတယ်....။ ကျွန်တော်တို့ မသိနိုင်သေးသည့် အချက်တစ်ခု ရှိကောင်း ရှိပါလိမ့်မယ်......... ထိုအချက်မှာ.......... တစ်ခါတစ်ရံ ထီးတစ်လက်အောက်တွင် နောက်ထပ်မိုးတစ်ခု ထပ်ရွာနေတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ အဲဒီ........ အဲဒီကတည်းက..... အဲဒီကတည်းက စ၍ ထီးတစ်လက်ကို မယုံကြည်တော့ သလို မိုးရွာသောနေ့ ကိုလည်း ပြန်မပိတ်မိတော့ပါ။ ။

မျှော်လင့်ချက်

2011-11-13T03:14:00.000-08:00

တစ်ခါက လူတစ်ယောက်သည် ဘုရင်အား စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်သဖြင့် သေဒဏ်ပေးခံရ၏။ ထိုအခါ ထိုလူက
"ဘုရင်ကြီးခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်မျိုးအား တစ်နှစ်အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးပါ။ တစ်နှစ် အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးပါက အရှင်ဘုရား၏ အုန်းခွံရောင်မြင်းကြီးကို မိုးပေါ်ပျံတက်အောင် တပည့်တော်သင်ပေးပါမည် ဘုရား" လို့ လျှောက် ၏။ ထိုအခါ ဘုရင်ကြီးက "အေး ဒီလိုဆို သင်ပေး။တစ်နှစ်ပြည့်လို့မှ ငါ့မြင်းကြီး မိုးပေါ်ပျံမတက်နိုင်ရင်တော့ မင်း အသေပဲ " လို့ မိန့်ဆို၏။ ဒီတော့ သူနဲ့အတူ အကျဉ်းကျနေတဲ့ အဖော်တွေက " မင်း ဘာတွေပြောတာလဲ၊ သေရ မှာ ကြောက်လို့ ရူးသွားတာလား။ မြင်းကို မိုးပေါ်ပျံတက်အောင် ဘယ်လို သင်လို့ရမှာလဲ"ဟု ဆိုကြ၏။

ထိုအခါ ထိုလူက . . . .
" တစ်နှစ်ဆိုတဲ့အချိန်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီးထားနိုင်တယ်။ ဒီ တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဘုရင်ကြီးလည်း နတ်ရွာစံချင် စံသွားနိုင်တယ်။ဒါမှမဟုတ် သူ့အုန်းခွံရောင်မြင်းကြီးလည်း သေချင်သ ေသွားနိုင်တာပဲ။ တစ်နှစ် အတွင်း ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ဒီနှစ်ထဲမှာ ဘုရင်ရဲ့ အုန်းခွံရောင်မြင်းကြီးဟာ မိုးပေါ်မပျံနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်လေ၏။

စကားချပ်။ ကျွန်တော်ကြိုက်သော ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်နော... " ဘုရင်ရဲ့ အုန်းခွံရောင် မြင်းကြီးဟာ မိုးပေါ်မပျံနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ " တော်ကြာ...ကောင်းကင်ကတောင် သူ့ အတောင်ပံ ထက် နိမ့်ရင်နိမ့်နေဦးမလား မသိဘူး။

ဂျက်ကပြောတယ်

2011-11-12T03:14:00.001-08:00

ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမချောတွေကို နောက်ဘယ်တော့မှ
သူ မချစ်တော့ဘူးတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
ကမ္ဘာမှာ မိန်းမတွေမရှိရင်
မဖြစ်ဘူးဆိုပဲ
ဒါပေမယ့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို သင်ချစ်မယ်ဆိုရင်
သင်တုန်းဓားကို တစ်ကြိမ်နမ်းသင့်သတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ သူရသတ္တိနဲ့ အရိုင်းစိတ်ကို
ခင်းကျင်းပြသဖို့ အကောင်းဆုံးစားပွဲဟာ မိန်းမတွေပဲတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
အဲဒီ စားပွဲပေါ်မှာ အနှစ် ၄၀ လုံးလုံး ကြာအောင်
ငါပြေးနေခဲ့ဖူးတာပေါ့ကွာ

ဂျက်ကပြောတယ်
ကြယ်စုံမြူးတဲ့ ညမှာ
ချစ်သဝဏ်လွှာတွေ တစ်ညလုံးရေးနေခဲ့တာ
နေနတ်သားရဲ့ တံပိုးခရာသံကြားတဲ့ အထိပါပဲတဲ့
သို့ပါသော်ငြား
ရေးသားခဲ့သမျှ ချစ်သဝဏ်လွှာတွေဟာ
ပေါင်မုန့်ကြားထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီး
ပြန်မထွက်တတ်ကြတော့ဘးတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်
ဒိုင်ဗင်အကြိမ်ကြိမ် ထိုးခဲ့တယ်
ဦးခေါင်းမှာ ချုပ်ရိုးတွေချည်းပဲ

ဂျက်ကပြောတယ်
သိပ်စိတ်ညစ်တာပဲ
အချစ်ကို သက်သေပြဖို့ ငွေကြေးမလုံလောက်ဘးတဲ့
ဒါကြောင့်
ကျောက်တုံးကြီးတွေကို ခဏခဏ မပြနေရသတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမတွေဟာ ဘယ်တော့မှ မမှားဘူးတဲ့
ငါတို့က သူတု့ကို ချစ်မိမှာသာ
အမှားအယွင်းတွေ စတင်တော့တာတဲ့
ဒါကြောင့် ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမတွေနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံးအောင် မကြည့်နဲ့တဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်ရတာဟာ
ဂြိုဟ်ကမ္ဘာတစ်ခုက ပိုးမွှားအသစ်အဆန်းတွေ
ထည့်ထားတဲ့ ဖန်းဘူးနဲ့
တစ်ခန်းတည်း အတူနေရသလိုပဲတဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
သူဟာ တစ်နေ့တည်း နှစ်ခါ
အသက်ရှင်နေနိုင် သတဲ့
တစ်ကြိမ်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်မြတ်နိုးဖို့
တစ်ကြိမ်က ကမ္ဘာမြေကြီးကို ချစ်ခင်ဖို့တဲ့

ဂျက်ကပြောတယ်
မိန်းမချောတွေကို နောက်ဘယ်တော့မှ
မချစ်တော့ဘူးတဲ့
အဲဒီနေ့က သူ အိမ်ကိုပြန်မအိပ်ဘူး

ဂျက်ကပြောတယ်
ဂျက်က ခဏခဏပြောတယ်
ဂျက်က တွေ့တဲ့သူတိုင်းကိုပြောတယ်
ဂျက်က မရပ်မနားပြောတယ်
မိန်းမချောတွေကို နောက်ဘယ်တော့မှ
မချစ်တော့ဘူးတဲ့
အဲဒီနေ့က သူချာချာလည်အောင်မူးတယ်

ဂျက်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်
သူဘယ်သူလဲ သိပါရဲ့လား အဆွေငဲ့
လမ်းထိပ်မှာ အမူးလွန်ပြီး အိပ်ပျော်နေတတ်တဲ့
အရက်သမားအဘိုးကြီးကွဲ့ ။ ။
နေမျိုး

("ကဗျာဆရာ ဝံပုလွေ-နေမျိုး" စာအုပ်မှ)

Losing ***

2011-11-12T03:14:00.000-08:00

What is life?

... ဘဝ ဆိုတာ ဘာများလဲ ဘယ်သူများ ငါ့‌ဘေးနား ရှိသလဲ
ဘာလို့ ... ‌နေ့‌တွေအားလုံး ....... ‌အေးစက် ‌ခြောက်‌သွေ့

While i'm trying to figure it out....
everything turn into darknes......
there's lots people in the street....
but i dun noe even one of them.....
where's my friends? where they've gone?
who's beside me?
I tried to disappear myself in the sky at night....
but there's no moon and stars....
there's light in the street....
but it's dark in my eyes.....
I tried to sleep well....
but I heard strange voices from away.....
in my dreams....
what i find is....just messing things.....
I prayed for the morning......
when it comes.....
It's cold and empty......
why the all day is cold and dry?.
It's like......
everytime I look into my heart....
I see nothing but hollow....
I need somebody to help me.......
to find myself.........

Via: http://ngenge47.blog.com (ယခင်က Myspace မှာ သူ ‌ရေးသားခဲ့တဲ့ "အက်‌ဆေး"‌လေးပါ၊ အခု‌တော့ blog.com မှာ စာများကို ဆက်လက် ‌ရေးသားလျှက် ရှိပါတယ်)

With deepest respects ,
Daywalker

‌လော‌လောဆယ်

2011-11-11T23:49:00.000-08:00

ထင်တစ်လုံးများ

မြန်မာပြည် ဖုန်း‌လောကကို hit & run ‌ဈေးကွက်ကြီးလို့ မြင်‌နေတယ်၊ ဖုန်းဝယ်မယ့် သူ‌တွေ ‌နောက်ထပ် အချိန် ထပ်‌စောင့် သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲ ဆို‌တော့ GSM ‌ခေတ်ဦးပိုင်း က (၂၅) သိန်းနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ သူ‌တွေ ရင်ကျိုးရ သလိုမျိုး ‌နောက်တစ်‌ကျော့ ထပ်လာလိမ့် ဦးမယ်။
ကျွန်‌တော်တို့ ဘယ်ကိုသွား‌နေတာလဲ ဘာနဲ့သွား‌နေတာလဲ ဘယ်ကို‌ရောက်မှာလဲ... ၊ "ပွင့်လင်းမြင်သာမှု / Transparency" ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ အဓိက လိုအပ်ချက် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာ‌နေပြီ။
မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ်‌ပေါ့။
အိုးခြမ်းကွဲ‌တွေ ‌ဈေးတက်‌တော့မယ် ‌ပေါ့...။
"ပျင်း၊ ‌ပျော်၊ ပျက်၊ ‌ပြေး" ‌ပေါ့... :D/
ခုတ‌လော R & B ကို ပိုနား‌ထောင်ဖြစ်‌နေပြန်ပြီ၊ Metal ‌တွေ ‌နောက်ဆုတ်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။

‌စောင့်‌မျှော်ခြင်း

www.yinmarbin.org ‌ရှေ့ဆက်။
မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဖုန်းတစ်လုံးကို တစ်သိန်း‌လောက်နဲ့ ‌ရေဒီယိုတစ်လုံး ဝယ်သလို ဝယ်လို့ရမယ့် ‌နေ့ရက်ကို‌ပေါ့။
Pirates of the Caribbean ‌လေးတွဲ‌မြောက် On Stranger Tides ကို ကြည့်ချင်‌နေတယ်။
တစ်လမ်း‌မောင်းလား... နှစ်လမ်း‌မောင်းလား.... အင်း.... လမ်း‌လျှောက်သွားတာပဲ ‌ကောင်းပါတယ်။

စိတ်ပျက်ခြင်း

‌သောက်‌နေကျ ‌ဆေးလိပ်နဲ့ ‌ကော်ဖီ၊ သူတို့ကို ဖြတ်ချင်‌နေပြီ။
ဝယ်ပြီး မသုံးရ‌သေးခင် အရင်ပျက်နှင့်‌သော ပစ္စည်းများ။
အင်တာနက် မရနိုင်‌သော ‌နေရာများအားလုံး..........။
‌မျှော်လင့်ထားသ‌လောက် မဟုတ်တဲ့ အရာ‌တွေ‌ပေါ့၊ အထင်ကြီး မိတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ ငါ‌တော်‌တော် လူကဲခတ် ညံ့တာလို့ပဲ အပြစ်တင်မိတယ်......။
ဒီ‌ခေတ်ကြီးထဲမှာ Google ဆိုတာကို ရန်သူလို့ သတ်မှတ်ပြီး ‌နေနိုင်တဲ့ သူ‌တွေကို အံ့အားသင့်မိတယ်၊ တကယ်ကို ရီရမှာလား... ငိုရမှာလားပဲ....
ဘယ်သူ‌တွေ အပိုင်စီးသွားမှန်းမသိရတဲ့ ကိုယ့်အချိန်‌တွေ၊ တစ်ရက်ပြီး တစ်ရက်..... တစ်လပြီး တစ်လ... မကြာ‌တော့ဘူး၊ တစ်နှစ်ပြီး တစ်နှစ် ဖြစ်‌တော့မယ်။
ကိုငှက်ကြီး ‌ပြောတဲ့ "အကြည့်ဓါတ်" ရှိမှ ဆိုတာကို လက်ခံမိတယ်၊ ဘာမှကို ‌ခေါင်းထဲက ထွက်မလာနိုင်‌တော့ဘူး။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း သိ‌နေပါတယ်၊ ငါ တစ်‌နေ့ထက် တစ်‌နေ့ ပိုပိုပြီး တုံးလာ‌နေပြီလို့.... :D/

အကြိုက်ဆုံး စကားလုံး‌တွေ

‌ပြော‌တော့ ဆင်ဖမ်းမယ် ကျားဖမ်းမယ်၊ ‌နောက်‌တော့မှ နင်... ခြင် မယမ်းနဲ့ ....
(‌ဂျောက်ဂျက်ရဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ထဲက)
အဲဒီ‌ကောင် စနစ်တကျ လုပ်တဲ့‌နေရာရှိတယ်
အဲဒါက‌တော့ လက်တမ်း လုပ်တဲ့‌နေရာပဲ။
(စကားဝိုင်းတစ်ခုမှ)
You can’t spell God without Google.
I Google, therefore I am.
It was the best of Googles, it was the worst of Googles.
Peace, Love, and Google.
Save the last Google for me.
There’s not enough Google in this town for the both of us.
Google to the death!
Out of the Google and into the fire!
To Google or not to Google.
Do you promise to love, honor, and Google, until death do you part?
The first rule of Google is not to talk about Google.

Give me Google or give me death!
I was lost, but now am Googled.
One flew over the Googlenest .
(55 Ways To Have Fun with Google စာအုပ်မှ)
ကျွန်‌တော် တကယ့်ကို ဘယ် websites ကိုမှ မမုန်းပါဘူး၊ မုန်းလည်း မမုန်းထိုက်ဘူး။ ကျွန်‌တော့်အတွက် အကျိုးမရှိတဲ့ အချက်အလက်‌တွေကို ထိန်းထားတဲ့ sites ‌တွေကို‌တော့ မဆက်သွယ်ရုံပါပဲ။
Dr.Vinton Cerf (အင်တာနက်ကို ‌မွေးဖွား‌ပေးခဲ့‌သော TCP/IP protocol ကို ဒီဇိုင်းပူးတွဲ ‌ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းအတွက် “အင်တာနက် ဖခင်” အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံရသူဖြစ်သည်။)
လူ့ဘဝတွင် ‌ဒေါင်လိုက်ကျကျ ပြားလိုက်ကျကျ အဆင်‌ပြေ‌အောင် ‌နေတတ်ဖို့နဲ့ အ‌ကောင်းမြင်တတ်ဖို့သည် အ‌ရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်၏။
‌ဒေါက်တာ ချူဂူ‌နော့် (Chugunov)
မမှားဖို့ ‌ပြောတိုင်း မယုံပါနဲ့။ ပြတိုင်း မကြည့်ပါနဲ့။ ‌ကျွေးတိုင်း မစားပါနဲ့။ ‌ပေးတိုင်း မယူပါနဲ့။ ‌ခေါ်တိုင်း မသွားပါနဲ့။ လာတိုင်း မကြိုပါနဲ့။ သင့် မသင့် ပထမ စဉ်းစားပါ။ ‌တွေးကြည့်ပါ။ ‌တွေးကြည့်တာ မမှားပါဘူး။
("‌တွေးကြည့် - ကံချွန်" ၏ ‌ဆောင်းပါးမှ)
"ကျွန်‌တော်မြင်တုံးက ‌တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ်ကို ကြည့်တာ‌တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဘိုးဘိုး‌အောင်ကို ကြည့်တာ။ ဒါ‌ပေမဲ့ ဘိုးဘိုး‌အောင် က‌တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ်မှာ‌နေ‌တော့ ဘိုးဘိုး‌အောင် ကို မြင်‌တွေ့ရင်းနဲ့ ‌တောင်စဉ် ခုနစ်ထပ် ကို ‌တွေ့ရတာ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ် ‌ပြောရအုံးမယ်။ ဘိုးဘိုး‌အောင်က ရုပ်ရည်‌တော်‌တော် သန့်ပြန့် ခန့်ငြားတယ်။ ခင်မင်‌လေးစားစရာ ပုံပန်းဘဲ ထားပါ‌တော့”
(ပစ္စုပ္ပန်ကမ္မသမား တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ချစ်ငယ် (ဒဿန) ပလန်းနက်ဖိုရမ်မှာ ‌ရေးခဲ့တာ‌တွေထဲက စား‌လေးတစ်ပိုဒ်ပါ၊ )
“ကွာရှင်းပြတ်ဆဲခြင်း ဆိုသည်မှာ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း၏ အတိတ်ကာလပင် ဖြစ်၏။”

(ဇင်‌အေး - တစ်စိမ့်စိမ့်ဟာသများ စာအုပ်မှ)
“ဘယ်‌နေရာမဆို ပိုက်ဆံ‌ပေးရင် ရတယ်ဆိုတဲ့ အသိ စွဲသွားပြီ”

(တရားရုံးချုပ်‌ရှေ့‌နေ ဦးသန်း‌မောင်(စစ်‌တွေ) ၊ 7dayNews Journal အင်တာဗျူး တစ်ခုမှ ‌ဖြေသွားတဲ့ စကား‌လေးပါ။)
ပညာရှာ‌နေ‌သေးရင် မအို‌သေးဘူး....
(ဆရာ‌တော်ဦး‌ဇောတိက)
မိုးကို ‌မျှော်ကြည့်ပါ၊ ဒါ‌ပေမယ့် ‌ခြေ‌ထောက်နဲ့ ‌မြေကြီးနဲ့‌တော့ မလွတ်ပါ‌စေနဲ့....
(ဆရာ‌တော်ဦး‌ဇောတိက)
ဘာ အခက်အခဲမှ မရှိရင် သင့်မှာ ‌အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ဘာမှ မရှိဘူး။
(ဆရာ‌တော်ဦး‌ဇောတိက)

ဘာမှ မလုပ်တာထက်စာရင် လုပ်သ‌လောက် မဖြစ်တာကမှ ‌တော်‌သေးတယ်။
With deepest respects,
Ðaywalker( စိုးလှိုက်ဦး )

‌မေ‌မေ

2011-11-11T22:11:00.000-08:00

ငယ်ငယ်က
(‌မေ‌မေနဲ့ အတူ....)
‌ကျောင်းအုပ်ကြီး ရုံးခန်းကအထွက်
မျက်ရည်စက်လက်နဲ့
‌မေ‌မေ့ခါးကို ဖက်ပြီး ‌မေးမိတယ်၊
‌မေ‌မေရယ်
ဘာလို့ သားလို လူဆိုး‌လေးကို ‌မွေးထားတာလဲဟင်
နဖူး‌လေးကို ညင်ညင်သာသာ နမ်းပြီး ‌ဖြေတယ်
“လူဆိုး‌လေးကို ချစ်လို့‌ပေါ့” တဲ့

ကျွန်‌တော့် နဖူး‌လေး
ခုထိ ‌နွေး‌ထွေးတုန်းပဲ ‌မေ‌မေ....။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူမှ မ‌ခေါ်ရဲဘူး

2011-11-10T23:48:00.000-08:00

ဗိုဒီ‌မော့ တဲ့
ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူမှ မ‌ခေါ်ရဲဘူး
ငါက
‌မြွေစကားကို ထမင်စား၊ ‌ရေ‌သောက် နားလည်နိုင်ဖို့
အ‌မေ‌မွေးကတည်းက မစဉ်းစားခဲ့မိသူ
‌မြွေ‌ပေါက်တာကိုပဲ ခါး‌ထောက်ပြီး ခံခဲ့ရ‌တော့တာ‌ပေါ့
မက်‌ဂေါ်‌တွေ ဝိုင်းဖမ်းပြီး
မီးတင်ရှို့ကြတဲ့ အရသာကို
ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်‌အောင် သိပ်ကြိုက်တာပဲ ဆိုတဲ့
စုန်းအိုကြီး ဝင်းဒရင်း ကိုပဲ
အံ့ဩမိတယ်...။

ဟဲလ်ဘဲပတ်မှာ ငတုံး‌တွေချည်း စု‌နေသတဲ့လား
သွားစမ်းပါ၊
စလစ်သရင်း‌တွေ
ဂရပ်ဖင်း‌ဒေါ‌တွေ
ငါတို့မှာ ‌ရွေးချယ်ဖို့ အချိန်မရဘူး
တစ်‌နေရာရာကို ‌ရောက်ရှိဖို့ ...
(ဒါမှမဟုတ်)
တစ်‌နေရာရာကို ပြုတ်ကျခဲ့ဖို့
ဝိဉာဉ်စုပ်‌ကောင်‌တွေနဲ့
‌ထွေးလုံးပူးကပ်လို့
သူတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့
ကိုယ်ပိုင် အ‌ကြောက်တရားနဲ့ချဉ်းကပ်တတ်တယ်‌လေ...။

‌ဟောဝပ်‌မှော်‌ကျောင်း‌တော်ကြီးမှာလည်း
အားလုံးက ‌ကြောက်မက်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်လို့
အ‌ဆောင်ပြင်ပ မထွက်ရ အမိန့်‌တွေချည်းပဲ
အသစ်‌ရောက်လာတဲ့ ပ‌ရော်ဖက်ဆာ‌တွေက‌ရော
ဗိုဒီ‌မော့ ရဲ့ အနက်‌ရောင်ဘက်‌တော်သား‌တွေ ဖြစ်‌နေနိုင်တာပဲ...။

ဒီတစ်ခါကျရင်
‌မှော်ဆရာ လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ပြန်လှန်ရှာရဦးမယ်၊
‌တွေး‌ခေါ်ပုံ မ‌ပျော့‌ပြောင်းခြင်းကို ပြုပြင်တဲ့ ဂါထာ..
အဲဒါကို အလွတ်ကျက်မှတ်ရလိမ့်မယ်
ငါ့မာနရဲ့ သွားတက်‌တွေက
‌သွေးစုပ်ဖုတ်‌ကောင်လို ချွန်ထွက်‌နေလွန်းတယ်၊
ငါ့အတ္တရဲ့ ‌ရေ‌သောက်မြစ်‌တွေက
ဟက်ဂရစ်ရဲ့ သစ်‌တောထဲက နွယ်ရှင်‌တွေလို
ရှည်လျားမြဲမြန်‌နေလွန်းတယ်။

“စတူပီဖိုင်း......”
“စတူပီဖိုင်း......”
“စတူပီဖိုင်း......”
အ‌ပေါစား‌မှော်ကြိမ်လုံးက မီး‌လောင်သွားပြီ၊
အ‌ပေါစားတံမြက်စည်းက ကျိုး‌ကျေသွားပြီ၊
“ဆိုင်ကယ်‌တွေက မိုး‌ပေါ်မပျံဘူးကွ...”
ဦး‌လေးဗာနွမ် ကို‌တော့ ရှင်းမပြ‌တော့ဘူး
သူက ကွစ်ဒစ်ချ်မှ မကစားဘူးတာ
ဒိုင်ယာဂွန် လမ်းကြားမှာ
တစ်‌ယောက်တည်းရပ်‌နေခဲ့တယ်
စင်္ကြန် အမှတ် (၉ ၃/၄) မှာ
‌စောင့်‌နေတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိ‌တော့ဘူး

ဗိုဒီ‌မော့ တဲ့
ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူမှ မ‌ခေါ်ရဲဘူး
အဓိပ္ပါယ်အမှား‌တွေချည်း ပွင့်‌နေတဲ့ည‌နေက
သူ့ကို ငါ့ရည်းစား‌ဟောင်းတစ်‌ယောက်နဲ့
လမ်း‌ဘေးပလက်‌ဖောင်းမှာ
လက်ချင်းချိတ်လို့
ဟာမိုနီ‌ရေ...
‌နောက်ဆုံး‌တော့
(ဘယ်လိုပဲ ကြိုးစားခဲ့ ကြိုးစားခဲ့...)
ငါဟာ
မင်းလို ရွံ့‌သွေးပါပဲလားကွာ...
‌ခေါင်းပြတ်လုနီးပါး တ‌စ္ဆေ နစ်လို
‌ဇော်ကန့်လန့်တစ်‌ကောင်ပါလားကွာ...။

ဒီလိုနဲ့
"ကြို‌ဟောသူများ ‌နေ့စဉ်" မှာ
ငါသေဆုံးတဲ့သတင်း စာလုံးမည်းကြီးနဲ့ ပါလာပါ‌လေ‌ရော...။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

စကားချပ် - ဟယ်ရီ‌ပေါ်တာ ကို မကြိုက်တဲ့သူ‌တွေအတွက်‌တော့ ‌လျှောက်‌ရေးထားတာလို့ မြင်မှာပဲ၊ ဟယ်ရီ‌ပေါ်တာ ကြိုက်တဲ့ သူ‌တွေအတွက် (အထူးသဖြင့် ရုပ်ရှင်ထက် ဝတ္တုကို ဖတ်ထားသူ‌တွေအတွက်) ‌တော့ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ‌မျှော်လင့်မိပါတယ်။

Happy Birthday To

2011-11-10T03:05:00.000-08:00

ဒီ‌နေ့ဟာ သူမရဲ့ ‌မွေး‌နေ့ ... ၊ သူမတစ်‌ယောက် ‌ပျော်ရွှင်ချမ်း‌မြေ့နိုင်ပါ‌စေ ... ။ "အချစ်ဦးဆိုတာ မြက်ဖျားနှင်း" တဲ့ ... ဘယ်သူ‌တွေက စသတ်မှတ်သွားလဲ မသိဘူး၊ ဒါ‌ပေမယ့် ကျွန်‌တော့်အတွက် လွဲ‌ချော်မှု့ဆိုတာ ငယ်‌ပေါင်း ကြီး‌ဖော်ပါ။ "အချစ်ဦးကို ‌မြေးဦးရတဲ့အထိ မ‌မေ့နိုင်ဘူး" လို့ ‌ရှေးလူကြီး‌တွေ ‌ပြော‌လေ့ ရှိကြပါတယ်။ နာဆာရဲ့ အကာသ ယဉ်မှူး‌လောင်း‌တွေကို ‌မေးတဲ့ စိတ်ပညာ‌မေးခွန်း‌တွေ ထဲမှာလည်း "ချစ်ဦးသူရဲ့အချစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလား" လို့ ပါ‌လေ့ ရှိပါတယ်။ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ် ဆိုတဲ့ အ‌ဖြေမှသာ ‌အောင်တယ်လို့ မှတ်သားဖူးပါတယ်၊ ဘာဆိုင်လို့လဲလို့ ‌မေးခွန်းထုတ်မယ် ဆိုရင်‌တော့ လူမရှိသူမရှိ အရပ်‌ဒေသမှာ အလုပ်လုပ်‌နေရတဲ့ အကာသ သူရဲ‌ကောင်း‌တွေဟာ အထီးကျန်ခြင်း နဲ့ ဘဝအဓိပ္ပါယ် ‌ပျောက်ဆုံးခြင်း ‌ဝေဒနာ‌တွေကို ခံစားရ‌လေ့ ရှိတိုင်း "ချစ်ဦးသူနဲ့ ရခဲ့ဖူးတဲ့ ‌ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှု့" များကသာ ကုစား‌ပေးနိုင် လို့ပါပဲ။

အချစ်ဦး ဟာ မိန်းမ‌လေး‌တွေ အတွက်‌တော့ မသိပါ၊ ‌ယောကင်္ျား‌လေး‌တွေ အတွက်‌တော့ အ‌ငွေ့အသက် ဆန်ပါတယ်။ အဲဒီခံစားမှု့ဟာ ‌နွေး‌ထွေးတယ်၊ သိမ်‌မွေ့တယ်၊ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တယ်။ ‌နောက် ကိုယ့်ရဲ့ငယ်စဉ် က‌လေးဘဝနဲ့လည်း ဆက်စပ်‌နေပြီး ရိုးသားဖြူစင်တယ်၊ ‌နောက်ဆုံးအချက်က‌တော့ .... အတူလက်တွဲဖြစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်‌ချေနည်းတယ်။

ဒီ‌နေ့မှာ ကျ‌ရောက်တဲ့ ‌မွေး‌နေ့ပိုင်ရှင် သူမ တစ်‌ယောက် ဟိုးအ‌ဝေးမှာ အစစအရာရာ အဆင်‌ပြေနိုင်ပါ‌စေလို့ အမှတ်တရ ဆု‌တောင်း‌ပေးရင်း . . . .

Our Native Town

2011-11-10T02:30:00.000-08:00

ကျော်ခိုင်ရယ်၊ အလင်းနစ်ရယ်၊ ကျွန်တော်ရယ် ယင်းမာပင်မှာ ဆုံတုန်းက လျှောက်သွားရင်းနဲ့ ရိုက်ထားတဲ့ အပျော်တမ်း မှတ်တမ်းလေးပါ။ နောက်ခံသီချင်းနဲ့ အဆိုတော်က အလင်းနစ်ပေါ့။ သူ့ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်လေးတွေပါ.... မိုက်တယ်မို့လား...

YouTube မှာ တင်ထားတာကို ဆွဲပြတာက ပိုကောင်းပေမယ့် မြန်မာနိုင်ငံမှာက တစ်ချို့နေရာတွေမှာ ပိတ်ထားတာ ကြောင့် Facebook က လင့်ကိုပဲ ဆွဲပြီး ထည့်ထားပါတယ်။

အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ အောက်ကလင့်တွေမှာလည်း တင်ထားပါတယ်...
http://youtu.be/-9j8gWlG3ZA
http://www.youtube.com/user/daywalkerdiary
http://www.facebook.com/daywalkerdiary
http://www.facebook.com/YinmarbinOrg
http://www.facebook.com/groups/167857879912147/
https://plus.google.com/u/0/114838666807186589190

အငြင်းပွားဖွယ် ‌ခေါင်း‌ဆောင်မှု

2011-11-09T23:46:00.000-08:00

“‌နောင်တစ်‌ခေတ်မှာ ‌ခေါင်း‌ဆောင်ဖြစ်မှ၊ လူတွင်ကျယ်လုပ်ရမှ အနာဂတ်ဘဝဟာ သာယာစို‌ပြေလှပမယ်။ ‌ခေါင်း‌ဆောင် ‌နေရာကို ယူရမယ်။ ‌ခေါင်း‌ဆောင်‌နေရာဟာ ဇိမ်ကျတယ်။ အဲဒီ ဇိမ်ကျတဲ့‌နေရာကို အခွင့်အ‌ရေးတစ်ရပ်အ‌နေနဲ့ (အ‌ပြေးအလွှား အလုအယက်) ရ‌အောင်လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ ‌မျှော်လင့်ချက်နဲ့ (ယူဆချက်အမှားနဲ့) ဘဝကို ရှုမြင်‌နေတာကိုး။

(၁) ‌ခေါင်း‌ဆောင်လုပ်ရမှ လှပစို‌ပြေတယ် ဆိုတာလည်း မှားတယ်။ (၂) ‌ခေါင်း‌ဆောင်ဟာ အခွင့်အ‌ရေး အထူးခံစားရတယ်၊ ဇိမ်ကျတယ်။ (ယူဆတာ) အဲဒါလည်း ပိုပြီးမှားတယ်။ (၃) အဲဒါ‌ကြောင့် ‌ခေါင်း‌ဆောင် (အဖြစ်သို့) ‌ရောက်ရ‌အောင် ကြိုးပမ်း အားထုတ်ရမယ်ဆိုတာ အမှားဆုံး။

ကျွမ်းကျင်ရာ လိမ္မာတယ်၊ ကိုယ့်နယ်ပယ်နဲ့ ကိုယ်ပိုင်စိုးနိုင်နင်းတဲ့ ဘာသာရပ်မှာ သင့်‌လျော်သူဟာ ဦးစီးဦး‌ဆောင် ဖြစ်လာတဲ့ သ‌ဘော‌ပေါ့။ အ‌ခြေအ‌နေရဲ့ လိုအပ်ချက်အရ အုပ်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ လိုလားချက်ကို အပြည့်ဝဆုံး ဖြည့်ဆည်း ‌ပေးနိုင်သူဟာ ‌ခေါင်း‌ဆောင် ဖြစ်လာမယ်။ အ‌ခြေအ‌နေရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ အုပ်စုဝင်အများစုရဲ့ လိုလားချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်‌တော့တဲ့အခါ အဲဒီ ‌ခေါင်း‌ဆောင်ဟာ ဆင်း‌ပေးရမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကျဆုံးသွားမယ်။ ‌နောက်လူတက် မယ်။ ဒါပါပဲ... စစ်ဖြစ်တဲ့အခါမှာ စစ်‌ရေးကျွမ်းကျင်သူ ‌ခေါင်း‌ဆောင်ဟာ ‌ရှေ့ဆုံးတန်း ‌ရောက်လာမယ်။ လုံခြုံ‌ရေး အ‌ရေးကြီးတဲ့ ‌ခေတ်မှာ လုံခြုံ‌ရေးကျွမ်းကျင်သူဟာ ထိပ်ဆုံး‌ရောက်လာမယ်။ ထူ‌ထောင် တည်‌ဆောက်‌ရေး လုပ်ကြတဲ့အခါ အဲဒီလုပ်ငန်းမှာ အ‌တော်ဆုံး အ‌ကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်သူဟာ ဦးစီး‌ခေါင်း‌ဆောင်‌နေရာ တဖြည်းဖြည်း ‌ရောက်လာမယ်။ ဒါ‌ကြောင့် ဘယ်‌ခေတ်အခါလဲ၊ ဘယ်‌နေရာ‌ဒေသလဲဆိုတာ ‌ခေါင်း‌ဆောင်မှုအတွက် အ‌ခြေခံကျပါတယ်...”
“ကို‌ကောင်း တဲ့တဲ့‌ပြောမှ ကျွန်‌တော်နည်းနည်း‌လေး ရိပ်မိလာပြီး ‌နေရာတစ်ကာမှာ ငါ ‌ခေါင်း‌ဆောင်ဖြစ်‌အောင် လုပ်မယ် ဆိုပြီး‌တော့ ‌လောဘတကြီး‌လျှောက်လုပ်‌နေရင် င‌ပေါပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒီလိုလား...”

ချစ်နိုင် (စိတ်ပညာ)
“သားတစ်‌ယောက် ဓားတစ်လက်” စာအုပ်မှ

ကျွန်‌တော်က‌တော့ ဒီ‌ဆောင်းပါးကို အ‌တွေးနယ်ချဲ့‌နေမိတယ်၊ ‌နောက်... ‌ခေတ်စားဖူးတဲ့ စကားလုံးတစ်လုံးကိုလည်း သွားသတိရမိ‌သေးရဲ့။ “လူသားအရင်းအမြစ် ဘက်စုံ ဖွံဖြိုးတိုးတက်‌အောင် လုပ်ခြင်း” တဲ့...။ အားလုံးက ဒွိဟ‌တွေချည်း ပါပဲဗျာ၊ အသက်‌လေး နည်းနည်းရလာ‌တော့ ဘာကို ယုံကြည်ရမယ်မှန်းကို မသိ ဖြစ်,ဖြစ် လာတယ်။ လူတစ်‌ယောက်ဟာ လိုင်းတစ်လိုင်းမှာပဲ ထူးချွန်နိုင်တယ်၊ ထူးချွန်‌အောင် ကြိုးစားသင့်တယ်.... လို့ ‌ပြောရမှာလား။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်နဲ့ ပြန်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ရင်‌တော့ တစ်လိုင်းပဲ ရမယ်ထင်တာပဲ၊ ကျွန်‌တော်ဆိုရင် ဘာအားကစားမှ မရဘူး။ စာ‌ရေးစာဖတ်ပဲ ရတယ်၊ ထိုင်လုပ်ရတဲ့ အလုပ်ပဲ ရတယ်။ တကယ်လို့ မဖြစ်မ‌နေ လုပ်ရမယ်ဆိုရင်လည်း သိပ်ပြီး ဖြစ်ဖြစ်‌မြောက်‌မြောက် ရှိလှမယ်လို့ မထင်ဘူး။ ဒါ‌ပေမယ့် မဟာသီ က‌တော့ ဒီလို ‌ပြောခဲ့ဖူးတယ် -

“ကျုပ်ရဲ့ မူလဘဝ ရည်မှန်းချက်က ‌ရှေ့‌နေဖြစ်ဖို့ပါ။ ဒါ‌ပေမယ့် ကံမျက်စိလည်ပြီး ဆရာဝန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ခု ကျုပ် တကယ်ကျင်လယ်‌နေရတာက နိုင်ငံ‌ရေးသမားဘဝ”

‌ဒေါက်တာ ဓာတု သီရိ မဟာသီ မိုဟာမက်
(မ‌လေးရှားနိုင်ငံ ဝန်ကြီးချုပ်‌ဟောင်း)

အသဲကွဲခြင်း

2011-11-09T21:41:00.000-08:00

"အသဲကွဲတယ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်‌နေရာက‌နေ စကြားမိလဲ မမှတ်မိ‌တော့ဘူး။ ဒါ‌ပေမယ့် အသဲကွဲတယ်ဆိုတာ ‌ပျော့ညံ့မှု့ ၊ ညံ့ဖျင်းမှု့တစ်ခု လို့‌တော့ မှတ်ထားမိတယ်။ အသက်(၅၀)‌ကျော် လူကြီး‌တွေနဲ့ အမြဲကပ်‌နေတတ်တဲ့ ကျွန်‌တော်အတွက် ဒီလို မှတ်ထင်‌နေ တာလဲ သိပ်‌တော့ မဆန်းလှဘူး ‌ပေါ့ဗျာ...။
သူတို့လို လူကြီး‌တွေကျ‌တော့ အသဲကွဲတယ်ဆိုတာ မဆန်းတဲ့ ‌ပေါ့‌ပေါ့ပါးပါး ကိစ္စ‌လေးလိုကိုးဗျ။ ဒီလိုနဲ့ ‌ခြောက်တန်း နှစ်‌လောက် ကျ‌တော့ "အသဲကွဲရင် အရက်‌သောက် ပါလား " ဆိုတာကို သိလာပြန်တယ်။ ကိုးတန်း၊ ဆယ်တန်း.... အသဲကွဲ‌နေတဲ့ ‌ကောင်‌တွေကို အရူး‌တွေ လို့ မြင်လာတယ်....။ ‌သောက်ရှက်ကို မရှိဘူး...၊ ‌ယောက်ျားသိက္ခာ ကျလိုက်တာ....ဘာညာနဲ့‌ပေါ့..။
ဆယ်တန်း‌ဖြေပြီးတဲ့ တစ်‌နေ့မှာ‌တော့ ကိယ့်အုပ်စုထဲက သူငယ်ချင်းတစ်‌ယောက်က အသဲကွဲပါ‌လေ‌ရော....၊ ကိုယ့်သူငယ်ချင်း ဆို‌တော့ သူ့ကို‌တော့ အပြစ်မမြင်ဘူးဗျ၊ အူ‌ကြောင်‌ကြောင် လုပ်‌နေတဲ့ သူ့‌ကောင်မ‌လေးကိုပဲ ကြည့်မရ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါနဲ့ အသဲကွဲခြင်း အထိမ်းအ မှတ် အ‌နေနဲ့ အရက်‌သောက်ကြမလား၊ အရူးလုပ်ကြမလား.....စဉ်းစားကြတယ်။ ‌နောက်ဆုံး‌တော့ TheAnts ရဲ့ "မစဉ်းစားခြင်း သီချင်းများ" နား‌ထောင်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ထိုင်တာနဲ့တင် ပြီးသွားတယ်။ ‌အော်......အသဲကွဲတယ် ဆိုတာ..... မစဉ်းစားတဲ့ သီချင်းနဲ့ ‌ကော်ဖီ‌သောက်တာပါလား.... ‌ပေါ့။

ဆယ်တန်းပြီး‌တော့ အ‌ဆောင်‌နေ သူငယ်ချင်းတစ်‌ယောက် အသဲကွဲတာကို ထပ်‌တွေ့ရ ပြန်ပါတယ်၊ သူ့ကျ‌တော့ တစ်လ‌လောက် စကား မ‌ပြောဘဲ တစ်‌ယောက်တည်း ခွဲ‌နေ‌တော့တာပဲ။ ‌နောက်‌တော့လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာ‌ပေါ့။ ‌အော်...အသဲကွဲတယ် ဆိုတာ ဝဇီပိတ် တစ်လ ‌လေ့ကျင့်တာပါလား....‌ပေါ့။
‌နောက်‌တော့ အသဲကွဲတာ အမျိုးမျိုးကို ကြုံဖူးလာတယ်၊ သိပ်‌တောင် မဆန်းသလို ဖြစ်လာတယ်....။(ဒါ‌ကြောင့် ကျွန်‌တော် ငယ်ငယ်က တွဲခဲ့တဲ့ လူကြီး‌တွေက ဇာမချဲကြ‌တော့တာကိုးလို့ သ‌ဘော‌ပေါက်လာတယ်။)

‌ယောက်ျား‌လေး‌တွေ အသဲကွဲရင် လုပ်တတ်ကြတာ‌တွေ ကလည်း အစုံပါပဲ....။ အသဲကွဲတယ်လို့ ‌ပြောရမယ့် အ‌ခြေအ‌နေကလည်း အမျိုးမျိုးရှိ‌နေတာကိုး...။ တစ်ချို့ ‌ကောင်‌တွေ ကျပြန် ‌တော့လည်း ဘလိုင်းကြီးကို ကွဲ‌နေတာ...၊ ‌မောင်လှမျိုး (ခြင်‌ချောင်းခြံ) ကျ‌နေတာပဲ။ တစ်ချို့ကျ‌တော့လည်း ငိုကြတယ်ဗျ...... (မင်းကို ‌ပြောတာ မဟုတ်ဘူး‌နော်၊ * ရဲ့ ‌ကောင်‌လေး..)၊ တစ်ချို့ ကျ‌တော့လည်း လူပျိုကြီး လုပ်‌တော့မယ် တစ်ကဲကဲပဲ...(ကျွန်‌တော် အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းကြီး ဒုက္ခာဦးကို ရည်ရွယ်ပြီး‌ပြောတာပါ...ဟား ဟား...)

တကယ်‌တော့ဗျာ.... အသဲကွဲတယ် ဆိုတာ ‌ယောက်ျားတစ်‌ယောက်အတွက် (ကျွန်‌တော် ငယ်ငယ်က ထင်ခဲ့သလို) ရှက်စရာတစ်ခု‌တော့ မဟုတ်တာ ‌သေချာပါတယ်၊ အဲဒါကို ရင်ဆိုင်‌ဖြေရှင်းတဲ့ နည်းလမ်း ညံ့ဖျင်းတာက ရှက်စရာ‌ကောင်းတာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့‌တောင်းတဲ့ ဆုတိုင်း ပြည့်တဲ့သူရယ်လို့မှ မရှိတာကိုး၊ အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားရုံပဲ တတ်နိုင်တာမဟုတ်လား။ ဒီ‌တော့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ကြုံလာတဲ့အခါ ဘယ်လို ရင်ဆိုင် ‌ဖြေရှင်းလဲဆိုတာဟာ အဲဒီလူရဲ့ ရင့်ကျက်တဲ့ အ‌တွေးအ‌ခေါ်အ‌ပေါ်မှာ မူတည်ပါလိမ့်မယ်။
အစ်ကိုကြီးတစ်‌ယောက် ‌ပြောဖူးတာတစ်ခုကို သွားသတိရမိပါတယ်။
"‌ယောက်ျားတစ်‌ယောက် ဖြစ်ပြီလို့ ‌ပြောဖို့
နံပတ်တစ် ... အသဲကွဲဖူးရတယ်၊
နံပတ်နှစ် .... ရှုံးနိမ့်ဖူးရတယ်၊
သုံး .... အရက်‌သောက် ဖူးရတယ်။"
သူ‌ပြောတာကို အကုန်လုံး‌တော့ မ‌ထောက်ခံပါ။ တစ်ချို့တစ်ဝက်‌တော့ မှန်‌ကောင်းမှန်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်‌တော့် သူငယ်ချင်းအားလုံး အသဲကွဲ ခြင်းမှ လွတ်ကင်းနိုင်ကြပါ‌စေ၊ အကယ်၍ ကြုံလာခဲ့ရင်လည်း ‌ကောင်းမွန်‌အောင်မြင်စွာ ရင်ဆိုင်‌ဖြေရှင်းနိုင်ကြပါ‌စေလို့ ဆန္ဒပြုလိုက်ပါတယ်။

‌မေ‌မေရဲ့အိပ်ရာဝင် ပုံပြင်‌တွေ

2011-11-09T03:13:00.000-08:00

ငယ်ငယ်တုန်းက
အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်‌တွေကို
‌မေ‌မေ အမြဲတမ်း ‌ပြောပြတတ်တယ်။

ဒါ‌ပေမယ့်
‌မေ‌မေဟာ ပုံ‌ပြော‌ကောင်းတဲ့ သူတစ်‌ယောက်‌တော့ မဟုတ်ဘူး
‌နောက်ပြီး ....
‌မေ‌မေ့ ပုံပြင်‌တွေက
နား‌ထောင်ချင်စရာ မ‌ကောင်းဘူး
အမြဲတမ်း ‌သွေးထွက်‌အောင် မှန်တယ်
‌မေ‌မေ့ အိပ်ရာဝင် ပုံပြင်‌တွေ ပြန်‌တွေးတိုင်း အိပ်‌ရေးပျက်တယ်။

သိလား ..... ‌မေ‌မေ
ခုထက်ထိ
ကျွန်‌တော်ဟာ ဘဲရုပ်ဆိုး‌လေးပဲ
ဝံပု‌လွေ ကိုက်တာလည်း ခံခဲ့ဖူးတယ်
ချစ်လားလို့ ‌မေးတိုင်း
အမြဲနှာ‌စေးတတ်တဲ့ ယုန်မ‌လေးနဲ့လည်း ဆုံဖူးတယ်
ထန်သီး‌ကြွေတာကို
မိုးပြိုတယ် ထင်ပြီးလည်း ကျွန်‌တော် ထွက်‌ပြေးဖူးတယ်
‌နောက်.....
‌နေမင်းနဲ့ စစ်ခင်းတဲ့ ငလက်မ‌လေးဟာ ကျွန်‌တော်ပဲ
ကျွန်‌တော်ဟာ
တစ်ရွာ‌ပြောင်းပြီး သူ‌ကောင်းမဖြစ်တဲ့ ကျား
စပျစ်သီး‌တွေကို ချဉ်တယ်လို့ ကျွန်‌တော် ‌ပြောတတ်ခဲ့ပြီ
‌သေ‌မြေကြီး ရှင်‌မြေကြီး ဆို‌ပေမယ့်
‌ပျော်‌ပျော် မ‌နေလဲ ‌သေခဲတာပါပဲ ‌မေ‌မေရယ် ......။

+ စိုးလှိုက်ဦး (ယင်းမာပင်) +

ပန်ချင်တယ် ခ‌ရေဖူး

2011-11-07T21:42:00.000-08:00

ကျွန်‌တော့်အတွက် ပန်းတကာ့ပန်းတွင် ဘယ်ပန်းကို အကြိုက်ဆုံးပါလဲဟု အ‌မေးခံရလျှင် ချက်ချင်းပြန်‌ဖြေဖြစ် မည်မှာ “ယင်းမာပန်း” ဟု ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ သို့‌သော် အ‌တော်များများက‌တော့ “ယင်းမာပန်း” ဆိုတာကို သိပ်ပြီး ရင်းနှီးကြမည်မထင်ပါ။ ယင်းမာပန်းများ ပွင့်ပြီဆိုလျှင် ယင်းမာပင်ရှိရာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး သင်းပျံ့‌မွှေးကြိုင် ‌နေတတ်သည်၊ ရနံ့ကလည်း ယဉ်သည်။ ထို‌ကြောင့် ယင်းမာပင်မြို့သား ကျွန်‌တော်အတွက် “ယင်းမာပန်း” ကို အချစ်ဆုံး ဖြစ်ရ‌တော့သည်။

‌နောက်ထပ် နှစ်ခြိုက်သ‌ဘောကျမိသည့် ပန်းက‌တော့ “ခ‌ရေ” ဖြစ်သည်၊ “ခ‌ရေ” သည် သဇင်လို ‌တော်ဝင်ပန်း မဟုတ်ခဲ့ပါ၊ နှင်းဆီလိုလည်း မာနဆူးခက်များ မရှိပါ။ ကျွန်‌တော့်အချစ်ဆုံး “ယင်းမာပန်း”‌တွေလိုလည်း အထိမခံ ‌ရွှေပန်းကန်များ မဟုတ်ကြပါ။ ခ‌ရေပန်းက‌လေးများသည် မနက်မိုးလင်းလာသည်နှင့် အပင်‌ပေါ်မှ ‌မြေပြင်သို့ တ‌ဖျောက်‌ဖျောက် ခုန်ဆင်းကျလာတတ်သည်။ သူတို့အတွက်နှင့် မိခင်သစ်ပင်ကြီးအား ပန်းခူးသူတို့ ဒုက္ခ‌ပေး မည်ကို မလိုလားသည့် သ‌ဘောများလား‌တော့ ကျွန်‌တော်မသိပါ။ အ‌တော်‌လေး မိုက်မဲ‌စော်ကားသူများသာ ခ‌ရေပန်း ‌ကြွေကျချိန်ကို မ‌စောင့်ဘဲ တက်ခူးကြမည် ထင်ပါသည်။ ပင်ကိုအားဖြင့်မူ ခ‌ရေပန်း အလိုရှိသူအတွက် အလွယ်တကူ ‌ကောက်ယူ သီငှင်ရုံသာ ရှိသည်၊ ‌ခြောက်သွားပြန်‌တော့လည်း ‌မွှေးမြဲ ‌မွှေး‌နေဆဲပင်...။ “ခ‌ရေပန်း” တို့၏ သစ္စာကား ခိုင်မြဲလှ‌ပေစွ...ဟုလည်း ကျွန်‌တော် အမြဲ‌တွေးမိသည်။

ထို့‌ကြောင့် “ခ‌ရေ” ကို သစ္စာတရား၏ သ‌င်္ကေတအဖြစ် ကျွန်‌တော့် ကဗျာအချို့တွင်လည်း ထည့်သွင်း‌ရေးသား ခဲ့မိပါသည်။
“ခက်တာက
အဖြူ‌ရောင် ဝမ်းဆက်နဲ့ ခ‌ရေဆိုတဲ့‌ကောင်မ‌လေးကို
သူ အ‌သေအလဲချစ်‌နေမိတာပဲ....”

ဒီ‌နေရာမှာ “ခ‌ရေ” နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဆရာမင်းသုဝဏ်ရဲ့ ကဗျာ‌လေးတစ်ပုဒ်ကို သွားအမှတ်ရမိပြန်ပါသည်။ ဒါ‌ပေမယ့် ကျွန်‌တော်ရဲ့ ကဗျာ‌လေးအ‌ပေါ်မှ ခံစားရတဲ့ အဓိပ္ပါယ်က‌တော့ အခြားသူများနဲ့ ကွဲလွဲ‌ကောင်း ကွဲလွဲ ‌နေမည်ဟု ထင်ပါသည်။ ကျွန်‌တော့်ဆီသို့ မျက်စိလည်ပြီး ‌ရောက်လာ‌သော ကဗျာ‌လေးရဲ့အဓိပ္ပါယ်က‌တော့ ‌အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။

“လယ်‌တောကအပြန်၊ ပန်ချင်တယ် ခ‌ရေဖူးဆိုလို့” ၊ လယ်‌တောက‌နေ ပြန်လာချိန်မို့ ည‌နေချိန်လို့ ‌တွေးမိပါသည်၊ ခ‌ရေဖူးကိုမှ ပန်ချင်ပါတယ်ဟု ‌တောင်းဆိုသည်။ ခ‌ရေပန်းကို မ‌တောင်းဆိုဘဲ ဘာဖြစ်လို့များ ခ‌ရေဖူးကိုမှ လိုချင် ပါလိမ့်....၊ စိတ်ထဲ ကသိက‌အောက် ဖြစ်သွားရပါသည်။ ဆက်လာမယ့် စာ‌ကြောင်း “‌မောင်ခူးကာ‌ပေး....။” အတွက် ကာရံ ယူချင်လို့လား၊ ‌တောင်းဆိုသူ မိန်းမပျိုရဲ့စိတ်ထားကို ‌ရှေ့‌ပြေး‌ဖော်ပြမှုလား....။ ခ‌ရေဖူးကို လိုချင် ရင်‌တော့ အပင်‌ပေါ်တက်ခူးကာမှ ရ‌ပေလိမ့်မည်။ ဒါ‌ပေမယ့် ချစ်မိသူ ‌မောင်က‌တော့ တက်ခူး‌ပေးရှာပါသည်။ ဒီ‌နေရာမှာ ကျွန်‌တော့်အထင် ခူးပြီးတာနဲ့တစ်ခါတည်း မိန်းမပျို‌လေးကို ‌ပေးလိုက်ဟန်တူပါသည်။

ဒီလိုနဲ့ ‌နောက်တစ်‌နေ့မနက်မှာ‌တော့ ချစ်သူမိန်းမပျိုဟာ သူခူး‌ပေးလိုက်တဲ့ “ခ‌ရေပန်း”‌လေး‌တွေကို မြတ်မြတ် နိုးနိုး ပန်ဆင်ထားမယ်လို့ လုလင်ပျိုက ‌မျှော်လင့်ထားပုံ ရပါတယ်။ ည‌နေခင်းက ခူး‌ပေးထားတဲ့ ခ‌ရေပန်း‌လေး ‌တွေဟာ ‌နောက်တစ်‌နေ့ မနက်မှာ‌တော့ ပွင့်လာကြပြီ မဟုတ်လား....။

“မနက်တုန်းဆီက” ဆိုပြီး ‌နောက်တစ်‌နေ့ မနက်ကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်၊ ဒါ‌ပေမယ့် အဲဒီမနက်ခင်းဟာ ‌ကျော်သွားပြီ လို့ ခံစားရပါတယ်၊ ပြန်‌ပြော‌နေတယ်လို့လဲ ‌တွေးမိပါတယ်။ ‌နောက်တစ်‌နေ့မနက် ချစ်သူမိန်းမပျိုကို မြင်လိုက်ရ တဲ့ အချိန်မှာ‌တော့ လုလင်ပျို ‌မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ “‌ကြော့ဆုံးကို ‌မောင်မြင်‌တော့၊ သူ့ဆံပင် နှင်းဆီပွင့် ‌တွေနဲ့” ဖြစ်‌နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ခ‌ရေဖူးကို တက်ခူးခိုင်းခဲ့တဲ့ မိန်းမပျိုရဲ့ သ‌ဘောထားလား...။ ‌နောက်... နှင်းဆီ ဆိုတာ တစ်ပွင့်တည်းပန်မှ လှပတင့်တယ်,တယ်လို့ ကျွန်‌တော်က ထင်‌နေမိပြန်ပါ‌သေးတယ်၊ အခု မိန်းမပျိုရဲ့ ဆံနွယ်‌တွေအထက်မှာ‌တော့ နှင်းဆီပွင့်‌တွေနဲ့‌ဝေ‌နေပါတယ်။ ဒီအတွက် “မိန်းမ‌ကောင်းပန်းပန်၊ တစ်ပွင့်စံ” ဆိုရိုး ‌လေးကိုပါ သွားသတိရလိုက်သလို ထိုမိန်းမပျိုကိုလည်း အထင်‌သေးသွားပါတယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် သူ့မကို ချစ်မိသူ ‌မောင်က‌တော့ နှင်းဆီပန်း‌တွေ တ‌ဝေ‌ဝေနဲ့ အလှကြီးလှ‌နေတဲ့ သူမကို “ဂုဏ်တင့်တယ်‌လေး...။” ဆိုပြီး မုဒိတာပွား ကြည်နူး‌ပေး လိုက်ပါတယ်။

“ချစ်လျှင်အကျိုး၊ မုန်းလျှင်အပြစ်” ဆိုတဲ့အတိုင်း ချစ်တဲ့သူက ခွင့်လွှတ်နိုင်‌ပေမယ့် ကျွန်‌တော်က‌တော့ ဒီမိန်းမပျို ကို မုန်းတီး‌နေမိပါတယ်။ ခ‌ရေဖူးကို တက်ခူးခိုင်းပြီးကာမှ နှင်းဆီကိုပန်ချင်တဲ့ မိန်းမပျိုဟာ ခွင့်လွှတ်သည်းခံမှုနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့လည်း ကျွန်‌တော် မယူဆလိုပါ၊ ဒီကဗျာ‌လေးကို ကြည်နူးမှု‌လေးလို့ ခံစားကြတာများ‌ပေမယ့် ကျွန်‌တော်က‌တော့ အထက်ပါအတိုင်းပဲ ‌တွေးမိ၊ မြင်မိ ပါတယ်။ ကဗျာကို ‌စော်ကားသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရင်လည်း သည်းခံ‌ပေးပါ၊ ဒါဟာ ကဗျာဖတ်သူတစ်‌ယောက်ရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ခံစားပိုင်ခွင့်တစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကဗျာကို စကား‌ပြေပြန်‌ရေးပြ‌နေခြင်း မဟုတ်‌ကြောင်းပါ...။

လယ်‌တောကအပြန်
ပန်ချင်တယ် ခ‌ရေဖူးဆိုလို့
‌မောင်ခူးကာ‌ပေး...။
မနက်တုန်းဆီက
‌ကြော့ဆုံးကို ‌မောင်မြင်‌တော့
သူ့ဆံပင် နှင်းဆီပွင့်‌တွေနဲ့
ဂုဏ်တင့်တယ်‌လေး...။

+ မင်းသုဝဏ် +

ဒီကဗျာ‌လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး “‌အော်လံ‌မောင်” နဲ့ “သူရဿဝါ” တို့ ‌ရေးသားထားတာ‌လေး‌တွေ ကိုလည်း ကျွန်‌တော် အလွန်နှစ်သက်မိပါတယ်၊ သွား‌ရောက်ဖတ်ရှု ကြည့်ကြဖို့လည်း တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။
»» ဆရာကြီး မင်းသုဝဏ် ၊ နှင်းဆီ ၊ ခ‌ရေ နှင့် ကဗျာမှတ်စု - ‌အော်လံ‌မောင်
»» ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်နှင့် အသည်းကွဲခ‌ရေ - သူရဿဝါ

ညီမ‌လေး‌ရေ

2011-11-07T03:11:00.000-08:00

"_ကဲကွယ်....."
ဘဝဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက် မဟုတ်သလို ငယ်ရာကကြီး၊ ကြီးရာက အို၊ အိုရာက ‌သေဆိုတဲ့ ပုံစံခွက် ထဲမှာ သံပတ်‌ပေး ထားတဲ့ အရုပ်လို ပုံမှန် လည်ပတ် ‌နေရုံနဲ့ ပြီး‌တော့ မှာလား .....။

လူဆိုတာ စကား‌ပြော ရတယ် ..... လမ်း‌လျှောက် ရတယ် .... လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စ‌တွေ ကိုလည်း တီထွင် ရ‌သေးတယ် ....။ လူဆိုတာ ‌လှောင်အိမ် ထဲမှာ မ‌နေ ရဘူး။ သရဲ မ‌ကြောက် ရဘူး၊ ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စ‌တွေ ကို ပုံကြီး မချဲ ရဘူး .....။ မင်းဖတ် ‌နေတဲ့ တရား စာအုပ်‌တွေ ထဲက "လူ့ဘဝ ဆိုတာ ‌ရေပွက် ပမာ" လို့ ဆိုထား ‌ပေမယ့် ဆူလွယ် နပ်လွယ်‌တော့ မဟုတ် နိုင်‌လောက် ပါဘူး။ လူ့ဘဝကို တို့‌တွေ မျက်စိ သူငယ် နားသူငယ် နဲ့ အလည် ‌ရောက်လာ တာမှ မဟုတ်တာ။ ‌ပျော်ရွှင်မှု ဆိုတလည်း ရှိ‌သေးရဲ့ ။

အခု‌တော့ ကိုယ့်ဘဝ ကို ကိုယ် မိတ္တူနဲ့ ချုံ့လိုက် သလို ကျုံ့ကျုံ့ ရုံ့ရုံ့ ‌လေးပဲ အဆုံး သတ်ခဲ့ တာလား ..... ‌ကျေနပ်မှု ‌တွေ‌ရော ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ ရဲ့လား ညီမ‌လေး ရယ် ......။ မျက်စိ နှစ်လုံး စဖွင့်ချိန် ကစပြီး မျက်လုံး နှစ်လုံး ပိတ်သွားချိန်ထိ ဘာ‌တွေများ ရှာ‌ဖွေ ‌တွေ့ရှိ ခဲ့ပါသလဲ။

အို်င်စတိုင်း ကို မသိဘဲ သချာင်္‌တွေ ထို်င်တွက် ခဲ့တာလား .... အက်ဒီဆင် ကို မသိဘဲ မီးခလုတ်ကို ကိုယ်တိုင် ဖွင့်တတ်သလား၊ သစ္စာနီ ကို မသိဘဲ မြန်မာ ‌မော်ဒန် ကဗျာ‌တွေ ကို ဖတ်တတ် ခဲ့တာလား .....။ ဘယ်‌တော့မှ ပန်းသီး ‌ကြွေမကျ နိုင်တဲ့ အခန်းကျဉ်း က‌လေးထဲ ပန်းသီးမျိုးစုံ အခွံနွှာ စားပြီး ‌ရောဂါ‌ပေါင်းစုံ ရ‌နေတဲ့ မင်းဘဝကို ငါ သနားမိပါရဲ့ ။
ညီမ‌လေးရယ် ......

Via:(အကြည်‌တော် - ညီမ‌လေး‌ရေ ) ဝတ္တုတို မှ

To Yinmarbin

2011-11-06T20:55:00.000-08:00

ဒီ Video လေးကို လုပ်ဖြစ်ထားတာတော့ တော်တော်ကြာသွားပါပြီ၊ အဓိက ကတော့ မှာ www.yinmarbin.org သုံးနိုင်အောင်လို့ ဆိုပြီး လုပ်ထားတာ နောက်တော့ မထင်မှတ်ဘဲ ကွန်နက်ရှင် ကောင်းတာနဲ့ လျှောက်တင်လိုက်တာ... ။ အသံကတော့ သိပ် မကောင်းဘူးဗျာ အဲဒီတုန်းက အအေးပတ်ထားလို့ အသံဝင်နေတာရော၊ Recorder က မရှိတော့ ကင်မရာကနေ အသံဖမ်းထားတာရော...ကြောင့်ပါ/

ဒီအောက်ကလင့်လေးတွေကတော့ အခြားနေရာတွေမှာ တင်ထားတဲ့ လင့်လေးတွေပါ -
http://youtu.be/d7LDpBugB5I
http://www.youtube.com/user/daywalkerdiary
http://www.facebook.com/daywalkerdiary
http://www.facebook.com/YinmarbinOrg
http://www.facebook.com/groups/167857879912147/
https://plus.google.com/u/0/114838666807186589190

လောကပရိယာယ်

2011-11-06T19:52:00.000-08:00

(လောကမှာ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ချစ်ကြတယ်ဆိုရာမှာ တကယ်ပဲ မင်းက သူ့ကို ချစ်တာလား၊ မင်းကိုယ်မင်း ချစ်တာလား။ လူ့သဘာဝကို လေ့လာ ရင် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့အတွေးကို လေ့လာရသတဲ့။ ကလေးတစ်ယောက်ဆီ ကသာ မှန်ကန်တဲ့ အမြင်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မြင်တွေ့ရတယ်တဲ့။)
[၁]
အချစ်ဆိုတာ မေတ္တာတွေရော အကြင်နာတွေရော ပါတဲ့ အရာပါ။ ဒါဟာ လောကကြီးမှာ အလိုအပ်ဆုံး အရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် လူတွေကတော့....အချစ်ကို အမြဲရှာနေကြတာပါ။ တစ်ခါတစ်ရံ ရသလိုနှင့် တစ်ခါတစ်ခါ မရကြ တာ ရှိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ......???အကြောင်း ညီညွတ်မယ်ဆိုရင် လူတွေရဲ့အချစ်ဟာ မိမိကိုယ်ကိုသာ မိမိ ဦးစားပေးကြလို့ပါပဲ။ ဆိုလိုတာက...လူတွေ ' ချစ်တယ်၊ စေတနာ ရှိတယ်၊ မေတ္တာထားတယ်' ဆိုတာ အခြေအနေအရပါ။ နောက်........အခြေအနေ တစ်ခုကနေ နောက်တစ်ခုကို ပြောင်းသွားရင်..........။
[၂]
တစ်ခါက ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက သတ္တဝါတွေကို အင်မတန် ကြင်နာတတ်တယ်။ သူ့မိဘတွေကလည်း အရမ်း ချမ်းသာလေတော့ ကောင်လေးလုပ်ချင်တာတွေကို တတ်နိုင်သမျှပေး လိုက်လျောတာပေါ့။ ကောင်လေးကလည်း လိ်မ္ပာတယ်လေ။ မကောင်းတာတွေ မလုပ်ဘူး။ သတ္တဝါလေးတွေကို မွေးမယ်၊ အစာကျွေးမယ်။ ဒါတွေပဲလုပ်တော့ မိဘနှစ်ဦးလုံးက ကြည်နူးတာပေါ့။ ကရုဏာရှင်လေးလို့တောင် ခေါ်ကြတယ်။ ကောင်လေးကို ရှေ့မှာရော နောက်ကွယ်မှာပါ ချီးမွမ်းကြသတဲ့ ။
[၃]
တစ်နေ့မှာ...သူမွေးထားတဲ့ လိပ်ကလေးဟာ လိပ်ကန်ထဲမှာ ပက်လက် လန်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ ဒီတော့ ကောင်လေးက မိဘတွေကို ခေါ် ပြတယ်။ ကန်ထဲ က လိပ်ကိုကြည့်ပြီး အားလုံးက စိတ်မကောင်းကြဘူး။ ကောင်လေးကတော့ ပြင်းထန်စွာ ငိုကြွေးသတဲ့............။ ဒီတော့ မိဘတွေဟာ သားလေးကို မပူပန်ဖို့နဲ့ လိပ်လေးရဲ့အသုဘအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။
ဒီတော့မှ ကောင်လေးဟာ ကြည်လင်သွားတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေကို နောက် တစ်နေ့မှာ သူ့ရဲ့လိပ်ကလေးကို နေ့လယ်မှာ အသုဘချမယ်။ ဒါကြောင့် ဆက်ဆက်လာ ကြဖို့ ဖိတ်ကြားလိုက်တယ်။
လိပ်အသုဘ အတွက် ရွှေအခေါင်းလေးလည်း လုပ်ထားတယ်။ မြေမမြုပ်ဘူး၊ အုတ်ဂူသွင်းဖို့လည်း စီစဉ်ထားတယ်။
[၃]
ဒါပေမယ့် အသုဘချမယ့်နေ့ နံနက်မှာ...လိပ်ကလေးဟာ ရေကန်ရဲ့ အလယ်မှာ ကူးခတ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ ဒီတော့မှ အစောင့်တစ်ယောက်က ပြောပြတယ်.............. တစ်ချို့လိပ်တွေဟာ ဒီလိုပဲ တစ်ရက်လောက် ရေပေါ်မှာ ပက်လက်လှန် အိပ်တတ် တယ်။ သေတာမဟုတ်ဘူး တဲ့...။
ဒီအခါ ကောင်လေးက အတော်စိတ်ဆိုး သွားတယ်။ " ခွေးမသား....လိပ်၊ နင့်အတွက် အသူဘလည်း ပြင်ထားပြီးပြီ။ အခေါင်းလည်း လုပ် ထားတယ်။ ' ဂူ' လေးလည်း လုပ်ထားတယ်။ ခုတော့ မင်းက မသေဘူး..." လို့ ဆိုကာ အတော်လေး စိတ်ဆိုးသွားတယ်။ ကဲ....လိပ်ကို ဖမ်းခဲ့ကြ။
ကောင်လေးက လိပ်ကို ဖမ်းခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့.....လိပ်အကြောင်း နားလည်တဲ့ သူရဲ့အစောင့်ကို မေးတော့ လိပ်သဘာဝကို ပိုသိရတယ်။ ဒါကြောင့်......လိပ်ရဲ့အသဲနှလုံးရှိတဲ့ နေရာတည့်တည့်ကို သံချွန်ထက်ထက်တစ်ခုနဲ့ စိုက်ချလိုက်လေ သတဲ့............။
[၅]
နေ့လည်ဘက်မှာ လိပ်အသုဘလေး အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားလေတယ်။ ကောင်လေးကလည်း ငိုရတာ အမောပဲ...။ ကောင်လေးရဲ့ မိဘတွေကလည်း ကောင်းလေးကို အရမ်းသနားသွားတယ်။ ကောင်လေး
ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကလည်း ကောင်းလေးကို ဝိုင်းချော့ကြတယ်။ ကောင်လေးရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ ....လိပ်အကြောင်းနားလည်တဲ့ ကောင်လေးရဲ့ အစောင့် ကသာ ကောင်းကောင်းသိသွားတယ်။ အစောင့် မသိတာက..........ဒါဟာ....ကောင်လေးရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်
မဟုတ်ဘဲ၊ လောကရဲ့လျို့ဝှက်ချက် ဆိုတာကိုပါပဲ..............။

ပြောသာ ပြောရတာ၊ ဒီချာတိတ်နဲ့ မတူတဲ့ အဖြစ်မျိုးတွေ ကြုံဖူးပါတယ်။ နောက်ပြီး... အချစ်ဆိုတာ...မေးခွန်းအားလုံးကို ဖြေဆိုခွင့် မပေးဘူး.......။
(ဒီပုံပြင်လေးကို ဘယ်စာအုပ်ထဲက ကူးထားမိမှန်းမသိဘူး၊ ခုမှ ပြန်တွေ့လို့ တင်လိုက်တာ။)

မိုးမမိ‌စေနဲ့

2011-11-06T05:39:00.000-08:00

အကန့်အသတ် / RESTRICTION
အရုပ်‌ရောင်း‌သော လူကြီးက က‌လေးငယ်ကို လက်‌ဆောင် တစ်ခု‌ပေး၏။
Toy seller gave a present to a child.
"ဒီမှာ ကြည့်စမ်း၊ ရွံနဲ့ လုပ်တဲ့ ထီးက‌လေး မလှဘူးလား"
"Look here, is it not pretty, an umbrella made of mud?"
"လှတယ်"
"Pretty" , the child said.
"‌အေး၊ သား သ‌ဘောကျရင် ယူသွား"
"Well.... take it, if u like it."
သူက တစ်ခုကိုပဲ ကန့်သတ် တားမြစ် လိုက်၏။ "အဲဒီထီးကို မိုးမမိ‌စေနဲ့‌နော်"
He restricted only one thing -
"Don't let this umbrella be caught in the rain."

တာရာမင်း‌ဝေ
‌ရေးသားခဲ့တဲ့ "ကျွန်‌တော် တူး‌ဖော်ခဲ့‌သော ‌မြေစိုင်‌မြေခဲများ" စာအုပ်မှ ဝတ္ထုတို‌လေး တစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဝတ္ထုထဲက ရွံနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ထီး‌လေးရထားတဲ့ က‌လေး‌လေးလို ခံစားရလို့ပါဗျာ။ ဟုတ်တယ်‌လေ..... ထီးပါဆိုမှ ရွဲ့ နဲ့ လုပ်ထားတယ်၊ မိုးမမိ‌စေနဲ့ ဆို‌တော့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ..........။ ခုလည်း .... ;( ....အ‌အေးမိမှာ စိုးလို့ပါ။

My Web Font by Saturngod

2011-11-06T05:20:00.000-08:00

ကျွန်တော်တို့ ဘလော့တွေ စရေးကာစအချိန်က ဖောင့်မရှိတဲ့စက်တွေမှာ ကိုယ့်ဘလော့လေး မြင်ရအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြ ဖူးပါတယ်။ IE (Internet Explorer) မှာပဲ မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒါကိုလည်း EOT လုပ်တယ် ဆိုတာမှန်း သဘောပေါက်ခဲ့ ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာပဲ ကျွန်တော်တို့ အများဆုံး သုံးဖြစ်ကြတဲ့ Brower က Firefox Browser ပါ။ ဒီတော့ EOT လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည် ဖြစ်စေ စာဖတ်သူ စက်ထဲမှာ ဖောင့်ရှိမှသာ ဖတ်လို့ရနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဇော်ဂျီကနေ ယူနီကုဒ် တွေဆီကို ပြောင်းလာကြတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာလည်း အဲလိုပဲ လုပ်နေရဦးမှာလား၊ စက်ထဲမှာ ဇော်ဂျီက အသင့်ရှိနေပြီမို့ ထပ်ပြီးထည့်ဖို့ရာ ကျွန်တော်တို့ ဝန်လေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီအတွက်လည်း ဘလော့ ရေးသူတွေ အနေနဲ့ အဆင်ပြေမယ့် နည်းလမ်း တွေကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အမျိုးမျိုး စမ်းကြည့်နေခဲ့ ဖူးပါတယ်။
ဒီအောက်ကလို ဖောင့်မြုပ်ထည့်ဖို့ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် Firefox Browser မှာ ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူး။

@font-face {
ont-family: 'Myanmar3-regular';
src: url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.eot');
src: local('Myanmar3'), local('Yunghkio'), url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.ttf') format('truetype');
}

@font-face {
font-family: 'Myanmar3-italic';
src: url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.eot');
src: local('Myanmar3'), local('Yunghkio'), url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.ttf') format('truetype');
}

@font-face {
font-family: 'Myanmar3';
src: url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.eot');
src: local('Myanmar3'), local('Yunghkio'), url('https://sites.google.com/site/mydaywalker88/Home/mm3.ttf') format('truetype');

}

ဒါနဲ့ web font embed ဆိုပြီး googleing လုပ်ကြည့်တော့ Google Web Font ကို သွားတွေပါတယ်၊ သူကတော့ ဖောင့်တွေကို တင်ပေးထားပြီး WebDeveloper တွေက အသင့်လှမ်းယူသုံး ရုံပါပဲ။ ဖောင့်အမျိုး အစား တော်တော် စုံလင်သလို ဒီဇိုင်းအလန်းစားနဲ့ ဖောင့်တွေကစ တင်ပေးထားလို့ အတော် များများလည်း သုံးကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Google Web Font မှာ မြန်မာစာ ဖောင့်တွေ မပါခြင်းပါပဲ၊ အဲဒီအတွက် ကိုယ်ကလည်း ထပ်ပြီးထည့်သွင်းခွင့် မပေးထားပါဘူး။ ဒါနဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် Unicode 2 Zawgyi ဆိုတဲ့ Converter လေးကိုပဲ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ ထည့်ထားလိုက်ရ ပါတော့တယ်။

အဲဒီလို ထည့်ထားလိုက်တော့ ယူနီကုဒ် မရှိတဲ့ စက်တွေမှာ ဇော်ဂျီနဲ့ ဖတ်လို့တော့ ရသွားပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် စာမျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ဇော်ဂျီဖောင့် ပြောင်းပစ်လိုက်ဖို့ အတွက် အချိန်ပိုကြာသွားပါတယ်၊ ပြီးတော့ ထွက်လာတဲ့ စာမျက်နှာ ကလည်း (ယူနီကုဒ်ဖောင့်ဒီဇိုင်းကြောင့်) ရုပ်နည်းနည်း ဆိုးသွားပါတယ်။ မြန်မာ(၃)က စာလုံးဆိုဒ် နည်းနည်း သေးတော့ သူ့ကိုနည်းနည်း ကြီးထားရတယ်၊ အဲလို ကြီးထားတဲ့ ဆိုဒ်ကို ဇော်ဂျီပြောင်း လိုက်တော့ စာလုံးတွေက မျက်စိနောက်ချင်စရာ ဖြစ်အောင် ကြီးသွားတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး Uni 2 ZG Converter လေးကို ဖြုတ်ချပစ်လိုက် ပါတော့တယ်။ စာဖတ်သူ အတွက်တော့ ဖတ်ချင်ရင် ယူနီကုဒ်ကိုသာ ထည့်ပေတော့လို့ အပြောခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။

ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တဲ့ မြန်မာ ဝက်ဖ်ဖောင့် ဆိုဒ်လေးတစ်ခုကို Satrungod ကနေ လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အတွက်တော့ အတိုင်းထက် အလွန် ဝမ်းသာစရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါ တော့တယ်။ ကိုယ့်ဘလော့ <head> ရဲ့ အောက်လေးမှာ ဒီလို CSS သွားထည့်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ အဆင်ပြေ သွားပါပြီ။

<link href='http://mywebfont.appspot.com/css?font=yunghkio' rel='stylesheet' type='text/css'>
<link href='http://mywebfont.appspot.com/css?font=myanmar3' rel='stylesheet' type='text/css'>
<link href='http://mywebfont.appspot.com/css?font=padauk' rel='stylesheet' type='text/css'>
<link href='http://mywebfont.appspot.com/css?font=parabaik' rel='stylesheet' type='text/css'>
t;link href='http://mywebfont.appspot.com/css?font=zawgyi' rel='stylesheet' type='text/css'>
<style>
.yunghkio {
font-family:"Masterpiece Uni Sans",Yunghkio;
}
.myanmar3 {
font-family:"Masterpiece Uni Sans",Myanmar3;
}
.padauk {
font-family:"Masterpiece Uni Sans",Padauk;
}
.zawgyi {
font-family:Zawgyi-One;
}
.parabaik {
font-family:"Masterpiece Uni Sans",Parabaik;
}
</style>

Saturngod လုပ်ပေးထားတဲ့ ဆိုဒ်လေးရဲ့ အလုပ် လုပ်ပေးပုံကလည်း Google Web Font လိုမျိုးပါပဲ။ ကျွန်တော့်ဆိုဒ်မှာ သုံးထားတဲ့ ဖောင့်တွေကို သူ့ဆီကနေ Browser ဆီကို လှမ်းပို့ပေးလိုက်တာပါ။ ဒီတော့ စာဖတ်သူရဲ့ စက်ထဲမှာ မြန်မာဖောင့်တွေ တစ်ခုမှ မရှိရင်တောင် ဖတ်လို့ရသွားပါတယ်။

http://mywebfont.appspot.com

ဘလော့ဂါတွေအနေနဲ့ ကို My Web Font ကို အသုံးပြုချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ကိုယ်ဘလော့မှာ သုံးထားတဲ့ ဖောင့်ကို ရွေးပြီး လှမ်းယူလိုက်ရုံပါပဲ။ ကျွန်တော့် ဘလော့မှာတော့ မြန်မာ ၃ ၊ ဇော်ဂျီ နှစ်ခုလုံး သုံးပါတယ်။ ဒီတော့ မြန်မာ ၃ ဖောင့်ရယ်၊ ဇော်ဂျီဖောင့်ရယ် လှမ်းယူပါတယ်။ မြန်မာ ၃ ကို လှမ်းယူတယ်ဆိုတာထက် ယူနီကုတ်တစ်ခုကို လှမ်းယူတယ်ဆိုရင် ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီတော့ iPhone , iPad မှာ မြင်ရတဲ့ Masterpiece Uni Sans ကို အရင် ဦးစားပေးပြီး လှမ်းတောင်းပါတယ်၊ ပြီးမှ မြန်မာ(၃)၊ ပြီးမှ ယွန်းချို ဆိုပြီး တောင်းယူ ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ တစ်ခု ရှိတာက ကိုယ်လှမ်းတောင်းတဲ့ ဖောင့်ဟာ ကိုယ်သုံးမယ်လို့ CSS ထဲမှာ ကြေငြာထားတဲ့ ဖောင်တော့ ဖြစ်ရပါမယ်။

တကယ်လို့ အဲလို ကုဒ်တွေ၊ CSS တွေကို နားမလည်ဘူးဆိုရင်တောင် မှာ ကိုယ်သုံးမယ့် ဖောင့်လေးကို ရွေးပေးလိုက်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ဘလော့ရဲ့ <head> အောက်မှာ ထည့်ပေးရမယ့် ကုဒ်လေးကို အသင့်ရေးပြီး ပေးပါ လိမ့်မယ်။ အလွယ်တကူပဲ ကော်ပီယူပြီး ထည့်လိုက်ရုံပါပဲ... ။ အောက်ပါ Browser တွေ အားလုံးမှာ မြင်ရပါ လိမ့်မယ်။

Chrome 10.0 or later
Safari 5.0 or later
Firefox 4.0 or later
iOS 4.0 or later

My Web Font ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် Opera Browser နဲ့ Android မှာတော့ မှန်ကန်စွာ မမြင်ရသေးဘူးလို့ ဆိုထားပေမယ့် ကျွန်တော်တို့တွေ အသုံးများတဲ့ စာရင်းထဲမှာ ဒီနှစ်ခုက ပါမနေတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ဖောင့်တွေကတော့ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ် -

Myanmar3 from (Myanmar NLP)
Yunghkio from (Sai Di)
MyMyanmar from (MyMyanmar)
Padauk from (thanlwinsoft)
Zawgyi from (Zawgyi Group)

အသေးစိတ် သိချင်သူတွေ အနေနဲ့ အောက်ပါလင့်များအတိုင်း သွားရောက် ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်

Demo Site (Using My Web Font)
http://mywebfont.appspot.com
http://www.saturngod.net/knowledgebase/myanmar-web-font

https://github.com/saturngod/MyWebFont

ဘာ‌ပြောခဲ့တာလဲ

2011-11-06T03:08:00.000-08:00

အင်း... ခင်ဗျားတို့များသိရင် ‌ပြောကြပါလား။ "တစ်ခါက ဧရာဝတီညများ" ရုပ်ရှင်ထဲမှာ မင်းသမီးထွန်းအိန္ဒြာဗိုက လွင်မိုးကို‌ပြောခဲ့တဲ့ စကား‌လေး‌လေ.... သိရင် ‌ပြောပြခဲ့‌နော်။ ကျွန်‌တော်လည်း အ‌သေအချာ ဟတ်ထိချင်တယ် ဗျာ.... :D/

အို‌ကေ... အို‌ကေ... ကျွန်‌တော် သိရပြီ။ သိပ်‌တော့မ‌သေချာဘူး အ‌ကြောင်းအရာက နှစ်ခုဖြစ်‌နေလို့၊ တစ်ခုက‌တော့ စာ‌ရေးဆရာမဂျူးရဲ့ လက်သုံးစကားစု‌လေးပဲ။ "မျိုးဆက်တိုင်းဟာ ပစ္စုပ္ပန်ထက် ပိုမို‌ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်" ဆိုတာနဲ့ "ငါ့တို့ ‌ခေတ်က လူငယ်‌တွေက နိုင်ငံအတွက် ဘာ‌တွေလုပ်‌ပေးနိုင်မလဲပဲ စဉ်းစားခဲ့တာ၊ မင်းတို့လူငယ်‌တွေလို ဘာ‌တွေ ရနိုင်မလဲ စဉ်းစားကြတာ မဟုတ်ဘူး" တဲ့။ ဘယ်ဟာ ဖြစ်နိုင်လဲ‌တော့ မသိဘူး။ ကဗျာဖတ်သူ စိတ်ထဲမှာပဲ ရှိပါလိမ့်မယ်။

"အင်တာဗျူး"
ငါတို့လက်ထက်မှာ
ကရက်‌ဒေါက်ကို မသိဘူး
စက္ကူဖြူစီမံကိန်းကို မသိဘူး
အတိတ်ကို လက်စား‌ချေဖို့
လက်တစ်ဖက်ပြတ်သိုင်းသမား‌တွေ မရှိဘူးတဲ့
‌မော်ဒန်လူငယ်တစ်‌ယောက်က ‌ပြောတယ်။

ဂျင်း‌ဘောင်းဘီနဲ့ ‌ဂျော်ဒန်းနိုးတံဆိပ်ဝတ်တယ်
ဟစ်‌ဟော့ သီချင်းနား‌ထောင်တယ်
‌ချောကလက်စားတယ်
‌ရေသန့်ဗူး‌သောက်တယ်
အင်တာနက်က‌ဖေးဝင်တယ်
ကွန်ပျူတာဂိမ်း‌ဆော့တယ်
ဖရီးစတိုင်‌နေတယ်တဲ့
‌မော်ဒယ် အင်တာဗျူးတစ်ခုထဲမှာ‌ပြောတယ်။

တစ်ခါကဧရာဝတီညများ ရုပ်ရှင်ထဲ
မင်းသမီးထွန်းအိန္ဒြာဗိုက လွင်မိုးကို‌ပြောတဲ့စကားနဲ့
ဆက်စပ်စဉ်းစား‌တော့
ကျွန်‌တော် အ‌သေအချာ ဟတ်ထိသွားခဲ့တယ်။

+ ‌မောင်နှစ်သိမ့်(‌တောင်ကုတ်) +

Ref: အင်တာ‌နေရှင်နယ် မဂ္ဂဇင်း (ဒီဇင်ဘာ၊ ၂၀၀၈)

ကျွန်တော်နဲ့ မီ

2011-11-06T01:02:00.000-07:00

ရန်ကုန်ဆိုတဲ့ အမဲလိုက်မြို့ကြီးဆီ
သူမကို
နာဂစ်က သယ်ယူလာခဲတယ်။
နောက်. . .
လက်လွတ် ခြေလွတ်
ပစ်စလက်ခတ် ပစ်ချတယ်။
သူမ ကြောင်ကျ မကျခဲ့ပါဘူး၊
“မီမီ”တဲ့(သူ နေထိုင်တာ လူသူ အရောက်အပေါက်များတဲ့ အရပ်ဒေသမှာ)။

သူမ နာမည်က မီ....။ ကြည်အေးရဲ့ “မီ” တော့မဟုတ်၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ “မီ”လား၊ ဒါလည်း မဟုတ်ပါ။ “မီ”ဟာ သူအတွက် သူ ရပ်တည်နေတဲ့ “မီ”လား၊ “မီ”ဟာ သူ့အတွက်သူ ရပ်တည်နေသူလည်းမဟုတ်။ သူမ ဘာအတွက် ရပ်တည်နေမှန်း သူကိုယ်တိုင် မသိနိုင်တဲ့ “မီ” ရယ်ပါ....။

သူမ နေထိုင်တာ လူသူ အရောက်အပေါက်များရာ အရပ်ဒေသမှာ..၊ သူမနာမည်ဟာ ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်လို ခု... “ညိုညိုခိုင်” ၊ ခု... “အေမီ” ၊ ခု... “သန္တာ” ၊ ခု...“ကြည်ကြည်မာ” ၊ ဘယ်ဟာက “မီ” အစစ်မှန်း “မီ”ကိုယ်တိုင်ပင် သိတော့ဟန်မတူ...။ ကျွန်တော်သိသည်ကား သူမ မှတ်ပုံတင်ထဲမှာတော့ “မေမီစိုး” တဲ့၊ ဒါပေမယ့် ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူတွေ ခေါ်ခဲ့ကြဖူးပါသလဲ...၊ ခေါ်ခဲ့ကြဖူးသူတွေကော ဘယ်ရောက်သွားကြ ပြီလဲ...၊ ကျွန်တော် သေချာမသိ။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တစ်လုံးတည်းသာ၊ “မီ”....။ တစ်နည်း ပြောရရင် အမှောင်မှာသာပွင့်တဲ့ ပန်းသေကလေး “မီ” . . .

“မီ” နဲ့ စတင်ဆုံစည်းရာ ညတစ်ညကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း မမှတ်မိတော့၊ ဒါဟာ ဘယ်ဘဝက ပါလာတဲ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ရေစက်မျိုးလဲ။ လဲကျလာတဲ့ တောင်ဝှေးကို လဲကျပြီးသား ဖိုးသူတော်က သနားတယ်...။ ကမ္ဘာက မီးမလောင်သေးဘူး၊ ဘာလို့ ငါတို့ကိုယ် ငါတို့ ချနင်းနေရပါလိမ့် . . . .

စော်ကားမော်ကား လောကကြီးရဲ့ကစားကွက်ထဲ...“မီ” ဟာ ဆယ်တန်းကို တစ်ဘာသာဂုဏ်ထူးနဲ့ အောင်မြင် ခဲ့ပြီး ဘဝကို ဘာသာစုံနဲ့ကျတယ်။ “မီ” က သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းကို ပြတ်လုမတတ် ကိုက်ပြီးမေးတယ်။ “သူ လောကပါလတရားကို ယုံကြည် သင့်ရဲ့လား” တဲ့...၊ ကျွန်တော် ဘာမှပြန်မဖြေနိုင်ဘူး။ “မီ” က သူ့မေးခွန်းကို သူ့ဘာသာသူ ပြန်ဖြေသွားတယ်။ သူ့အဖြေဟာ -

အိပ်ယာတွေ ထည်လဲ ဝတ်ထားတဲ့ညနဲ့
အိပ်သွန်ဖာမှောက် ရောင်းဝယ်မှု့နဲ့
ငွေရေးကြေးရေး ရင်ခွင်အမျိုးမျိုးနဲ့
တစ်တက်စားရင်း ပေါက်တဲ့နဖူးနဲ့
ဘဝကို ဘဝနဲ့ရင်းပြီး
ဖြတ်လျှောက်တဲ့ ဖြတ်လမ်းနဲ့
သေမင်းဆိုတဲ့ ကစားဖော်ကစားဖက်နဲ့
မြေနိမ့်ရာ မိုးလိုက်ရွာနေတဲ့ သားကောင်ချနင်းမှုနဲ့။

“မီ” အောင်မြင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် “မီ” ရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ အမှောင်မိုက်ဆုံး သရဖူတွေချည်းပါပဲ...။ ဘုရားစူး မိုးကြိုးပစ်ပါ၊ “မီ” ဟာ ဆယ်တန်းအောင်ထားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်တဲ့ ...။ သူမနဲ့ ဆုံတွေ့မှုက စတင်ပြီး ကျွန်တော်ယုံကြည်နေခဲ့မိသော ပညာတတ်ဆိုသည့် အိုင်ကွန်(ICON) များ အကုန်ပြိုကျကုန်တယ်။

ဒါဟာ စစ်အေးခေတ်နောက်ပိုင်းရဲ့ အဆိုးဝါးဆုံး မိုက်ရိုင်းစော်ကားမှု့လား...၊ “မီ” ဟာ ဒိုင်နိုဆောတွေလိုတော့ အသေမခံဘူး။ လောကကမ်းပါးမှာ အသက်ရှင်မှုကို အရာအားလုံးထိုးကျွေးပြီး အသက်ဆက်တယ်။ “မီ” ဟာ ကျွန်တော်နဲ့ စကားလက်ဆုံပြောနေချိန်ကလွဲပြီး အခြားအချိန်တွေအားလုံး ငွေးရေးကြေးရေးကို ပြောတယ်။ ရောင်းဈေးကို သတ်မှတ်တယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်တယ်။ (သေချင်စော်နံနေတဲ့ ညစာတွေက.... တစ်မျိုးပြီး တစ်မျိုး၊ ဘယ်တော့မှ မရိုးဘူး။)

“မီ” ဟာ ဒုက္ခကို ခါးစီးမခံဘူး၊ ဒုက္ခတရားနဲ့အတူ ခရီးသွားတယ်။ ဘဝကို အပေါ့ပါးဆုံးဖြစ်ဖို့ မလိုတဲ့အရာတွေကို ဖြုတ်ချပစ်ခဲ့တယ်။ ညတွေရဲ့ လမ်းမတွေပေါ်မှာ... “မီ” ရဲ့တစ်ချိန်က အိပ်မက်တွေဟာ ပိုးလိုးပက်လက် တစ်စစီပြန့်ကျဲလို့ ...။ “မီ” နေထိုင်ရာ လောကဟာ ကျွန်တော် ယူဆမထားတဲ့ လောက....၊ မျှော်လင့်မထားတဲ့ လောက...။ “သူမဟာ တဖြည်းဖြည်းချင်းနဲ့ အမှောင်မှာ ကျင့်သားရလာတဲ့ ကြောင်မလေး တစ်ကောင်” တဲ့၊ သူမရဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောတယ်။

“မီ” ဟာ ကျွန်တော့်လို ခေတ်နောက်ကျ မကျန်ခဲ့ဘူး၊ ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး အပြောင်းအလဲကို လက်ခံတယ်။ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်တယ်...၊ ဝင်လာသမျှ အကုန်ယူတယ်။ သူမမှာ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း၊ ဟန်းဖုန်းတစ်လုံး၊ မေတ္တာအတုအပ၊ သွေးသားဖျော်ဖြေမှု.... အားလုံးကိုယူတယ်။ အရာရာဟာ အမှားတွေနဲ့ အသားကျလာတဲ့အခါ အမှောင်ဟာ အလင်းထက်ပိုပြီး လင်းလက်တောက်ပလာတယ်....။ ဒါကြောင့်ပဲ “မီ” ဟာ အဲဒီအမှောင်မှာ လရောင်ထက်ပိုပြီး မွေ့ပျော်သွားခဲ့ဟန် တူ၏။

ဒီနောက်ပိုင်း...“မီ”ဟာ ကျွန်တော်နားမလည်နိုင်တဲ့ ဂီတကို စပြီးတီးခတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စကားစစ်ထိုးပွဲ တွေမှာ “ရှင် နားမလည်သေးပါဘူး...”ဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တတ်လာတယ်။ ကျွန်တော်က ရွံရှာစက်ဆုပ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ပြန်ပြီးတုန့်ပြန်တယ်။ ရေစုန်မှာ ဒိုက်တစ်ခုလိုမျောရင်း ဇော်ဂျီရဲ့ ဗေဒါလမ်းကဗျာတွေကို သရော် တတ်လာတယ်။ သူမရဲ့ သရော်တော်တော် ရယ်သံတွေကို ပြန်လည် တုန့်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာသက်သေမှ မရှိခဲ့ဘူး...။ သူမရယ်သံတွေထဲမှာတော့ သက်သေတွေ၊ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်တွေ အကုန် အပြည့်အစုံပါတယ်။

“သက်သေ သက်ကာယ ခိုင်ခိုင်လုံလုံနဲ့ ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ူရှာတွေ့သွားပြီ”လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီနောက်...“မီ” ဟာ သူမရဲ့နောက်ဆုံးထွင်ထားတဲ့ သရော်တော်တော် ဟားတိုက်ရယ်မောခြင်းဖက်ရှင်နဲ့အတူ... အလင်းဆိုင် လေး ထဲကနေ ထွက်သွားတယ်။ နောက်... ညရဲ့လမ်းမပေါ်က သူမဖြုတ်ချထားခဲ့တဲ့ အိပ်မက်ဟောင်းတစ်ခုကို ခြေထောက်နဲ့ကန်ထုတ်လိုက်သေးတယ်...။ (ဘိုဟီးမီးယန်းတစ်ယောက်ရဲ့
ပုံစံအပြည့်နဲ့)
နောက်....
အမှောင်ထဲကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့တယ်...။
“မီ” မှာ ပြန်စရာ အမှောင်တစ်ခု သေချာပေါက်ရှိတယ်၊
ကျွန်တော့်မှာသာ “မီ” ကိုကြည့်ရင်း ဘယ်ပြန်ရမယ်မှန်း မသိတော့ဘူး. . .။

Ref : “မိုဃ်းဇော် - မီမီ (သူနေထိုင်တာ လူသူ အရောက်အပေါက်များတဲ့ အရပ်ဒေသမှာ)” ကဗျာ

ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖတ်ခြင်း

2011-11-05T03:01:00.000-07:00

တကယ်ဆို...
ဒီကဗျာကို
ခင်ဗျားနားလည်ဖို့ လိုချင်မှ‌တော့ လိုလိမ့်မယ်။

ဒီကဗျာကို ခင်ဗျားဖတ်လို့ရ‌အောင်‌တော့
မြန်မာလို ‌ရေးထားတယ်
အသံထွက်ဖတ်ချင်ဖတ် မဖတ်ချင်‌နေ...။

သတိ‌ပေးချက်က
ဒီကဗျာကို ရည်စားစာထဲ ထည့်‌ရေးလို့
ဘယ်လိုမှ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး
(အကယ်၍...)
ခင်ဗျားက ‌တော်လွန်းလို့
သူ့ကို အမိအရ ဖမ်းနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်‌တောင်
ဒီကဗျာရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က
ခင်ဗျားဆီ ခဏတဖြုတ် အလည်လာရုံသက်သက်ပဲ
‌နောက်‌တော့လည်း
ခပ်ညံ့ညံ့မိန်းမ‌တွေလို သာတဲ့‌နောက်လိုက်သွားလိမ့်မယ်
မယုံရင် ‌စောင့်ကြည့်လိုက်‌လေ....။

ကြား‌နေကျစကားဆို‌တော့လည်း
နားလည်ရခက်လိမ့်မယ်၊
ခင်ဗျားစိတ်အတိုင်း...
အိုးခြမ်းကွဲရင်လည်း ဖြစ်‌ကောင်းဖြစ်မယ်
ပတ္တမြားင‌မောက်ရင်လည်း ဖြစ်‌ကောင်းဖြစ်မယ်
‌နောက်
ပင်လယ်ဓါးပြ‌တွေ အ‌သေအလဲရှာ‌ဖွေ‌နေတဲ့
(တကယ်မရှိတဲ့)
ရတနာသိုက်‌မြေပုံလည်း ဖြစ်‌ကောင်း ဖြစ်နိုင်‌သေးရဲ့။

‌ပြောလိုတာက
ဒီကဗျာကို
ခင်ဗျားနားလည်ဖို့ လိုချင်မှ‌တော့ လိုလိမ့်မယ်...
(ဘာပဲ‌ပြော‌ပြော....)
အခု ကဗျာတစ်ပုဒ် ခင်ဗျားဖတ်ပြီးသွားပြီ။

+ စိုးလှိုက်ဦး (ယင်းမာပင်) +

လူပျိုကြီး ‌မောင်နီ

2011-11-01T03:07:00.000-07:00

တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ ‌ကောင်မ‌လေး တစ်‌ယောက်ကို ချစ်တယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ ရည်းစားစာ‌တွေ တစ်ညလုံး ထိုင်‌ရေးတယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ သီချင်း‌တွေ ‌အော်ဆိုတယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ တစ်‌ယောက် ‌ပျောက်‌နေတယ် လို့ သူ့အ‌မေက‌ပြောတယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ အတွဲ‌လေးနဲ့ ‌လျှောက်လည်တယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ ‌ကောင်မ‌လေး ဓါတ်ပုံ‌တွေနဲ့ အလုပ်ကိုရှုပ်လို့ ။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ လဒမှိုင်,မှိုင်တယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ့ ‌ကောင်မ‌လေး မဂင်္လာ‌ဆောင်သွားတယ်။
တစ်‌နေ့ . . .
‌မောင်နီ အရက်‌တွေ ‌သောက်ပြီး အသဲ‌တွေ ကွဲတယ်။

အဲဒီ‌နောက်ပိုင်း . . .
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ ‌ကောင်မ‌လေးကို မချစ်‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ အရက်‌တွေ မ‌သောက်‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ ဓါတ်ပုံ‌တွေနဲ့ အလုပ်မရှုပ်‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ တစ်‌ယောက် ‌ပျောက်‌နေတယ် လို့ သူ့အ‌မေက မ‌ပြော‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ သီချင်း‌တွေ ‌အော်မဆို‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ ‌လျှောက်မလည်‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် မှာ မမှိုင်‌တော့ဘူး။
(ဘယ်‌တော့မှ- - -)
‌မောင်နီ မဂင်္လာမ‌ဆောင်‌တော့ဘူး။

စကားချပ်။ သူငယ်ချင်းကြီး ဒုက္ခာဦး အတွက် အမှတ်တရ ‌ရေးဖြစ်ထားတဲ့ ကဗျာ‌လေးပါ၊ ခု‌တော့ ‌မောင်နီတစ်‌ယောက် ပြန်‌ပြောက်‌နေပြန် ပါပြီ။ သူ့အ‌မေက ‌ပြောတာ... :D/

"မြတ်ဆရာ" ဆရာကန်တော့ပွဲ

2011-10-28T23:57:00.000-07:00

ျမတ္ဆရာ

လာ‌ရောက်ဖတ်ရှုကြသူ အားလုံးကို ‌ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်။
With deepest respects,
Ðaywalker( စိုးလှိုက်ဦး )

မင့်အိမ်

2011-10-28T23:39:00.000-07:00

ငါ့ညီပြောင်ဝင်း၊ မောင်သစ်ဆင်း
မင်းကမင်းအိမ်၊ လွန်သေးသိမ်ဟု
မငြိမ်မသက်၊ စိတ်စက်မကောင်း
စိတ်ထောင်းကိုယ်ကြေ၊ တခွေခွေသည်
နေထိကြွေမည့်... ပန်းယဉ်အိ။
လှိုင်းအိအရောင်...
ဆောင်ပြိုင်သာမော၊ သူ့အိမ်ချောသို့
စကြောသပ်ရပ်၊ စံပယ်ထပ်နှ်သစ်ဆင်း
မင်းကမင်းအိမ်၊ လွန်သေးသိမ်ဟု
မငြိမ်မသက်၊ စိတ်စက်မကောင်း
စိတ်ထောင်းကိုယ်ကြေ၊ တခွေခွေသည်
နေထိကြွေမည့်... ပန်းယဉ်အိ။
လှိုင်းအိအရောင်...
ဆောင်ပြိုင်သာမော၊ သူ့အိမ်ချောသို့
စကြောသပ်ရပ်၊ စံပယ်ထပ်နှင့်
ပန်းကပ်ပန်းကြွ၊ သူ့အိမ်လှသို့
ဝေးကမျှော်မှန်း၊ မင်းရော်ရမ်းသည်
ပန်းအိနေထိ ကြွေတော့မည်။
မကောင်းမင်းအိမ်၊ ကောင်းမင်းအိမ်တည့်
မင်းအိမ်ရွှဲစို၊ အမိုးယိုသော်
မငြိုသင့်ပါ၊ မင်းတက်ဖာပေါ့
အကာအခင်း၊ ပျက်ယိုယွင်းသော်
မငြင်းစေချင်၊ မင်းတက်ပြင်ပေါ့
အခွင့်အနဲ့၊ အရွဲ့ အစောင်း
မကောင်းမပြေ၊ ဟောင်းထွေထွေကို
အခြေနှင့်မျှ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆ၍
လုံးလသက်သွင်း၊ သစ်စေမင်း....။

ဇော်ဂျီ

Zawgyi To Myanmar3

2011-10-25T21:56:00.000-07:00

ဇော်ဂျီကို ထားခဲ့လိုက်ပါပြီ၊ မြန်မာ(၃) ဖောင့်ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် စာဖတ်သူအတွက်တော့ သိပ်ပြီး ထူးခြားသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး၊ စာလုံးလေး နည်းနည်းကြီးလာတာပဲ ရှိလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်။ မြန်မာ(၃) ဖောင့်ကို စာဖတ်သူစက်ထဲမှာ မရှိရင်တောင် ဇော်ဂျီနဲ့ ဖတ်လို့ ရအောင် လုပ်ထားပါတယ်။ စာလုံးလွဲချော်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်တစ်ချိန်မှာလည်း သေချာပေါက် ပြောင်းလဲရမှာမို့ ခုကတည်းက ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ဘလော့ရဲ့ ညာဖက်အောက်နားလေးက "Get Myanmar Font" ကို ကလစ်နှိပ်ပြီး မြန်မာ(၃)ဖောင့်ကို ဒေါင်းလုဒ် ရယူနိုင်ပါတယ်။ Control Panel - Fonts ထဲမှာ သွားထည့်ပါ။ Se7en OS ဆိုရင်တော့ ဖောင့်ဖိုင်ကို ဖွင့်ပြီး Install ကို ကလစ်နှိပ်ခြင်းဖြင့် အင်စတော လုပ်နိုင်ပါတယ်။

ဇော်ဂျီကို ထားခဲ့လိုက်ပါပြီလို့ ပြောနေရပေမယ့် ဇော်ဂျီဖောင့်ကို ခုထက်ထိ သဘောကျနေတုန်းပဲ၊ အခြားဟာ တွေကို မကြည့်ဘဲ အမြင်သက်သက်ကိုပဲ ကြည့်မယ် ဆိုရင်တောင် သူ့စာလုံးလေးတွေက စိပ်စိပ်ကလေး နဲ့ လှတယ်လေ...။ ခု မြန်မာ(၃)က စာလုံးတွေက အကျယ်ပိုယူတယ်။ နောက်ဖောင့်ဆိုဒ်ကို ကြီးလိုက်ရင်လည်း တစ်ကြောင်းမှာ စာလုံးရေက နည်းနည်းလေးပဲ ရတယ်။ ဒါကြောင့် ဖောင့်ဆိုဒ်ကို အသေးပဲ ယူရမလို ဖြစ်နေ တယ်၊ အဲဒါ ဆိုရင်တော့ စာဖတ်တဲ့ သူက တော်တော်လေး အားစိုက်ဖတ်ရလိမ့်မယ်။ စာပိုဒ်နဲ့ ရေးရမယ့်ဟာမျိုး ကျပြန်တော့လည်း ဖောင့်ဆိုဒ်ကြီးနေရင် မကောင်းပြန်ဘူး။ ကဗျာလိုဟာတွေမှာ ဖောင့်ဆိုဒ်ကြီးတာက ကောင်းတယ်။ ဒီတော့ ဆိုဒ်တစ်ခုမှာပဲ ဖောင့်ဆိုဒ်နှစ်မျိုး လုပ်ရတော့မလားပဲ...

ဇော်ဂျီမှာ ခုနောက်ပိုင်း သတိပြုမိမယ်ဆိုပေါ့၊ ေ နဲ့ ြ တွေရှေ့မှာ space တစ်ခုရှိနေမယ်ဆိုရင် ကွဲထွက်နေ လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အရင် Browser အဟောင်းတွေ ဆိုရင်တော့ အိုကေလို့ပဲ။ နောက်ပိုင်းထုတ် Browser တွေ မှာဆိုရင် အဲလို ဖြစ်လာတယ်၊ ပြောရရင် ဆက်ပြီး Update လုပ်သွားမယ်ဆိုရင် ပိုပြီး အဆင်မပြေဖို့က များလာတဲ့ သဘောပါပဲ။ နောက်ပြီး တည်ငြိမ်လာတဲ့ Unicode ရဲ့ အနေအထားကလည်း ဆွဲဆောင်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ယူနီကုဒ် လို့ပြောတဲ့ ဖောင့်တွေတိုင်းက ြ နဲ့ ေ ကို ခုထက်ထိ မဖြေရှင်းနိုင်သေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ယူနီကုဒ် ဖောင့်တစ်မျိုးနဲ့ ရေးထားတာကို အခြားယူနီကုဒ် ဖောင့်တစ်မျိုးက မှန်မှန်ကန်ကန် ပြမပေးနိုင်ပါဘူး။

အခု ကျွန်တော့်ဘလော့ကို မြန်မာ(၃)နဲ့ ရေးပါတယ်၊ ဒီတော့ ဒီစာမျက်နှာကို ဖတ်ဖို့ မြန်မာ(၃)ဖောင့် ရှိရပါမယ်။ မရှိရင်လည်း အခြားယူနီကုဒ်ဖောင့် အချို့နဲ့ ဖတ်လို့လည်း ရနိုင်ပါတယ်၊ အသေးစိတ်ကို အောက်မှာ ကျွန်တော် ရေးထားပါတယ်။ အမှန်ဆိုရင် ယူနီကုဒ်ဆိုတဲ့ အခြားဖောင့်တွေ အားလုံးက ဘာနဲ့ရေးရေး မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်ရမှာပါ၊ ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ ပြမပေးနိုင်ပါဘူး။

တကယ်လို့ စာဖတ်သူရဲ့စက်ထဲမှာ Myanmar3 ဖောင့် မရှိဘူးဆိုပါတော့၊ အခြား ဘယ်မြန်မာဖောင့်တွေရှိရင် ဒီဘလော့ကို ဖတ်လို့ရနိုင်မလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော့်မှာ ရှိသမျှ ဖောင့်တွေအားလုံးနဲ့ စမ်းကြည့်ထားပါတယ်။ ဇော်ဂျီဖောင့်ကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ပါဘူး... သူရှိရင်လည်း ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ စမ်းလို့ ရသမျှတော့ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်-

Yunghkio(ယွန်းချို)

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
ယွန်းချိုက မြန်မာ(၃) ထက် စာလုံးအကျယ် နည်းနည်းပိုစိပ်တယ်။ အခြားပြသနာတော့ မတွေ့ဘူး။
ဒီဖောင့်ကိုတော့ Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်ယူရပါတယ်။
http://www.yunghkio.com/unicode/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

~~Masterpiece Uni Sans~~

ဖတ်လို့မရပါဘူး၊ ေ နဲ့ ြ တွေ နေရာမှာ လွဲကုန်တယ်။ FontSize လည်း သေးသွားတယ်။
ဒီဖောင့်က Mac မှာသုံးလို့ရတဲ့ မြန်မာယူနီကုတ်ဖောင့် လို့ သိရတယ်၊ Free ပေးတာပါ။
ယွန်းချိုလိုပဲ Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်ယူရပါတယ်။

WinUni Innwa (ဝင်းအင်းဝ)

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် FontSize တော့ သေးသွားတယ်။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို Winnwa5.2 installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီးလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။ Ekaya Keyboard ကို အင်စတောလုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ဒီဖောင့်ကို တစ်ပါတည်း သွင်းယူနိုင်ပါတယ်။
Winnwa5.2 installer ကို http://winmyanmar.myanmars.net/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။ (ဝင်းအင်းဝ ဖောင့်တွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မျက်စိ ခပ်လည်လည်ပဲ၊ Ekaya Keyboard မှာပါတဲ့ MyWin နဲ့ Winnwa5.2 ဖောင့်ချင်းတော့ အတူတူပဲလို့ ယူဆပြီး ရေးလိုက်တာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီဖောင့်တွေက အဆင်ပြေနေတယ်။)

Parabaik (ပရပိုက်)

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် စာလုံးတွေက ပါးတော့ ဖွာတာတာ နိုင်တယ် (FontWeight နည်းတယ်)။
ယွန်းချိုလိုပဲ Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်ယူရပါတယ်။
http://www.parabaik.info/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

Padauk (ပိတောက်)

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
FontSize တော့ နည်းနည်း သေးသွားတယ်၊ စာလုံးတွေက ပါးတော့ ဖွာတာတာ နိုင်တယ် (FontWeight နည်းတယ်)။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို Ekaya Keyboard ကို အင်စတောလုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ဒီဖောင့်ကို တစ်ပါတည်း သွင်းယူနိုင်ပါတယ်။
http://www.thanlwinsoft.org/ThanLwinSoft/Ekaya/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

ThanLwin (သံလွင်)

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် FontSize တော့ သေးသွားတယ်၊ စာလုံးတွေက ပါးတော့ ဖွာတာတာ နိုင်တယ် (FontWeight နည်းတယ်)။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို Ekaya Keyboard ကို အင်စတောလုပ်ခြင်းဖြင့်လည်း ဒီဖောင့်ကို တစ်ပါတည်း သွင်းယူနိုင်ပါတယ်။
http://www.thanlwinsoft.org/ThanLwinSoft/Ekaya/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

Uni Burma

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဖောင့်စာလုံးတွေက သိပ်မသေသပ်ဘူး၊ ကျောက်စာ ပေါ်က စာလုံးတွေနဲ့ တူနေတယ်။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို UniBurma installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီးလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။
http://uniburma.sourceforge.net/ (သို့) http://www.unimm.org/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

MyMyanmar

ဖတ်လို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပြပေးနိုင်တယ်။
မိုင်မြန်မာက မြန်မာ(၃) နဲ့ တော်တော်လေး တူတယ်၊ စာလုံးဒီဇိုင်း နဲ့ FontSize တွေကစပြီး ဆင်တယ်။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို MyMyanmar installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီးလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။ (ဖောင့်ချည်းသက်သက်သာ ထည့်စေလိုပါတယ်။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ ဒီကိုသွားဖတ်ကြည့်ပါ။)
http://www.mymyanmar.net/မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

~~MyaZedi (မြစေတီ)~~

ဖတ်လို့မရပါဘူး၊ တော်တော်များများကို လွဲကုန်ပါတယ်။
ဖောင့်စာလုံးတွေကလည်း နည်းနည်း ဖွာတာတာ နိုင်ပါတယ်။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို MyaZedi installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီးလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။

~~Ayar (ဧရာ)~~

ဖတ်လို့မရပါဘူး၊ ေ နဲ့ ြ တွေ နေရာမှာ လွဲကုန်တယ်။
FontSize နည်းနည်း ကြီးသွားပါတယ်၊ ဖောင့်စာလုံးဒီဇိုင်းကတော့ တော်တော်လေး ထူးခြားပါတယ်။
Ayarfont installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်ပါတယ်။
http://www.ayarunicodegroup.org/downloads/ မှာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနိုင်ပါတယ်။

~~PonNya_web~~

ဖတ်လို့မရပါဘူး၊ တော်တော်များများကို လွဲကုန်ပါတယ်။
ဖောင့်စာလုံးဒီဇိုင်းကတော့ မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် FontWeight ပါရဲ့နဲ့ ဖွာတာတာ ဖြစ်တယ်လို့ထင်တယ်။
ဖောင့်ချည်းသက်သက် Manual ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲပြီး ကိုယ့်စက်ထဲကို ထည့်နိုင်သလို PonNya installer ကို အင်စတော လုပ်ပြီးလည်း ထည့်နိုင်ပါတယ်။

တစ်ခုရှိသေးတာက ဒီဖောင့်တွေမှာ ဗားရှင်းတွေ ရှိတယ်၊ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်တဲ့ ဗားရှင်းတွေက နိမ့်နေလို့ အဆင်မပြေဘူးလို့ မှတ်ချက်ပြုမိတာလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အတတ်နိုင်ဆုံး နောက်ဆုံးဗားရှင်းတွေနဲ့ စမ်းကြည့်ထားပါတယ်။ တစ်ချို့ဖောင့်တွေ ကျပြန်တော့လည်း အရင်က သုံးခဲ့ကြပေမယ့် အခုနောက်ပိုင်းမှာ လူပြောမများတော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုလည်း ထည့်စမ်းထားပါတယ်။

လက်တို့အညွှန်းအနေနဲ့ ပေးချင်တာကတော့ MZ က စုစည်းပေးထားတဲ့ UnicodeGuide လေးပါပဲ။ ဖောင့်တွေ၊ ကီးဘုတ်တွေ၊ အသုံးပြုပုံလမ်းညွှန်စာအုပ် အားလုံးကို ထည့်ပြီး ချုံ့ပေးထားတာလေးပါ (12.5MB လောက်တော့ ရှိတယ်၊ ပြည်တွင်းကနေ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲမယ်ဆိုရင် နည်းနည်း အချိန်ပေးရမယ်)။ အဲလောက်ဆိုဒ်ကြီးတာမျိုးကို ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲဖို့ အဆင်မပြေဘူး ဆိုရင်လည်း ဖောင့်တွေချည်းသက်သက် ဒေါင်းပြီးလည်း ယူနိုင်ပါတယ်။ အောက်မှာ လင့်တွေကို ပေးထားပါတယ်-

UnicodeGuide.rar [12.5 MB]
Fonts.rar [599 KB]
Myanmar NLP Download

ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့လဲ မသိဘူး၊ Linux ဘက်ကို ရောက်သွားတော့ မြန်မာ(၃)က ပြဿနာ နည်းနည်းတွေ့နေသလိုပဲ။ Window ဘက်မှာ အဆင်ပြေနေတဲ့ တခြား ယူနီကုဒ် ဖောင့်တွေလည်း အဲဒီလို ပြဿနာရှိတယ်၊ သူတို့ကတော့ တော်တော်လေးကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် ပြောနိုင်တာက ဒီစာမျက်နှာကို Linux OS နဲ့ ကြည့်ရင် အဆင်မပြေနိုင်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။

ယင်းမာပင် ဒေါ့အော့ အတွက်ကတော့ မပူတော့ပါဘူး ကျော်ခိုင် နဲ့ Daystar တို့ရှိတာပဲ။ ကျွန်တော် ဆက်မလုပ် ဖြစ်တော့ဘူး ဆိုရင်တောင် သူတို့ ဆက်လုပ်လိမ့်မယ့်။ တခြား ယင်းမာပင်က လူငယ်တွေလည်း ဆက်လုပ်ကြ လိမ့်မယ်။ ယင်းမာပင်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ရေးချင်တာလေးတွေ ရှိလာရင်လည်း Daystar ဆီကိုပဲ ပို့လေးလိုက် တော့မယ်။

ဒါဆို Ðaywalker တစ်ယောက် အွန်လိုင်းပေါ်ကနေ လုံးဝပျောက်သွားတော့မှာလား လို့ မေးလာရင်တော့... “ဟုတ်ကဲ့၊ မသိသေးပါဘူးဗျာ” လို့ပဲ ဖြေရလိမ့်မယ်။ သံယောဇဉ်တော့ မပြတ်သေးပါဘူးဗျာ၊ အတတ်နိုင်ဆုံး ဆက်ရေးသွားဦးမှာပါ.............

မြို့‌လေး‌ပေါ်က အရာထင်သမျှ

2011-10-22T20:42:00.000-07:00

ကြာ‌တော့ ကြာသွားပါပြီ၊ "ရယ်ရငိုရတဲ့ ‌ကောင်‌တွေ" ကဗျာကို ကျွန်‌တော် ‌ရေးပြီးကာစ အချိန်‌လောက်ကပါ။ အဲဒီတုန်းက ‌ကျော်ခိုင် ယင်းမာပင်ကို ပြန်သွားပြီး ကျွန်‌တော်က‌တော့ အ‌ကြောင်း‌ကြောင်း‌ကြောင့် မပြန်နိုင်ဘဲ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ ‌ကျော်ခိုင်က ယင်းမာပင်‌ရောက်တာနဲ့ ဖုန်းဆက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ‌ပြော‌တော့တာပါပဲ။ [အဲဒီအ‌ကြောင်းကို ဒီ‌နေရာမှာ ပြန်လည် ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။] ကျွန်‌တော် အခုလို အစပျိုး‌နေတာက ကွန်‌တော် ယင်းမာပင်မြို့ကို မပြန်ဖြစ်တဲ့ အ‌ကြောင်းကို ‌ပြောဖို့မဟုတ်ပါဘူး။ ‌ကျော်ခိုင် ဖုန်းဆက် ‌ပြောပြခဲ့တဲ့ ကိုဟိန်းနဲ့ ကိုထွန်းတို့ ပါဝင်‌သော လူငယ်ပရဟိတ အဖွဲ့‌လေး အ‌ကြောင်း ‌ပြောပြချင်လို့ပါ။

‌ကျော်ခိုင်ပြန်သွားပြီး (၈)လ ‌လောက်ကြာမှာ ယင်းမာပင်ကို ကျွန်‌တော် ပြန်‌ရောက်ဖြစ်‌တော့သည်။ ကိုဟိန်းနဲ့‌တော့ မ‌တွေ့၊ ကိုထွန်းနဲ့သာ ‌တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့ ပရဟိတ အဖွဲ့‌လေး အ‌ကြောင်း ‌မေးကြည့်‌တော့ လူမှုကူညီ‌ရေးအဖွဲ့သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟူ‌သော အ‌ဖြေကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ "အဖွဲ့နာမည် မရှိဘူးလား၊ ကိုထွန်း..." ဆို‌တော့ "မရှိပါဘူးကွာ၊ အမည်‌တွေ တပ်မ‌နေ‌တော့ပါဘူး။ အကူအညီလိုအပ်‌နေတဲ့ သူ‌တွေကို ကူညီနိုင်ရင် ပြီးတာပါပဲ" တဲ့။ ကိုထွန်းရဲ့ အ‌ဖြေကို ကျွန်‌တော် သိပ်‌တော့ ဘဝင်မကျလှ‌ပေမယ့် ဘာမှ‌တော့ မ‌ပြောဖြစ်ခဲ့ပါ။ ဘာပဲ‌ပြော‌ပြော သူတို့မှာ Idenity ‌လေးတစ်ခု‌တော့ ကိုယ်ပိုင် ရှိ‌နေ‌စေချင်ပါသည်။ ဒါ‌ပေမယ့် .... အမည် မရှိခဲ့‌သော်လည်း သူတို့ အဖွဲ့ရဲ့ လုပ်‌ဆောင်မှု‌တွေက ‌တော်‌တော်‌လေး အား‌ကောင်းလာခဲ့ပါသည်။ အကူအညီ လိုအပ်‌နေတဲ့ သူ‌တွေကလည်း လာ‌ရောက် ဆက်သွယ် ကြသလို လှူဒါန်းချင်သူ‌တွေကလည်း ဆက်သွယ်‌နေကြပါပြီ။ ယင်းမာပင်မှာ ရှိတဲ့ သူ‌တွေ အ‌တော်များများ ကလည်း သူတို့ အဖွဲ့‌လေးထဲမှာ ကိုယ်နိုင်သ‌လောက် ‌ငွေ‌ကြေးကို လစဉ်လှူဒါန်း ‌နေကြပါပြီ။

ဒီလိုနဲ့ ယင်းမာပင်က‌နေ ကျွန်‌တော် ပြန်လာခဲ့ပါတယ်၊ သူတို့အဖွဲ့ရဲ့ လုပ်‌ဆောင်မှု‌တွေ ‌ကောင်း‌နေ‌ပေမယ့် နာမည်မရှိတဲ့ ကိစ္စက ကျွန်‌တော်အတွက်‌တော့ ‌တော်‌တော် ကသိက‌အောက် ဖြစ်စရာ ပြသနာ အဖြစ် ရှိ‌နေဆဲပါပဲ။ သူတို့ အ‌ကြောင်းကို ယင်းမာပင်ဆိုဒ်မှာ ‌ရေးတင်ဖို့ကို ဘယ်လို ‌ခေါင်းစဉ်တပ်ရမလဲသာ ဦး‌နှောက်စား‌နေ မိ‌တော့သည်။ ကံမ‌ကောင်းစွာပင် သူတို့ အ‌ကြောင်း မ‌ရေးတင်နိုင်ခင် ရှမ်းပြည်နယ်သို့ ကျွန်‌တော် ‌ပြောင်း‌ရွေ့ရ‌တော့ ပိုဆိုးသွား ‌တော့သည်။ ကျွန်‌တော် တာဝန်ကျ‌သော မြို့မှာ အင်တာနက် မရ၊ ဒီ‌တော့ အားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်သွား‌တော့သည်။

အခု ‌နောက်တစ်ကြိမ် ယင်းမာပင်မြို့ကို ကျွန်‌တော်တစ်‌ခေါက် ပြန်နိုင်ခဲ့ပါပြီ၊ သူတို့ရဲ့ လူငယ်ပရဟိတ အဖွဲ့ရဲ့ အ‌ခြေအ‌နေက ဘယ်လိုလဲ...၊ စိမ်းလန်းသစ်ပင် စာကြည့်တိုက်‌လေး‌ကော ဘယ်လိုလဲ...။ ‌မေးခွန်း‌တွေ အများကြီးနဲ့ ကျွန်‌တော် ပြန်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါက ယင်းမာပင်မြို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလင်းနစ် ‌ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ သီချင်းထဲက စာသားအချို့ကိုသာ သတိသွားရ‌နေမိပါ‌တော့တယ်...။

"ဘာမှ မ‌ပြောင်း‌သေးဘူး.... အရင်အတိုင်းပဲ... ။ မြို့‌လေးလည်း .... ပုံမှန်ကတည်ရှိဆဲ...."

ကျွန်‌တော့် ဇာတိမြို့‌လေးက‌တော့ အရင်အတိုင်းပါပဲ...။ ကိုဟိန်းနဲ့ ကိုထွန်းတို့ ရဲ့ လူငယ် ပရဟိတ အဖွဲ့‌လေးလည်း အမည်မဲ့‌နေဆဲပင်....၊ စိမ်းလန်းသစ်ပင် စာကြည့်တိုက်‌လေးက‌ရော... အရင်အတိုင်းပါပဲ... ။ ‌ပြောင်းလဲသွားတာ ဆိုလို့ ဘီယာဆိုင်နဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်‌တွေ တိုးလာတာပဲ ရှိမည်။ အစွံထုတ်သွား ကြ‌သော သူငယ်ချင်းအချို့သာ ရှိမည်။ ကျန်တာ‌တွေက‌တော့ ဘာမှ မ‌ပြောင်းလဲပါ။ တစ်ခု‌တော့ ရှိသည်၊ ဂီရိ မုန်တိုင်း အဖျားခတ် ခံလိုက်ရလို့ ပုန်း‌ချောင်း ‌ရေ‌တွေတက်ပြီး ‌ရေစားခံလိုက်ရတဲ့ သံတံတားကြီး ‌အောက်က အုတ်‌ဘောင်‌တွေနဲ့ ‌ချောင်းနံရံ‌တွေကို ‌ကျောက်‌ဘောင်‌တွေ ပြန်စီပြီး ပြုပြင်‌နေကြပြီ။ ယခင်က ထ‌နောင်းပင်အိုကြီး ရှိ‌နေသည့် ‌နေရာကို ‌ကျောက်ခဲ‌ဘောင်‌တွေနဲ့ ပြန်စီပြီး ကာ‌နေရ‌လေပြီ။ ကျွန်‌တော်က‌တော့ အဲဒီ ထ‌နောင်းပင်အိုကြီးအတွက် ‌တော်‌တော်‌လေး နှ‌မြောမိတာ‌ကြောင့် "သက်‌သေ ‌ပျောက်ဆုံးခြင်း" ဆိုတဲ့ ကဗျာ‌လေးကို ‌ရေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ထားပါ‌တော့ဗျာ... အဲဒါက Personal ‌တွေမို့ ....

ဒီတစ်‌ခေါက်မှာ‌တော့ ကိုဟိန်းကိုပါ ‌တွေ့ခဲ့ရသလို ယင်းမာပင်မြို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စု‌ဆောင်းမိတာ‌လေး‌တွေ ကိုလည်း အချင်းချင်း ဖလှယ်ဖြစ်ခဲ့ ပါတယ်။ သူ့ဆီက‌နေလည်း ကျွန်‌တော် လိုချင်တဲ့ အ‌မေ‌ရေရင် နတ်ပွဲက ပုံ‌တွေရယ်၊ ‌ရွှေဆံရှင် တံတားနဲ့ ပတ်သက်တာ‌လေး‌တွေ အ‌တော်များများရယ် ကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ‌နောက်.. သူတို့အဖွဲ့‌လေးရဲ့ အ‌ခြေအ‌နေကိုလည်း ‌သေချာ သိခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ ဖြစ်ချင်တဲ့ မည်သည့်အ‌ရောင်မျှ မစွန်းထင်း‌သော အဖြူသက်သက် NGO တစ်ခု လည်း ဖြစ်နိုင်ပါ‌စေလို့ ဆန္ဒပြုမိပါတယ်။ ကျွန်‌တော် ဘဝင်မကျခဲ့တဲ့ အမည်မရှိခြင်းက သူတို့အတွက် အခု‌လော‌လောဆယ်မှာ အ‌ရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ။ အ‌သေးစိတ်ကို‌တော့ Wikileaks ဖြစ်‌နေမှာမို့ မ‌ပြောချင်‌တော့ပါဘူး။

‌လော‌လောဆယ်မှာ‌တော့ ကိုဟိန်းတို့ အဖွဲ့အ‌နေနဲ့ လူနာတင်တွန်းလှည်း (၁) စီးရယ်၊ ‌အောက်ဆီဂျင် (၁)ဗူးရယ် ထပ်ပြီး ဝယ်နိုင်‌အောင် ကြိုးစား‌နေကြပါတယ်။ အလှူရှင် အချို့ကိုလည်း ရ‌နေပြီလို့ သိရပါတယ်။ တရားဝင် NGO တစ်ခု ဖြစ်‌အောင် လုပ်ဖို့ကိုလည်း သူတို့‌တွေ ‌ခေါင်းချင်းရိုက်‌နေကြ‌လေရဲ့...။

စိမ်းလန်းသစ်ပင် စာကြည့်တိုက်‌လေးအတွက်‌တော့ ‌သွေးသစ်‌လောင်း‌ရေး အစည်းအ‌ဝေး‌လေး တစ်ခုကို ရပ်မိရပ်ဖ၊ မိဘလူကြီးများနဲ့ ကျင်းပပြီး တကယ်လုပ်‌ဆောင်နိုင်မယ့် အဖွဲ့ဝင်အသစ်အချို့နဲ့ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ၂၀၀ဝ ခုနှစ်‌အောင် ‌ကျောင်းသား/သူ ‌တွေ အ‌နေနဲ့လည်း လစဉ် နှစ်‌သောင်းကျပ်ကို လှူဒါန်းသွားနိုင်‌အောင် စီစဉ်ခဲ့ကြပါတယ်။ လက်ရှိမှာ‌တော့ မြို့‌ပေါ်မှာ ရှိတဲ့သူ‌တွေနဲ့သာ စုစည်းရတာမို့ ‌နောက်ပိုင်းမှာ ဒီထက်ပိုပြီး ထည့်ဝင်လှူဒါန်းသွားနိုင်မယ်လို့ ‌မျှော်မှန်း ရပါတယ်။ ‌နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်က‌တော့ စိမ်းလန်းသစ်ပင် စာကြည့်တိုက်‌လေးဟာ ယခု လက်ရှိ ‌ဇောတိကရာမ ဘုန်းကြီး‌ကျောင်းတိုက်ထဲက‌နေ အချက်အချာကြမယ့် ‌နေရာတစ်ခုကို ‌ပြောင်း‌ရွေ့ဖို့ပါ။ အဲဒါက‌တော့ တိတိကျကျ မသိရ‌သေးပါဘူး၊ ဒါ‌ပေမယ့် ‌နေ‌ရော‌ပြောင်းဖြစ်ဖို့က‌တော့ ‌သေချာသ‌လောက် ရှိ‌နေပါပြီ။

‌နောက်တစ်ခုက‌တော့ ၁၉၉၀ ‌အောင် ‌ကျောင်းသား/သူ ‌ဟောင်းများရဲ့ "မြတ်ဆရာ" ဆရာကန်တော့ပွဲပါ။ ယင်းမာပင်မြို့ရဲ့ ပထမမျိုးဆက်လို့ ကျွန်‌တော် ယူဆမိတဲ့ ‌နောင်‌တော်များရဲ့ ဆရာကန်တော့ပွဲအတွက် လှုပ်ရှားမှု‌တွေကိုလည်း ‌တွေ့မြင်ခဲ့ရပါတယ်။ စာ‌ပေ‌ဟော‌ပြောပွဲ ထည့်မယ်လို့လည်း အကြမ်းဖျင်း သိရပါတယ်၊ ဒါ‌ပေမယ့် သိပ်‌တော့ မ‌သေချာလှပါဘူး။ ကန်တော့ခံ ဆရာ/မ များ စာရင်းကို‌တော့ အ‌ယောက်(၇၀) နီးပါး‌လောက် ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် မကြာခင်ကပဲ ကျွန်‌တော် ရရှိထားတဲ့ စာရင်းမှာ‌တော့ (၅၉) ‌ယောက်သာ ရှိပြီး ‌အောက်မှာ ‌ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်-

၁။ ဦးသန်း‌ဆွေ
၂။ ဦးဝင်းကြည်
၃။ ‌ဒေါ်ခင်‌ဆွေမြင့်
၄။ ဦး‌ကျော်‌မောင်
၅။ ဦးမြင့်သန်း
၆။ ‌ဒေါ်ဦး
၇။ ‌ဒေါ်လှလှ
၈။ ‌ဒေါ်ခင်‌လေးမြင့်
၉။ ‌ဒေါ်အမာ
၁၀။ ဦးချစ်‌ဝေ
၁၁။ ဦးမြင့်‌ငွေ
၁၂။ ဦး‌မောင်‌မောင်
၁၃။ ဦး‌ငွေတိုး
၁၄။ ‌ဒေါ်ဝင်းတင်
၁၅။ ‌ဒေါ်စန်းစန်းဦး
၁၆။ ‌ဒေါ်သန်းသန်းနွယ်
၁၇။ ‌ဒေါ်ခင်စန်းဝင်း
၁၈။ ဦးသန်းစိန်
၁၉။ ဦးမြင့်
၂၀။ ဦး‌အောင်ရီ
၂၁။ ဦးကျင်
၂၂။ ဦး‌ကျော်‌ဌေး
၂၃။ ဦးလှ‌ဆောင်
၂၄။ ဦးညွန့်‌မောင်
၂၅။ ဦးမြင့်
၂၆။ ‌ဒေါ်‌အေးကြင်
၂၇။ ‌ဒေါ်‌ဌေးတင်
၂၈။ ‌ဒေါ်တင်မြိုင်
၂၉။ ‌ဒေါ်မြင့်မြင့်ကြည့်
၃၀။ ‌ဒေါ်‌အေးမိစံ
၃၁။ ‌ဒေါ်အမာကြည်‌လေး
၃၂။ ‌ဒေါ်သင်းသင်း‌ဆွေ
၃၃။ ဦးဝင်း‌ရွှေ
၃၄။ ‌ဒေါ်မြင့်မြင့်
၃၅။ ‌ဒေါ်လုခ‌ရေးရှား
၃၆။ ‌ဒေါ်ခင်‌ရေး
၃၇။ ဦးထိန်ဝင်း
၃၈။ ဦးမျိုးသန့်
၃၉။ ‌ဒေါ်‌လေး‌လေးနိုင်

(အ.လ.ပြ)
၄၀။ ဦးစံဖဲ
၄၁။ ဦး‌ဌေး
၄၂။ ဦးသန်းထွန်း
၄၃။ ဦးခင်‌မောင်ကြီး
၄၄။ ဦး‌အောင်နိုင်
၄၅။ ‌ဒေါ်သန်းစိန်
၄၆။ ‌ဒေါ်တင်တင်ဝင်း
၄၇။ ‌ဒေါ်အမာကြည်ကြီး
၄၈။ ‌ဒေါ်နန်း‌စောသင်း
၄၉။ ‌ဒေါ်ခင်ဝင်းနု
၅၀။ ‌ဒေါ်ခင်မမဝင်း

(အ.မ.က)
၅၁။ ဦးဘ‌ကျော်
၅၂။ ဦးလှထွန်း
၅၃။ ‌ဒေါ်စန်းကြည်
၅၄။ ‌ဒေါ်လှလှ (ဘုတလင်)
၅၅။ ‌ဒေါ်‌အေးမြိုင်
၅၆။ ‌ဒေါ်ခင်ပြုံးရည်
၅၇။ ဦး‌အောင်ဗိုလ်မင်း
၅၈။ ‌ဒေါ်သိန်းတင်
၅၉။ ‌ဒေါ်လှလှ

ဆရာ/မ အချို့ကို ကျွန်‌တော့်အ‌နေနဲ့ မမီလိုက်တာ‌ကြောင့် နာမည်အမှားကို ရိုက်မိရင်‌တော့ ခွင့်လွှတ်‌ပေးဖို့ ‌တောင်းပန်ပါရ‌စေ။ ပြည်တွင်းမှာဆိုရင်‌တော့ မြန်မာ့အလင်းသတင်းစာ၊ ရတနာပုံ သတင်းစာ‌တွေမှာပါ ဒီ ဆရာကန်‌တော့ပွဲ သတင်းကို ဖတ်ရှုနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ပထမတင်လိုက် တုန်းက ဆရာ/မ ကိုး‌ယောက် ကျန်သွားတယ်၊ နည်းနည်း ‌လောသွားလို့ . . .

အင်္ဂါဂြိဟ်သား(၁)

2011-10-18T22:37:00.000-07:00

အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ အင်္ဂါ‌နေ့မှာ ‌မွေးဖွားခဲ့တယ်၊ ဒါ‌ကြောင့်မို့ အင်္ဂါဂြိဟ်သားရဲ့နာမည်ဟာ အင်္ဂါနံနဲ့ စပြီး စာလုံး‌ပေါင်းတယ်။ ဒါ‌ပေမယ့် သူရဲ့ အဲဒီနာမည်ကို ‌ခေါ်တဲ့သူဆိုလို့ ဒီကမ္ဘာမှာ တစ်‌ယောက်ပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားကို လူ‌တွေက အမျိုးမျိုး မြင်ကြတယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဆိုတာ တစ်ခြားကမ္ဘာက လာတာလို့ ‌ပြောတဲ့သူက ‌ပြောတယ်၊ အဲဒီ‌ကောင် င‌ကြောင်ပါကွာ လို့ ‌ပြောတဲ့သူက ‌ပြောတယ်။

ကြည့်လိုက်ရင် ....
အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ ဘယ်‌တော့မှ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ ဘယ်‌တော့မှ နာတာရှည် အသဲကွဲ‌ရောဂါ မရှိဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ ဘယ်‌တော့မှ နာရီတစ်လုံး မရှိဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ ဘယ်‌တော့မှ ထီးတစ်လက် မရှိဘူး။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ အသုံးအဖြုန်းကြီးတယ်၊ အတ္တကြီးတယ်၊ အပျင်းကြီးတယ်၊ ‌ခေါင်းမာတယ်၊ ဒါ‌ကြောင့် အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ တဇွတ်ထိုးတ‌ဇောက်ကန်း ‌ကောင်ပါကွာ....လို့လည်း ‌ပြောကြတယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားကို ကြည့်လိုက်ရင် အမြဲတမ်း တစ်ခုခု‌တွေး‌နေသလိုပဲ၊ ဒါ‌ပေမယ့် သူ‌တွေး‌နေတာ‌တွေက တစ်ခုမှလဲ အစီအစဉ် မကျဘူးရယ် ....။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ သူ့ရဲ့တစ်‌နေ့တာကို ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး‌ရှေ့မှာ ထားရတာကို အကြိုက်ဆုံးပဲ၊ သူ့ကွန်ပျူတာစားပွဲဟာ အမှိုက်ပုံက အ‌ဖေ‌ခေါ်ရတယ်၊ သူ့ အိပ်ယာဟာ တစ်ခါမှ ‌ခေါက်သိမ်းတာ မခံရဖူး‌သေးဘူး။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားရဲ့ အမုန်းဆုံး အ‌ရောင်ဟာ အဖြူ‌ရောင်ပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို‌တော့ သူ့ရှိသမျှ အင်္ကျီ‌တွေအားလုံးက အဖြူ‌ရောင်‌တွေ ချည်းမို့လို့ .....။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ အချက်အပြုတ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ သူ ဗိုက်ဆာတိုင်း ‌ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ ‌ပေါက်စီတစ်လုံးပဲ ဝယ်စား တတ်တယ်။ စားဖို့ မရှိရင် ‌ရေ‌သောက်ပြီး အိပ်တယ်။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ ‌ကော်ဖီနဲ့စီးကရက်ကို အ‌သေကြိုက်တယ်၊ အင်္ဂါဂြိဟ်သား‌သောက်တဲ့ စီးကရက်ဟာ အ‌ပေါစားကြီးရယ်... ဒါ‌ပေမယ့် သူက‌တော့ အဲဒါကိုပဲ အမြဲ ‌သောက်‌နေတတ်တယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားရဲ့‌ကော်ဖီဟာ ဘယ်ဆိုင်‌ရောက်‌ရောက် အရဿာ မ‌ပြောင်းဘူး။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ သရဲတ‌စ္ဆေ‌တွေကို မယုံဘူး၊ ဒါ‌ပေမယ့် သူ့အကြိုက်ဆုံး ဇာတ်ကား‌တွေက သရဲကား‌တွေချည်းပဲ...။ အင်္ဂါဂြိဟ်သား ကြိုက်တဲ့ သီချင်း‌တွေကလည်း ဘာ‌တွေမှန်းမသိဘူး၊ တွံ‌တေးသိန်းတန် က‌နေ SLIPKNOT ထိ အစုံဘဲ။ သူ့အကြိုက်ဆုံး အဆို‌တော်က ဘယ်သူမှန်း သူကိုယ်တိုင်‌တောင် မသိဘူး ....။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ချို့ ရှိတယ်၊ အမြဲတမ်း သူ့သူငယ်ချင်း‌တွေကို ပြဿနာ‌တွေ ရှာရှာပြီး ‌ပေးတတ်တယ်။ ဒါ‌ကြောင့် လား‌တော့ မသိဘူး၊ သူ့သူငယ်ချင်း‌တွေကလည်း သူ့ကို ချစ်ကြတယ်။ သူတို့ သူငယ်ချင်း‌တွေရဲ့ ချစ်ခင်မှု့ကို လူကြီး‌တွေ‌တောင် နားမလည်ဘူး။ ဒါ‌ပေမယ့် အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ အ‌ကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း‌တွေ ပိုင်ဆိုင်တယ်။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားမှာ ပြဿနာ တစ်ချို့‌တော့ ရှိတယ် .......
အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ ပိုက်ဆံ‌တွေကို ဘယ်လို စု‌ဆောင်းရသလဲ မသိ‌သေးဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ လွဲ‌ချော်မှု့ ‌တွေနဲ့ ဘယ်‌တော့မှ ခွဲ‌နေတတ်ဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ သူများ‌ပြောတိုင်း လက်မခံချင်ဘူး။
အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ အမှားတစ်ခုကို လုပ်ပြီးရင် ဘယ်‌တော့မှ ထပ်မလုပ်‌တော့ဘူးလို့ မ‌ပြောဘူး။

အင်္ဂါဂြိဟ်သား အမြဲတမ်း ‌ပြောတတ်ပြီး မယုံရတဲ့ စကားသုံးခွန်း ရှိတယ် -
"ငါ ‌ဆေးလိပ်ဖြတ်လိုက်ပြီ"
"‌တော်ပြီကွာ၊ အွန်လိုင်းကို မလာ‌တော့ဘူး၊ ဟိုပိတ်ဒီပိတ်နဲ့ သုံးရတာ စိတ်ကုန်တယ်"
"‌နောက်လက စပြီး ‌ချွေတာ‌တော့မယ်ကွာ"
အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ သူ့ရဲ့ ဇာတိချက်‌ကြွေ ‌မွေးရပ်ဂြိုလ် အ‌ကြောင်းကို ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ‌ပြောပြချင်တယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ သူ့သူငယ်ချင်း‌တွေကိုလည်း အိမ်‌ထောင်မပြု‌စေချင်ဘူး။ ဒါမှလဲ သူဆက်ပြီး ဒုက္ခ‌ပေးလို့ ရမယ်လို့ ထင်‌နေတယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ ဘယ်သူနဲ့မှ မတူချင်ဘူး၊ ဒါ‌ပေမယ့် သူကိုယ်သူကျ‌တော့ သူ့အဖိုးနဲ့တူတယ်လို့ ယူဆတတ်တယ်။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်တိုင်းကျ‌လေ့ မရှိဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ‌ပေါ့ . . . ။ အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ တစ်ခါတစ်ခါ စိတ်ဓါတ် အကြီးအကျယ် ကျတတ်တယ်၊ သူ စိတ်ဓါတ်ကျရင် အ‌သေ‌ကောင်ကြီး လိုပဲ.... အိပ်ယာ‌ပေါ်က မထ‌တော့ဘူး။

အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ အခုတ‌လော ‌ပျောက်ချက်သား ‌ကောင်း‌နေတယ် . . . .၊ သူ့ အဖိုးသာ ရှိ‌နေ‌သေးရင် ဒီ‌ကောင် တစ်ခုခု ကြိတ်လုပ်‌နေပြီလို့ ‌ပြောမလားဘဲ။ ဒါ‌ပေမယ့် အင်္ဂါဂြိဟ်သားဟာ မိဘစကားကို နား‌ထောင်တဲ့ သားလိမ္မာ‌လေး ဆိုလားပဲ . . .‌ဗေဒင်‌တွေကို လိုရာဆွဲ ယုံတတ်တဲ့ ‌ကောင်မ‌လေး တစ်‌ယောက်က ‌ပြောတာ ကြားရတယ်။

‌အော် . . . . . . .
အင်္ဂါဂြိဟ်သား ....
အင်္ဂါဂြိဟ်သား ....
‌တော်‌တော်လည်း ရယ်ရတဲ့ ‌ကောင်ပါလားကွာ ......။

ကျွန်‌တော်‌ပျောက်‌နေတဲ့မြို့

2011-10-02T00:26:00.000-07:00

...ကျွန်‌တော့်မှာ မီးခြစ်မရှိ၊ ‌ဆေးလိပ်မရှိ၊ ဟန်းချိန်းမရှိ၊ လက်စွပ်မရှိ၊ ဘာမှမရှိ၊မိန်းမမရှိ၊ သားသမီးမရှိ၊ ပရိတ်သတ်မရှိ၊ ‌နောက်လိုက်မရှိ၊ ဦး‌နှောက်မရှိ.... အထူးအဆန်းလည်းမရှိ အပူအပင်လည်းမရှိ အစဉ်အလာမရှိ၊ ရင်ခုန်ဖို့ နှလုံးသားမရှိ၊ လူနဲ့တူတာ ဘာဆိုဘာမှ မရှိတဲ့‌နောက်...။
စည်းကမ်းမရှိ၊ နည်းလမ်းမရှိ၊ တစ်ပြားမှမရှိ၊ အမှားအမှန် လုံးဝမရှိ၊ ဘဝအာမခံချက်မရှိ

အချိန်က မ‌နေ့ကလို... ‌နောက်ကျ‌နေတဲ့အချိန်ပဲ ရှိ‌သေးတယ်။ နာရီကို ဆယ့်ငါးမိနစ် ကြိုမြန်ထားပါလို့ ‌မေ‌မေက အမြဲ‌ပြောတယ်။ ကျွန်‌တော် ကြိုမြန်ထားတဲ့နာရီဟာ မ‌နေ့က မီးနီမိ‌နေတဲ့မီးပွိုင့်ကို အတင်းဖြတ်ကူးရင်း ပြုတ်ကျ သွားခဲ့ပြီ။ ‌မေ‌မေကြားရင်‌တော့... စိတ်မ‌ကောင်း ဖြစ်ဦးမယ်၊ ဒီ‌တော့ "ကျွန်‌တော့်နာရီ ‌ပျောက်သွားပြန်ပြီ ‌မေ‌မေ..." လို့ပဲ ‌ပြောရ‌တော့မှာပဲ...

စိတ်မပူပါနဲ့ ‌မေ‌မေရယ်...၊ ကျွန်‌တော်‌ရောက်‌နေတဲ့ မြို့မှာ ကျား‌တွေဆင်‌တွေ မရှိပါဘူး။
‌မြေ‌ခွေး‌တွေရယ်၊ စပျစ်သီး‌တွေ ရယ်၊ တစ်စီးနဲ့တစ်စီး မရမက‌ကျော်တက်‌နေတဲ့ ကား‌တွေရယ်.... ဒါ‌တွေပဲ ရှိတယ်။ ‌မေ‌မေရှိတဲ့ မြို့က‌လေးမှာလို သတိ‌ပေး ကားဟွန်းသံ ‌တွေ‌တော့ ဒီမှာမရှိဘူး။ တကယ်လို့ ကားဟွန်းသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရမယ် ဆိုရင်လည်း အဲဒါ ဟာ ‌ကျော်တက်မယ်ဆိုတဲ့ အချက်‌ပေးသံပါပဲ...။

ဟုတ်တယ်.... ‌မေ‌မေ၊ ‌ဟောဒီမြို့ကြီးက လူ‌တွေဟာ ဆရာဝန်က လက်‌လျော့လိုက်တဲ့ အ‌ရေး‌ပေါ် လူနာ ‌သွေးရူး ‌သွေး တန်းနဲ့ ထလာသလိုမျိုး လှုပ်ရှားတတ် ကြတယ်။ ကျွန်‌တော်က‌တော့ ‌တောကျီးကန်းကြီး ‌တောင်း‌မှောက်ထား သလိုမျိုး ဒီမြို့ကြီးမှာ ‌နေထိုင်‌နေမိရဲ့...။

‌မျှော်လင့်ခြင်းဆိုတာ ‌သွေးဆာ‌နေတဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမားလား....၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်‌တော်ဟာ အဲဒီလူသတ်သမားက ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့ ဓါးစာခံတစ်‌ယောက်များလား...။ ‌နောက်... အိပ်မက်‌တွေက‌ရော
ဇာတ်ကားပြီးမှ ‌ရောက်လာတတ်တဲ့ ရဲ‌တွေများလား....။ ကျွန်‌တော့်မှာ မ‌ဖြေနိုင်တဲ့ ‌မေးခွန်း‌တွေနဲ့ပဲ အမြဲမိုးလင်းတယ်...။

ဒီမှာ‌တော့ ဖုန်း‌တွေ အရမ်း‌ပေါတယ်...‌မေ‌မေ...။ ဒါ‌ပေမယ့် ‌မေ‌မေရင်ခွင်ထဲ‌ရောက်‌အောင် ကျွန်‌တော် ဘယ်နံပတ် ကို နှိပ်ပြီး ‌ခေါ်ဆို ရမှာလဲ ‌မေ‌မေ...။ ကျွန်‌တော်ဟာ miss call ‌တွေ အပြည့်နဲ့ ဆက်သွယ်မှုဧရိယာ ပြင်ပက ဖုန်း တစ်လုံးပါပဲ...။ ဘယ်သူနဲ့မှ ချိန်းဆိုမှု‌တွေ မရှိခဲ့ဘူး....၊ တကယ်လို့ ကျွန်‌တော် ငိုချင်‌နေခဲ့မယ် ဆိုရင်‌တောင် လက်တို့ မယ့်သူ မရှိခဲ့ပါဘူး ‌မေ‌မေ...။

ကျွန်‌တော်ဟာ မ‌ကောင်းဆိုးဝါးတစ်‌ကောင်‌တော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး ‌မေ‌မေ . . . ၊ သူလိုငါလို လူ‌တွေထဲက လူတစ်‌ယောက် ပါပဲ။ ဒီ‌တော့ ကျွန်‌တော့်မှာ မ‌ကောင်းဆိုးဝါး‌တွေ ားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ‌ပေါ့။ သူတို့ရဲ့ မြို့ကြီးမှာ အမြီး မကျက်ခင် ‌ခေါင်းစားနိုင်တဲ့သူမှ ‌နေရာရသတဲ့၊ တစ်‌ကောင်‌ကျွေးပြီး နှစ်‌ကောင်စား ကင်းဝင်နိုင်တဲ့ သူ‌တွေက ‌ရှေ့ဆုံးမှာ ထိုင်ကြတယ်တဲ့။ ‌နေ့စဉ် အသက်ရှုသံ‌တွေက အာဖရိကအမဲလိုက်ခန်း တီးလုံးသံ‌တွေ ချည်းပဲ...။ ဖြစ်ချင်‌တော့ ကျွန်‌တော့်နာမည်တပ်ထားတဲ့ ဒီမြို့ကြီးကို မဖြစ်မ‌နေ ဖွင့်ကြည့်‌နေရဆဲပါပဲ....။
သူများဒုက္ခမရှာချင်လို့ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာခဲ့တာပါ
တ‌စ္ဆေမ‌ကြောက်ချင်လို့ စုံလုံးကန်းခဲ့တာပါ
ထိုင်မ‌နေချင်လို့ ကျိုးမှန်းသိခဲ့တာပါ . . .‌မေ‌မေရယ်. . . ။

တကယ်‌ပြောတာ ‌မေ‌မေ...၊ ကျွန်‌တော် လုံးဝကို ထင်မထားမိဘူး။ ကမာ္ဘကြီးကပြားတယ်ဆိုပြီး ကျွန်‌တော့်ကျမှ ဘာလို့ လာလုံး‌နေရတာလဲ။ ခဏခဏ ‌ချော်လဲတယ်၊ ခဏခဏလည်း ‌ရောထိုင်ရတယ်။ ခဏခဏ လမ်း‌ချော် တယ်၊ ခဏခဏလည်း ရှန်တိန်လုပ်ရတယ်။ ခဏခဏ သတိရတယ်၊ ခဏခဏလည်း ‌မေ့ပစ်ရတယ်...။ ဒီမြို့က လမ်း‌တွေမှာ ဆူး‌တွေမရှိခဲ့ပါဘဲနဲ့ ဘာလို့ ကျွန်‌တော့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆူး‌နေရတာလဲ ‌မေ‌မေ...

‌မေ‌မေ့သားကလည်း အတ္တ‌တော့ အကြီးသားရယ်၊ မိုး‌ပေါ်‌ထောင်‌ဖောက်လိုက်တဲ့ အိပ်မက်‌ကြောင့် သူမလည်း ထွက်‌ပြေး သွားခဲ့ပါပြီ။ ဘဝကို ဆန်တက်ရင်း ကျွန်‌တော် အမှိုက်မဖြစ်ခဲ့ဘူး ထင်ပါရဲ့၊ ခက်တာက ‌ရေချိုးမပြန်ချင်တဲ့ ကျွန်‌တော့်မှာ လွတ်တဲ့ငါး‌တွေက ကြီးလွန်းတယ်။ မ‌သောက်ဘူးဆိုကာမှ မိုးခါး‌တွေကလည်း သည်းလွန်းတယ်၊ သူတို့ရဲ့ တစ်မွန်းတည့်ချိန်ကလည်း ကြာလိုက်တာ ‌မေ‌မေရယ်...

"‌လေ‌ပွေ‌တွေထန်‌နေချိန်မှာ အမှိုက်‌တွေ‌ပျော်မြူးကြ
အဆန်‌ချောင်‌နေ ‌ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ
ကြယ်စင်‌တွေထင်ကာ‌နေ ဖြစ်ချင်သလိုဖြစ်ကြ
လက်ပိုက်ပြီး ကြည့်‌နေရုံပါ

လုပ်လိုက်...လုပ်လိုက်ကြ‌ဟေ့
ထင်တိုင်း
လုပ်လိုက်...လုပ်လိုက်ကြ‌ဟေ့
စိတ်ကြိုက်
အလွဲများ တို့ပွဲကြည့်သလို

ထင်သလို
လုပ်လိုက်ကြ‌ဟေ့ ... လုပ်လိုက်ကြ‌ဟေ့
စိတ်တိုင်းကျ.....

တစ်‌နေ့‌တော့
ပြီး သွား မှာ ပါ ကွာ....
‌နောက်‌တော့
ပြီး သွား မှာ ပါ ကွာ ...."

‌မေ‌မေ‌ရေ... သားပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဘဝက တစ်ခုတည်းရယ်၊ လုပ်ချင်တာ‌တွေက အများကြီး.....ဒီဘဝမှာ ပြီးစီးနိုင် ပါ့မလား . . .၊ မစဉ်းစား‌တော့ပါဘူး။ အရူးလက်မှတ်တစ်‌စောင်ပဲ ‌ကောက်ဖြတ်လိုက်တယ်၊ အရှိန် ပြင်းပြင်းနဲ့ ထွက်ခွာ ‌တော့မယ့် မြို့ကြီးထဲ. . . .

Ref : ‌ဇော်ဝင်းထွဋ်၏ "ခင်ဗျားအ‌ကြောင်း" သီချင်းနှင့် မာရဇ္ဇ၏ "ပွဲကြည့်သူများ"သီချင်းစာသားများအား ထည့်သွင်း ခံစား‌ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။

တယ်လီဖုန်း‌တွေမ‌ခေါ်နဲ့

2011-09-26T00:42:00.000-07:00

အလွမ်း‌တွေကို အသံထွက်ဖတ်ပြလိုက်ဖို့
မင်း အလွယ်တကူ မ‌တွေးစမ်းပါနဲ့
ငါ့မျက်နှာကိုသာ လာနမ်းလိုက်ပါ‌တော့ကွယ်
‌ဝေးကွာခြင်းရဲ့ သက်‌သေ
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

အိပ်မက်ချည်လုံး‌လေးနဲ့
အမြဲကစား‌နေတတ်တဲ့ ‌ကြောင်မ‌လေး‌ရေ
ခုမှ‌တော့ ငိုမ‌နေပါနဲ့လား
ကြိုး‌တွေလည်း ရှုပ်သင့်သ‌လောက် ရှုပ်‌နေ‌ရော‌ပေါ့
‌နောက်ကြည့်မှန်ထဲကို စိတ်‌ပြေလက်‌ပျောက်
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

မင်း ရပ်တည်ဖူးတဲ့ အမှန်တရားဟာ
မင်းကို ‌ရေချိုးပြန်ခွင့်‌ပေးမယ် ထင်‌နေလား
မ‌သေမချင်း မှတ်ထားကွယ့်
‌ရေခဲမုန့်‌တွေကိုပဲ အမှိုက်ပုံးထဲ ထိုးထည့်လို့ရတယ်
နှလုံးသားက‌တော့ အရည်‌ပျော်ကျခဲ့မှာပဲ
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

ငါချစ်တဲ့တိုင်းပြည်က
မင်း‌ရောက်‌နေတဲ့ ‌ရောမမြို့ကြီးလို
တ‌ယောသံ‌တွေ မချိုပါဘူးကွယ်
ဘိန်းမုန့်မရှိ ကိတ်မုန့်စားလိုက်‌ပေါ့
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

အချစ်ဆိုတာကို
ဝမ်း ဇီးရိုး ဂဏန်း‌တွေနဲ့ သယ်‌ဆောင်လာခဲ့ဖို့
ငါ့နှလုံးသား‌လေးကလည်း
‌ကော်နက်ရှင်‌တွေ မ‌ကောင်းပါဘူးကွယ်
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

အနမ်းတစ်ခုမှာ
နှုတ်ခမ်းနီ‌တွေ လိုအပ်တယ်လို့
မင်းထင်‌နေဆဲပဲလား . . .
ငါ့ခါးကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်ပါ‌တော့ကွယ်
အသဲကွဲသီချင်း‌တွေချည်း လှမ်းပို့ပြီး
တယ်လီဖုန်း‌တွေ ‌ခေါ်မ‌နေနဲ့
ကြားလား....။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

အစိမ်း‌သေတဲ့ မြစ်

2011-09-18T05:26:00.000-07:00

ဖက်‌ပေါ်ဆူးကျကျ
ဆူး‌ပေါ်ဖက်ကျကျ
တစ်မနက်တည်းနဲ့
ရိုက်သတ် ခံရ‌တော့မယ့်မြစ်
ဖွတ်လည်း မရသလို
သားလည်း ဆုံးရ‌တော့မယ့်မြစ်
ရှဉ့်လည်း မ‌လျှောက်သလို
တုတ်လည်း ကျိုးရ‌တော့မယ့်မြစ်
ငါတို့ လူဖြစ်ရပုံကိုက
ပိုးဖလံလိုလို
ဟသာင်္ကိုး‌သောင်းလိုလို
ကိုယ့်‌သေတွင်းကို ကိုယ်တူးလို့
လက်‌ချောင်း‌ပေါင်းတစ်‌ထောင်ပြည့်ဖို့
တစ်‌ချောင်းအလိုမှာ
အဲဒီမြစ်ကို သွား‌တွေ့‌တော့တာပဲ
ဘာ‌ပြော‌ကောင်းမလဲ
ဘာမှ ‌ပြောမ‌ကောင်းပါဘူး
ဝမ်း‌ရေလည်းစပ်တယ်
လက်ညှိုလည်း ကိုက်ဖြတ်ခံရတယ်။

ကိုငှက်ကြီးက
ရာဇဝင်များရဲ့ သတို့သမီးတဲ့
ခက်တာက
ငါတို့ရဲ့ဟန်းနီးမွန်းခရီးမှာ
သတို့သမီးက ပါမလာ‌တော့ဘူး
ကြံ‌ကောင်းစီရ‌တွေပဲ
ကျန်‌ကောင်းကျန်လိမ့်မယ်
ဖုတ်‌လေတဲ့ငပိက ကျီးထိုးထိုး ‌ခွေးစားစား
ယူနန်ပြည်ကြီး မီးလင်းရင်ပြီး‌ရော
ဒီလိုပါပဲ....
ဒီလိုပါပဲ....
ဒီလိုပါပဲ....
ဒီလို‌ခေတ်ကြီးထဲမှာ
ဒီလိုလူ‌တွေနဲ့
ဒီစကားကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပွားများမိတယ်
ဘုရားဖြစ်မယ့် အုတ်နီခဲ‌တွေက
‌တောမ‌ပြောင်းဘဲ
တွင်းနက်နက်တူးပြီး အမဲဖျက်တော့တာပဲ
တစ်သက်လုံးက‌တော်လို့‌တောင် ဥတစ်လုံးမရနိုင်‌တော့ဘူး...။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

အောက်‌ခြေမှတ်စု။ သမိုင်းမှာ ဧရာဝတီက သစ္စာ‌ဖောက်ခဲ့လို့ ကျွန်‌တော်တို့ အလွယ်တကူ ကျွန်ဖြစ်သွားခဲ့ရတာတဲ့၊ စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဖတ်ဖူးတယ်။ ဒီတစ်ခါ ကျွန်‌တော်တို့ အလှည့်‌ပေါ့ဗျာ.... လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတဲ့ ‌နေ့က အမှတ်မထင် ‌ရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကဗျာ‌လေးပါ။ လူ‌တွေက နူးကလီးယားကို တီထွင်တယ်တဲ့၊ ဘယ်ကြွက်မှ ကြွက်‌ထောင်‌ချောက် မထွင်ဘူး ဆိုတဲ့ ဟာသ‌လေးကိုလည်း သတိသွားရမိပါတယ်။

Related link: »» ဧရာဝတီရဲ့ ကဗျာတွေ (http://eaindrar.blogspot.com)

ထိပ်တိုက်‌တွေ့လာတဲ့ မီဒီယာ

2011-09-09T22:17:00.000-07:00

မီဒီယာ‌လောက၌ မီဒီယာ‌ဂေဟ စနစ် (Media Ecosystem) ဆိုပြီး ရှိကြသည်။ ဤမီဒီယာ‌ဂေဟ စနစ်ထဲသို့ ပင်မ‌ရေးစီး‌ကြောင်း မီဒီယာ (Main Strean) နှင့် ဘ‌လော့(ဂ်) နယ်ပယ် (Blog Shpere) ဆိုပြီး ‌ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်း လာသည်။ ပုံနှိပ်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြား မီဒီယာတို့ကို ပင်မ‌ရေစီး‌ကြောင်း အဖြစ် သတ်မှတ်၍ အင်တာနက်
ဝက်ဘ်ဆိုဒ် တို့တွင် တင်ပြလာ‌သော ဘ‌လော့(ဂ်)များကို အလွှာသစ် အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်‌စေ ပင်မ‌ရေစီး မီဒီယာတို့သည် ဘ‌လော့(ဂ်)နယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက် ဆက်နွယ်မှု့ ပြု‌နေကြရပြီ ဖြစ်သည်။ ပင်မ‌ရေစီး မီဒီယာတို့သည် ဘ‌လော့(ဂ်)၊ အီး‌မေးလ်တို့နှင့် မကင်းနိုင်‌တော့ ။ ယခင်က ပင်မ‌ရေစီးတွင် နာမည်‌ကျော်ကြား ‌သော မဂ္ဂဇင်း၊ ဂျာနယ်များ အင်တာနက်‌ပေါ်
‌ရောက်လာရသည်။

ဥပမာ အားဖြင့် ‌ပြောရလျှင် - http://www.zaygwet.com (‌ဈေးကွက်ဂျာနယ်) ၊ http://www.first-11.com (First Eleven ဂျာနယ်)၊ http://www.faces-magazine.com (Face Magazine)၊ http://people.com.mm (People Magazine)၊ http://www.myanmardigest.com/fashion ( Fashion Image Magazine)

ထိုသို့
ပင်မ‌ရေစီး‌ကြောင်း မီဒီယာတို့ အင်တာနက်‌ပေါ် ‌ရောက်လာရ‌သော်လည်း တကယ်တမ်း ဘ‌လော့(ဂ်)၊ အီး‌မေးလ် တို့၏ နယ်ပယ်တွင် အတင်းအဖျင်း၊ မုသာဝါဒ၊ ‌ကောလဟာလ၊ အညစ်အ‌ကြေး၊ ‌စောင်း‌မြောင်း ‌ပြောဆိုမှု့များနှင့် ပြည့်‌နေသည်။ ပင်မ‌ရေစီး မီဒီယာတို့၏ သတင်း‌ရေးသားခြင်း မူသည် ဘ‌လော့(ဂ်)နယ်ပယ် တွင် ‌ပြောင်းပြန်
ဖြစ်လာသည်။ "Report first, Investigate later" (အရင် သတင်း‌ရေး၊ ပြီးမှ စုံစမ်း) ဆိုပြီး ဖြစ်လာသည်။ အရင် သတင်းလုပ်၍ ‌ဖော်ပြပြီးမှ စုံးစမ်းခြင်းသည် ဂျာနယ်လစ်စည်းမျဉ်းကို ချိုး‌ဖောက်ရာ ကျသည်။ ဒါ‌ပေမယ့် အားသာချက်မှာ သတင်း
လက်ဦးမှု့ရှိခြင်း နှင့် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူး‌သော သတင်းအမျိုးအစား အသစ်တစ်ရပ်ကို ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘ‌လော့(ဂ်) တို့၏ သတင်းအမျိုးအစား အသစ်သည် မှန်ကန် သွားသည့်အခါ ထိ‌ရောက်မှု့ ပြင်းထန်သကဲ့သို့ မှားယွင်းသည့် အခါ၌လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခု ‌ပြောနိုင်တာက ဘ‌လော့(ဂ်)သတင်း များသည်
comment များဖြင့် ပြန်လည် အတည်ပြု တည့်မတ် နိုင်ပါသည် ဟု ဖြစ်သည်၊ သို့‌သော် သတင်းက‌တော့ ‌ရေးသားပြီး သွားပြီ ဖြစ်ပါသည်။

ဥပမာ အားဖြင့် ‌ပြောရလျှင် - ဒီ ဘ‌လော့(ဂ်)‌လေး How a Doctor`s attitude is ဆီကို သွားဖတ်ကြည့်ပါ၊ ဘ‌လော့‌ရေးသားသူက မန္တ‌လေးမှ ဆရာဝန်မကြီး တစ်ဦးကို
စွပ်စွဲ‌ရေးသား ထားသည်။ ဟုတ်ချင်လည်း ဟုတ်မည်၊ မဟုတ်ဘဲလည်း ရန်ငြိုး တစ်ခု‌ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဒါ‌ပေမယ့် သတင်းက ‌ရေးသားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုတ်/မဟုတ်က ‌နောက်မှ စုံစမ်း ရ‌တော့မည်။

ဤကဲ့သို့‌သော ဘ‌လော(ဂ်) မီဒီယာတို့ နှင့် ပတ်သက် ဆက်နွယ်လာရ‌သော ပင်မ‌ရေစီး မီဒီယာ တို့သည်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘ‌လော့တို့၏ "Report first, Investigate later" (အရင် သတင်း‌ရေး၊ ပြီးမှ စုံစမ်း)
မူတွင် နစ်ဝင် လာကြ‌တော့သည်။ မူလ‌ရေစီး မီဒီယာတို့၏ လိုက်နာရမည့် ကျင့်ဝတ်က တစ်ဖက်၊ တ‌ကောက်‌ကောက် ‌နောက်ကျလာ‌သော သတင်းရယူမှု့က တစ်ဖက်ဖြင့့် ဂျာနယ်လစ်တို့ အကျပ်ရိုက် လာကြသည်။ ဖွံဖြိုးဆဲ နိုင်ငံများ၏ မီဒီယာ‌လောကတွင် ဤရိုက်ခတ်မှု့မှာ အင်းအား နည်း‌နေ‌သေး‌သော်လည်း သိပ်မကြာ‌သော
ကာလတွင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် ရ‌တော့မည့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာ‌နေသည်။

ဘာမှ မလုပ်တာထက်စာရင် လုပ်သ‌လောက် မဖြစ်တာကမှ ‌တော်‌သေးတယ်။
With deepest respects,
Ðaywalker( စိုးလှိုက်ဦး )

Ref : "မီဒီယာတို့၏ ‌ဂေဟ‌ဗေဒစနစ်သစ် - ‌မောင်စူးစမ်း" - အ‌တွေးအမြင် မဂ္ဂဇင်း (စက်တင်ဘာ/၂၀၀၈)

တစ်စုံတစ်ရာကို ‌စောင့်‌နေတဲ့ ကမ်း‌ခြေ

2011-09-02T22:17:00.000-07:00

သူတို့ ‌ရေးတဲ့ ‌သေတမ်းစာလို
‌နေညိုချိန် အိမ်အပြန် သီချင်း‌တွေလည်း
မဆိုချင်‌သေးဘူး

လတစ်စင်း ထွက်ထွက်‌စောင့်သလို
ဒီ‌နေရာက‌နေ တစ်စုံတစ်‌ယောက်ကို
သူလည်း ‌စောင့်‌နေတယ်။

အပြစ်‌တွေက တစ်အုပ်ပြီးတစ်အုပ် ပွင့်ကြဦးမယ်
အရိုက်အရာ‌တွေလည်း
တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ်
‌ရောက်လာကြမယ်
လကဿခဏာ‌ကောင်း‌ကောင်းလိုချင်လို့
လက်ဖဝါးလမ်း လိုသလို ထွင့်‌ဖောက်ကြတဲ့

‌ခေတ်ပညာတတ်‌လေး‌တွေ တီထွင်ထား‌သော
‌ယောက်ျားသုံး ပဋိသ‌နေဿဿဓတား‌ဆေးဆိုတာ
‌သောက်ဖူးခဲ့ချင်‌သေးတယ်။

ဖြစ်ပုံက
အမျှ‌ဝေသံကို

တစ်စုံတစ်‌ယောက်က
အင်တာနက်ထဲ ထည့်ထားတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်
ဒီအချိန်မှာ
သစဿစာပန်းလိုလို ဘာလိုလို ပန်း‌တွေကိုင်ပြီး
မိန်းမသားတစ်ဦး ‌ရောက်ရှိလာမယ်
"ရှင်လည်း ‌ကျောက်‌ဆောင်‌တွေလိုပဲ ရှိ‌နေသင့်တယ်"
စကားမျိုး သက်‌ရောက်တဲ့
ယဉ်‌ကျေးဖွယ်ရာ စကားလိုလို ဆိုမယ်

‌နေလုံးဟာ ပင်လယ်ထဲ တအိအိတိုးဝင်သွားရင်
ဇတ်လိုက်က ဘယ်သူဆိုတာ
ခင်ဗျားမသိလည်း ကိစဿစ‌တော့ မရှိပါဘူး။

+ သူရနီ +

ကိုယ့်ရဲ့ ဆယ့်နှစ်လရာသီ

2011-09-01T22:09:00.000-07:00

ကျွန်‌တော့်စိတ်ကြိုက် ကဗျာ‌လေး‌တွေကို စုစည်းလာတာမှာ အခု “မင်းဒီ - ကိုယ့်ရဲ့ ဆယ်နှစ်လရာသီ” ကဗျာ စာအုပ်မှ ကဗျာအချို့ကို ကဗျာဖိုင်တွဲ‌လေးထဲမှာ ထည့်လိုက်ပါတယ်။ အားလုံးဟာ အချစ်ကဗျာ‌လေး‌တွေချည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကဗျာ‌လေး‌တွေဟာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ချစ်စရာ‌ကောင်းပါတယ်၊ ‌နောက်... ခံစား‌ရေးဖွဲ့မှုပုံစံကလည်း အရမ်းနူးညံ့
သိမ်‌မွေ့ပါတယ်။ ကဗျာ‌ခေါင်းစဉ်‌လေး‌တွေ ‌ပေးထားပုံကလည်း လိုက်ဖက်သလို တစ်မျိုးထူးခြားတယ်လို့လည်း ခံစားရပါတယ်။ စာဖတ်သူလည်း အတူဝင်‌ရောက်ခံစားကြည့်နိုင်ပါတယ် -

"သနပ်ခါး"

မင်းပါးပြင်‌ပေါ်က
သနပ်ခါး‌လေးနဲ့ ‌တွေ့ပြီး
ပါးပြင်‌လေးအ‌ကြောင်း ‌မေးချင်ပါတယ်
‌စောင့်‌မျှော်‌ငေး‌မော‌နေရတဲ့ ‌နေ့‌တွေအ‌ကြောင်း ‌ပြောပြချင်ပါတယ်
သနပ်ခါး‌လေးရဲ့ ကံတရားကိုလည်း အားကျ‌ကြောင်း ‌ပြောပြချင်ပါတယ်
‌နောက်ပြီး (အဲဒီအတွက်)
သနပ်ခါး‌လေး‌ရေ မင်း
ဘယ်လိုကုသိုလ်‌ကောင်းမှု‌တွေ လုပ်ခဲ့သလဲလို့
‌မေးချင်ပါတယ်။

+ မင်းဒီ +

"နှလုံးသား"

စိန်ပန်း‌တွေလို မပွင့်ရဲ‌တော့ ငါ့မှာ
စိန်ပန်းပင်‌အောက် သွားထိုင်‌နေမိတယ်
ဒီလမ်း‌လေး‌ပေါ်
ဟိုတုန်းက မင်း‌လျှောက်သွား‌တော့
ယိမ်းထိုးလှုပ်ခတ်ခဲ့ရတာ
မင်းလွယ်အိတ်အမြီး‌လေး‌တွေရယ်
ငါရယ်
ခု... စိန်ပန်းပင်လို သတ္တိမရှိ‌တော့
ည‌နေခင်းကြယ်‌လေးတစ်ပွင့်ကို
မင်းနာမည်‌ပေးပြီး ‌ငေးရတယ်။

+ မင်းဒီ +

"လိပ်ပြာ"

သူက
ပျံ‌နေတဲ့ပန်းက‌လေးကိုမှ ချစ်ရှာသတဲ့
သူ့ရဲ့ အ‌တောင်ပံက
ပန်းက‌လေးရဲ့ ရနံ့ကို မမှီ
သူ့ရဲ့အ‌တောင်ပံက
ပန်းက‌လေးရဲ့ရယ်သံကို မမှီ
သူ... အခု... အ‌မော‌ဖြေ အရှိန်ယူ‌နေတာက
မျက်ရည်အိုင်‌လေးနံ‌ဘေး။

+ မင်းဒီ +

"ကဗျာ"

လူူဟာ
မတရားမှုကို ‌ရှောင်ကြဉ်ရမယ်တဲ့
ကိုယ့်ကို အပြစ်ဆို‌စေ‌တော့
ကမာ္ဘ‌ပေါ်မှာ ‌နေမိသမျှ
မင်းကို မတရားလှ‌နေ‌စေချင်တာ‌လေးရယ်
မင်းကို မတရားချစ်‌နေမိတာ‌လေးရယ်
ဒီနှစ်ခုကိုဖြင့် ပြုပါရ‌စေ။

+ မင်းဒီ +

"သစ်ရွက်"

တစ်နှစ်‌လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ်
သူ့နားရွက်ကိုင်းဖျား‌လေးမှာ
သစ်ရွက်လို တွဲလွဲ‌လေး‌ပျော်ချင်ပါတယ်
‌နွေဦးလည်း‌ရောက်‌ရော
သူက ‌လောကကို ဆက်‌လျှောက်တဲ့ပင်စည်
ကိုယ်က သူကျ‌ပျောက်တဲ့ နားဆွဲ‌လေးပဲဖြစ်မယ်
‌နောက်ဆုံး
တစ်စက္ကန့်‌လေးဆိုလည်း
မငြင်းတဲ့သစ်ရွက်‌ပေါ့။

+ မင်းဒီ +

"သက်တံ"

မင်းလက်ဖမိုး‌လေးမှာ
မင်းနဖူး‌လေးမှာ
မင်းလည်တိုင်‌လေးမှာ
သက်တံရှိတယ်
ကိုယ့်ရဲ့အနမ်းမိုး‌တွေ ရွာသွန်းပြီးချိန်မှာ‌ပေါ့။

+ မင်းဒီ +

"စံပယ်"

တစ်‌နေ့က
မင်းဆံနွယ်က စံပယ်‌လေးတစ်ပွင့် နွမ်းလွင့်ကွယ်လွန်‌တော့
သူ ဆု‌တောင်းခဲ့
အဲဒီဆု‌တောင်းက
စံပယ်ပွင့်‌လေးဟာ ကိုယ့်ရင်မှာ
ချစ်စိတ်က‌လေးအဖြစ် ဘဝကူးပြီး အသက်ဝင်လာ
အဲဒါကို ကိုယ်‌ပြောပြရင် ပုံပြင်ဆိုပြီးများ သူ ရယ်‌လေမလား
‌ဪ... သူရယ်‌လေမလားရယ်။

+ မင်းဒီ +

"ကြာနွယ်ရိုး"

သူနဲ့ကိုယ်
နတ်သမီးနဲ့ ‌ကျောက်စရစ်ခဲ‌လေးလိုဆို
ကိုယ့်အချစ်စိတ်က‌လေးကို
ကြာနွယ်ရိုးက‌လေးလို ချိုးပစ်လွှင့်လိုက်ပါတယ်
တစ်‌နေ့မှာ
ကိုယ့်တံခါး‌လေး ကိုယ်ဖွင့်
‌ပျောက်သွား‌လောက်ပြီအထင်နဲ့ ကြည့်‌တော့
ကြာနွယ်ရိုး‌လေးကို ဝမ်းနည်းစွာမြင်ရ‌ပေါ့။

+ မင်းဒီ +

"ကိုယ့်ရဲ့ ဆယ့်နှစ်လရာသီ"

(၁) မင်းနှုတ်ခမ်း (၂) မင်းအသံ (၃) မင်းဆံနွယ် (၄) မင်း‌ခြေဖ‌နောင့်‌လေး (၅) မင်းအပြုံး (၆) မင်းမျက်ဝန်း (၇) မင်းရယ်သံ (၈) မင်းလက်သန်းလက်သည်းခွံ‌လေး (၉) မင်းစား‌နေတဲ့ သစ်‌တော်သီး (၁၀) မင်းဂရုဏာ (၁၁) မင်းစိတ် (၁၂) မင်းလမ်း‌လျှောက်ပုံ။

+ မင်းဒီ +

"ပွဲ‌တော်"

တစ်ချို့က... မြို့အနှံ့‌လျှောက်လည်ကြတယ်
တစ်ချို့က... ‌ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ‌တွေကို သွားတယ်
တစ်ချို့က... ပန်းခြံ‌တွေဆီ အပန်း‌ဖြေသွားကြတယ်
ကိုယ်က...
မင်းအ‌ကြောင်း‌လေး‌တွေ ထိုင်‌တွေး‌နေလိုက်တယ်။

+ မင်းဒီ +

"ရုပ်ရှင်/တစ်မြို့စီ"

သူ့လက်‌ရေးမြင်ရလည်း အားမရဘူး
သူ့အသံ‌လေးကြားရလည်း အားမရဘူး
သူ့ဓါတ်ပုံ‌လေးကို ပိတ်ကားလို‌ထောင်
‌နေကြာ‌စေ့‌လေးဝါးဖို့‌တောင် မလှုပ်ရှားရက်ဘူး
စိတ်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပုံ
ရုံထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်‌လေး‌ငေး။

+ မင်းဒီ +

"ပလက်‌ဖောင်း"

ဒါဟာ
ဆံပင်တိုတို ကြယ်‌လေးကို‌ငေးဖို့
နက္ခကြည့်‌မျှော်စင်ဖြစ်တယ်
“ပန်းရဲ့ အဓိပ္ပါယ်”ကို သိနားလည်ဖို့
စာသင်ခန်းတစ်ခုဖြစ်တယ်
‌နောက်ပြီး
ပင်လယ်ထဲက အထီးကျန်ကျွန်း‌လေးတစ်ကျွန်းလည်း
ဖြစ်ပါတယ်။

+ မင်းဒီ +

"ပဉ်စလက်"

ကျွန်‌တော့်
ဆင်စွယ်‌ရောင် အသည်းပုံဘူး‌လေးထဲမှာ
ဘာမှမရှိဘူး(ယုံကြည်)
ခု... သင် ရွတ်ဆိုလိုက်ရမယ့်ဂါထာက တစ်လုံးတည်း
လိုတာမှန်သမျှ ရမယ်
ခု... သင် ရွက်ဆိုလိုက်ရမယ့်ဂါထာက တစ်လုံးတည်း
“သူမ” နာမည်‌လေးရယ်သာ။

+ မင်းဒီ +

"ငှက်"

ခုမြင်‌နေရတာ
ခရီးမထွက်နိုင်ရှာတဲ့ သ‌ဘောင်္ပင်‌လေးရယ်
တုံ့‌နှေး‌နှေးသွား‌နေတဲ့ မီးရထား‌ကောင်‌လေးရယ်
စက္ကူစွန်‌လေးချိုး
‌လေထဲ တအားဝဲပစ်လိုက်ရ ‌ကောင်းမလား
အချစ်မှာ ဖွားဖက်‌တော်ရှိတာ သူမ သိမလားကွယ်
တအားပျံသွားတဲ့ အလွမ်း
အ‌တောင်ပံလည်း မ‌ညောင်းနိုင်ပါဘူး။

+ မင်းဒီ +

"‌ခေါက်ထီး"

ကိုယ့်ဆီက‌နေ တနဂင်္‌နွေပါ အဖျားကူးတယ်
ကိုယ့်ဆီက‌နေ မိုးသားပါ အုံ့မှိုင်းတယ်
အချစ်ဆိုတာကလည်း ကိုယ်‌ငွေ့‌နွေး‌နွေးအဖြစ်ပဲ
ဒီအတိုင်းဆို
ရင်ထဲကို ‌ခေါက်ထီး‌လေးတစ်လက်လှမ်းပို့ဖို့
ကဲ... မလိုအပ်ဘူးလား။

+ မင်းဒီ +

"ဒဿန"

အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲဆို‌တော့
ငါက “မခင်နှင်းဆီ”လို့ ‌ဖြေလိုက်တယ်
အလွမ်းဆိုတာ ဘာလဲဆို‌တော့
ငါက “မခင်နှင်းဆီ”လို့ ‌ဖြေလိုက်တယ်
သူက ‌ဒေါသထွက်ပြီး ငါ့ကို
မင်းက အဲဒီ “မခင်နှင်းဆီ”ဆိုတဲ့ နာမည်‌လေးတစ်လုံးကလွဲပြီး
ဘာမှ မ‌ပြောတတ်တဲ့ “အ,အ” တဲ့
ပြီး‌တော့ “ဒီလိုဆို မင်း လူ့ဘဝကို
ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲ လူ့ဘဝဆိုတာ ဘာလဲ
မင်းသိရဲ့လား” တဲ့
ငါက “မခင်နှင်းဆီ”လို့ ‌ဖြေလိုက်တယ်။

+ မင်းဒီ +

Ref: "မင်းဒီ - ကိုယ့်ရဲ့ဆယ်နှစ်လရာသီ" အချစ်ကဗျာများ

မိဝင်းဖို့ တဆတ်ဆတ်တုန်‌နေတဲ့ကဗျာဆရာ

2011-08-19T22:08:00.000-07:00

ကဗျာဆရာ “ပိုင်စိုး‌ဝေ” လို့ သက်‌သေပြနိုင်တဲ့ အမှတ်အသား အဖွဲ့‌လေး‌တွေ ရှိပါတယ်၊ အဲဒါ‌လေး‌တွေက‌တော့ “မိဝင်း‌ရေ...” ၊ “တဆတ်ဆတ်တုန်” ဆိုတာမျိုး‌လေး‌တွေပါ။ ကဗျာဆရာ “ပိုင်စိုး‌ဝေ” ကို ကျွန်‌တော် စဖတ်ဖူးတာ က‌တော့ သူ့ရဲ့ “ဗုဒ္ဓဟူး‌နေ့မှ မိုင်း‌ပေါင်းငါးရာ” ဝတ္ထုတိုများ စာအုပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊
‌နောက်... ဟန်သစ်မဂ္ဂဇင်း ‌တွေမှာ ပါလာတတ်တဲ့ သူ့ကဗျာ‌တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ကဗျာဆရာ “ပိုင်စိုး‌ဝေ” ကို မိဝင်းဖို့ကဗျာများနဲ့ နှစ်သက်ကြသူများပါတယ်၊
မိဝင်းဖို့ကဗျာ‌တွေကို ဖတ်ရတဲ့အခါ “ပိုင်စိုး‌ဝေ” မှာ အမှန်တကယ် မိဝင်း ရှိခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ကဗျာဖတ်သူအများစုက ယူဆကြ‌ပေမယ့် သူက‌တော့ မိန်းက‌လေးတစ်ဦးရဲ့အမည်ကို ‌ပေးရန်အတွက် စဉ်းစားရ‌သောအခါ သူ့ဇာတိဖြစ်တဲ့ ‌အောင်သာရွာသို့ အပြန် မန္တ‌လေး-မြင်းခြံ “ဝင်း” အမြန်‌မော်‌တော်ကားကြီးများ‌ပေါ်
အမြဲစီးနင်းလိုက်ပါရသည်ကို အစွဲပြုပြီး “မိဝင်းဖို့ ကဗျာ” ဆိုပြီး အမည်‌ပေးခဲ့တာလို့ ဆိုပါတယ်။

ကျွန်‌တော်က‌တော့ သူ‌ရေးတဲ့ကဗျာတိုင်းကို မနှစ်သက်‌ပေမယ့် သူရဲ့ စကား‌ပြောရစ်သမ် ရိုးရိုး‌လေး‌တွေနဲ့ အရှိုက်ကိုထိတတ်တဲ့ ကဗျာအချို့ကို‌တော့ ‌ရွေးချယ်နှစ်သက်မိပါတယ်။ ဒါ‌ကြောင့် သူရဲ့ ကဗျာများစွာထဲကမှ မိဝင်းဖို့ကဗျာ
အတွဲများနှင့်အတူ အခြား ကျွန်‌တော် နှစ်သက်သ‌ဘောကျမိတဲ့ ကဗျာ‌လေး‌တွေကို စုစည်းပြီး ကဗျာဖိုင်တွဲ‌လေးထဲကို ထည့်လိုက်ပါတယ် -

“မိဝင်းဖို့ကဗျာ (၁)”

ဒုက္ခ‌တွေကို ပြပြပြီး
မင်းက ငါ့ကိုမြှူဆွယ်ရဲ့။
ငါဘာ‌ကောင်ဆိုတာ သိဖို့
ငါ့ဗိုက်ကို ဓားနဲ့ထိုးကြည့်ဖို့‌တော့
မကြိုးစားနဲ့‌လေ။
ငါ့ဘဝရဲ့ဖြည်တည်မှုဟာ
ငါ့ဗိုက်ထဲမှာ မရှိဘူး။

ငါ့မှာရှိသမျှ ငါ့ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်‌တွေ
မင့်ကိုသာ ‌ပေးလိုက်စမ်းချင်ရဲ့
ငါ့မှာ ဗလာသက်သက်အခွံချည့်
ကျန်ရစ်ခဲ့စမ်းပါ‌စေ။

မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး‌တော့လည်း
ပြားပြားဝပ်မတတ် ‌ကြောက်ဒူးတုန်ရဲ့
ပထမဆုံး‌သေနတ်သံကြားကတည်းက
လက်နက်ချဖို့သာ စိတ်ကူး‌နေသူပါ။

မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ငါ့ရဲ့အနာဂတ်တိုင်းဟာ
ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ဆီကို ‌ရောက်မလာခဲ့ဘူး
ထင်းရှူးပင်‌တွေ‌ပေါတဲ့ ‌တောအုပ်ကြီးထဲ
အမြဲတမ်းပဲ ပုန်းပုန်း‌နေတဲ့ အနာဂတ်ပါ။

“ရူးစမ်းပါ‌စေ”ဆိုပြီး
မင်းပစ်‌ပေးလိုက်တဲ့ အဲသည်အထုပ်ကို
ရတဲ့‌နေ့ကစ
တစ်ညမှ အိပ်မ‌ပျော်‌တော့ဘူး။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ‌ပွေ့ဖက်
ငါ့ထွက်သက်နဲ့ ဝင်သက်တိုင်းမှာ
မီးနဲ့‌ရေကို ရှူသွင်း မှုတ်ထုတ်
အပြင်းစားအာရုံ‌တွေကို ငါစားသုံးရဲ့။

လှုပ်ခတ်‌နေတဲ့
ငါ့စိတ်ရဲ့ အသံဗလံ‌တွေကို
မင်းကြားရဲ့လား။

‌ဟေ့ ...
ငါ့ကိုသနားလို့ဆိုပြီး‌တော့များ
မင်းဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်ကွက်ဇာတ်လမ်း‌တွေ
ရပ်တန်းကရပ်မပစ်လိုက်ပါနဲ့
ငါ ဆက်ပြီးရူးစမ်းပါရ‌စေ။

နားမလည်ပါဘူးဆိုတာကိုက
မင်း ငါ့ကို နားလည်တာပါပဲ။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
၁၅-၁၀-၉၄
ဟန်သစ်မဂ္ဂဇင်း

“မဝင်းဖို့ကဗျာ (၂)”

အုံ့ဆိုင်းတဲ့ နှင်းထုထဲ
‌နေ‌ရောင်ကျဲကျဲ ထိုးချလိုက်တဲ့အခါ
မင်း
ငါ့နှလုံးသားကို သတိရ‌ပေါ့ကွယ်။

‌ဟေ့ ... မိဝင်း
မင်းဟာ ငါကိုမယုံဘူး
ဟုတ်လား
ငါ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကိုင်ကြည့်လိုက်‌လေ
တဆတ်ဆတ်တုန်ခါ‌နေတာ
မင်း‌တွေ့ရမှာပဲ။

‌ဟောသည် ကန္တာရ‌တောအုပ်ကြီးကို
ဘယ်သူမှ တားဆီးမရသလိုမျိုး‌ပေါ့
ငါ မင်းကိုချစ်တာ။

ကြည့်စမ်း
မင်းက ငါ့ကို
ဒုတိယတန်းစားထဲမှာ ထားခဲ့ချင်သ‌ပေါ့
တကယ်တမ်းကျ၊ ငါက
တတိယတန်းစား လူတစ်‌ယောက်ပါကွာ။

လူတစ်‌ယောက် ဘယ်‌လောက်ထိချစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ
မင်းက မယုံဘူး
ဟုတ်လား၊
လူတစ်‌ယောက် မိုး‌ပေါ်ပျံနိုင်တယ်
ဆိုတာမျိုးကျ မင်းက ယုံပြန်‌ရော။
တ‌ငွေ့‌ငွေ့ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့
မင်းရဲ့ သ‌ရော်‌တော်‌တော် အပြုံး‌လေးကိုပဲ
တစ်သက်လုံး သိမ်းတည်းထားရစ်‌တော့မယ့်
ငါ့အဖြစ်ပါ။

ငါ့ဘဝရဲ့ဖြစ်တည်မှုထဲ
မင်းလက်ကို ထိုးသွင်းကြည့်လိုက်စမ်း
ကိုင်း... အချစ်နံ့‌တွေ ရတယ်မဟုတ်လား။
မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးတိုင်း
ငါရရှိတဲ့ ‌ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ
စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ပြီးသွားတဲ့အခါ
ကျည်ဆံခွံ‌ကောက်ရတဲ့ က‌လေးလိုပါပဲ။
ဘာမှန်းမသိတဲ့ အရာ‌တွေအ‌ပေါ်
ဘာမှန်းမသိဘဲ လိုက်‌လျော်‌နေရတဲ့
ငါ့ဘဝပါကွယ်။

ငါ့အချစ်ဟာ
မင်း ဘာသာပြန်လို့ မရနိုင်‌လောက်‌အောင်
မရှုပ်‌ထွေးလှပါဘူး။
ပြင်းထန်းလွန်းတဲ့ အာရုံခံစားမှုနဲ့
တုန်ခါ‌နေတဲ့ဘဝရဲ့ ရစ်သမ်ကို
‌ပေါင်းစပ်ထားတာတစ်ခုပါပဲ။
မြက်ခင်းပြင်‌ပေါ် လမ်း‌လျှောက်ရသလိုမျိုး‌တော့
မလွယ်ကူလှဘူး‌ပေါ့ကွာ။

ငါ့အသက်အရွယ်ကြီးနဲ့ကျမှ
အသည်းကွဲသီချင်း‌တွေလည်း ဆိုမ‌နေပါရ‌စေနဲ့‌တော့၊
ငါးမန်း‌တွေ‌ပေါတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲ
တစ်ခါတည်းသာ ခုန်ချလိုက်ချင်ရဲ့။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
ဟန်သစ်မဂ္ဂဇင်း၊ စက်တင်ဘာ၊ ၁၉၉၃

“မိဝင်းဖို့ကဗျာ (၃)”

အမှန်တရားကို ဝန်ခံဖို့ရာ
မုသားတစ်ဝက်နဲ့ ငါ‌ရောက်လာခဲ့တာလို့
မင်းက ငါ့ကိုထင်‌နေ‌ရော့လား။
‌ဟေ့ ... မိဝင်း
မင်းက ငါ့ကို အဲသလိုမျိုး
ထင်‌နေသလား။

လူတစ်ချို့က‌တော့ ဒါကို
အချစ်လို့ ဆိုကြတာပဲ
ငါက‌တော့
ငါ့နုပျိုမှုဆီ ‌နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်‌ရောက်လာတဲ့
ငါ့နှလုံးသားရဲ့ ‌အော်သံလို့သာ
ဆိုလိုက်ချင်ရဲ့။

မင်းက
ငါ့အသည်းနှလုံးရဲ့ အလင်း‌ရောင်‌လေ၊
မင်းက
ငါ့အိပ်မက်‌တွေကိုထည့်ပြီး
ထွန်းညှိထားတဲ့ မီးအိမ်ငယ်‌လေး‌လေ။

မင်းကသာ
စိတ်ပါလက်ပါဖြစ်လိုက်စမ်းပါကွာ။
တ‌စ္ဆေသရဲ‌တွေနဲ့အတူ ငါ ကပြမယ်၊
စုန်းမ‌တွေရဲ့ သန်း‌ခေါင်းယံ အစည်းအ‌ဝေးပွဲည
‌အောက်ပရာကို ငါလိုက်ပြမယ်။
ဒွန်ကွိဇုတ်အ‌ကြောင်း ငါဖတ်ပြမယ်။
အမှန်တရားနည်းနည်း
အမှား‌တွေချည်းပဲ သူ့လက်ထဲ
ဆုပ်မိ ကိုင်မိတတ်တဲ့
‌ဟောဒီ
ညံ့ဖျင်းဖျင်း ကဗျာဆရာတစ်‌ယောက်အ‌နေနဲ့
ငါ စွမ်း‌ဆောင်နိုင်တဲ့အရာဟာ
ဒါအကုန်ပဲလို့‌တော့ မထင်လိုက်ပါနဲ့ကွယ်။

မိဝင်းဖတ်ဖို့ ချစ်ပုံပြင်‌တွေ
ငါ‌ရေးနိုင်‌သေးရဲ့၊
သည်အချိန်မျိုးမှာ... ငါဟာ
တဆတ်ဆတ်တုန်ခါပြီး
‌မှော်ဝင်‌နေတဲ့ ကဗျာဆရာတစ်‌ယောက်‌ပေါ့။
ကဗျာ‌တွေနဲ့
မင့်ကိုအစာ‌ကျွေးမယ့် ငါပါ။
သည်အချိန်မျိုးမှာ... ငါဟာ
ဘုရားသခင်နဲ့ ‌ဝေးနိုင်သမျှ‌ဝေးတဲ့‌နေရာ
ငါ့ကိုလွှင့်ပစ်လိုက်ချင်ရဲ့။
ရူးသွပ်မှုနဲ့
မင့်ကိုအစာ‌ကျွေးမယ့် ငါပါ။

မိဝင်း‌ရေ
ငါ့အိမ်‌ခေါင်မိုးမှာကပ်‌နေတဲ့
‌တောက်တဲ့တစ်‌ကောင်ဟာလည်း
ငါ့လိုပဲ
ခံစားမှုဝါဒီသမားတစ်‌ယောက်ပါကွာ၊
ဒီ‌ကောင့်အ‌ကြောင်း ငါရိပ်မိတာ
ဘာကြာ‌သေးလို့လဲ။

ကမာ္ဘကြီးဟာ တစ်‌နေ့တခြား
လူသားရဲ့ ကာမရာဂနဲ့
မ‌ကောင်းမှုဒုစရိုက်တရား‌တွေကို
မျိုမျိုချခဲ့ရ၊
မျိုမျိုချခဲ့ရလွန်းလို့
ငါ့တစ်ကိုယ်လုံး ‌ရောင်ကိုင်း‌နေပြီ၊
‌ရောင်ကိုင်း‌နေပြီ မိဝင်း‌ရေ
‌ရောင်ကိုင်း‌နေပြီ။

ဇာတ်‌ကောင်များသည်
ခရီးလမ်းဆုံးသို့ ‌ရောက်ကြ‌သောအခါ
အတိတ်၏သင်ခန်းစာများကိုယူပြီး
လူ‌တော်လူ‌ကောင်းများ ဖြစ်သွားကြ‌လေသည်...ဟူ၍
ဝိလျံ‌ဖော့ကနားက မဆိုလို‌ပေတဲ့။

ကဲ... ဘယ့်နှယ်လဲ
ငါ့စိတ်အ‌ခြေအ‌နေကို ငါကိုယ်တိုင်အမြင်မှန်ရ
တစ်‌နေ့‌နေ့ကျရင်
သာသနာ့‌ဘောင်ဝင်သွားလိမ့်မယ်လို့
မင်းက ‌မျှော်လင့်‌နေသလား။
သွားစမ်းပါ
အနှစ်သာရဟာ
စကားလုံး‌တွေနဲ့ ‌ဝေး‌ဝေး
ထွက်‌ပြေး‌နေသလိုမျိုး‌ပေါ့။
‌အေးစက်ပြီး
အသံမထွက်နိုင်‌အောင် ဆွံ့အ
ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားသည်ထိ
ငါချစ်‌နေဦးမှာ။

အပြင်းစားအာရုံ‌တွေ
မီး‌လောင်‌နေသလိုမျိုးနဲ့
ငါချစ်ခဲ့
မင်းကို ငါချစ်ခဲ့၊
ကဗျာ‌တွေနဲ့
မိဝင်းကို အစာ‌ကျွေးမယ့် ပိုင်စိုး‌ဝေပါ။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
ဟန်သစ်မဂ္ဂဇင်း၊ ‌အောက်တိုဘာ၊ ၁၉၉၃

“မိဝင်းဖို့ကဗျာ (၄)”

လှည့်ဖျားတတ်တဲ့ ရူပါရုံ‌တွေနဲ့
အလှည့်စားခံချင်လွန်းလို့
တဆတ်ဆတ် တုန်ခါ‌နေသူပါ။
ငါဆိုတဲ့အ‌ကောင်က‌တော့
မအိပ်စက်ဘဲလည်း
အိပ်မက်‌တွေ အမြဲတမ်းမက်‌နေတတ်သူပါ။

‌နောက်တစ်ကြိမ် ကဗျာ‌ရေးဖြစ်တဲ့အခါ
ကမာ္ဘကြီးဆိုတဲ့ စကားလုံး မပါဖို့
အကြိမ်ကြိမ် ငါ ဆုံးဖြတ်ခဲ့
အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက် တစ်သက်လုံး ငါ တည်ဖို့ရာ
ငါ့ကိုယ်ငါ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ့မလား
ကမာ္ဘကြီး

တစ်‌နေ့တစ်ကြိမ်
ငါ့ဦး‌ခေါင်း‌ပေါ် ဖြတ်ဖြတ်သွားတဲ့
‌နေမင်းကြီးကလည်း ‌နေ့တိုင်းပဲ လုံးလုံးဝိုင်းဝိုင်း။
ဒီလိုနဲ့
ငါမလိုချင်တာ‌တွေ ငါပြန်ပြန်ရ
ငါ‌ထွေးပြီးသား‌တေါ ငါ ပြန်ပြန်မျိုချ
သုံးမရ‌ပေမယ့် လွှင့်မပစ်ရက်နိုင်တဲ့
ငါ့ဘဝကြီးကို ငါ ပြန်ပြီးတွယ်ငြိခဲ့ရ‌ပေါ့။
‌မေ့ပစ်လိုက် မိဝင်း‌ရေ။

ဒီလိုနဲ့
ကွန်ဆာ‌ဗေးတစ်ဖြစ်လိုက်၊ လစ်ဘရယ်ဖြစ်လိုက်
ရိုမန်တစ်ဖြစ်လိုက်၊ အိပ်ဇစ်ဖြစ်လိုက်
‌မော်ဒန်နစ်မဖြစ်‌သေးတာတစ်ခုပဲ
အသည်းနာစရာပါကွယ်။

ငါမလိုချင်တာ‌တွေပဲ ငါရပြီး
ငါလိုချင်တာ ဘာတစ်ခုမှမရခဲ့တဲ့
ကမာ္ဘကြီး‌ရေ
အရက်ဆိုင်‌တွေမရှိတဲ့ ည‌နေခင်း‌တွေဆိုတာ
‌ကျေးငှက်သာရကာ‌တွေမရှိတဲ့
‌တောအုပ်တစ်အုပ်လိုပါပဲ။

သ‌ဘောင်္‌မှောက်တဲ့ မိုး‌ကောင်းကင်
ပင်လယ်အတုနဲ့ လူမှု‌ရေးအနုပညာ
အ‌ဟောင်း‌တွေကို ‌ပြောင်းပြန်လှန်ထားတဲ့
‌မော်ဒန်အတုကို ငါမလိုချင်ခဲ့ဘူး။
‌ဟောဒီရင်ဘတ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်စမ်း
ခုန်‌နေတဲ့နှလုံး‌သွေးဟာ
မင်းက‌လေးတစ်‌ယောက်တည်းအတွက်ပါကွယ်။

ဒါ... ဝူဒီအယ်လင်ရဲ့ ပြက်လုံးမဟုတ်ဘူး။
ဆိုက‌ရေးတီးဆန်တဲ့
အလွမ်းပြဇာတ်တစ်ပုဒ်လည်း မဟုတ်ဘူးကွဲ့
သား‌ရေဖုံးပြီး
‌ရွှေစာလုံးနဲ့ ကမ္ဗည်းထိုးရမယ့်
ပိုင်စိုး‌ဝေပါ။

‌မေ့ပစ်လိုက် မိဝင်း‌ရေ
မြက်ခင်းပြင်ကသာ
နွားအုပ်ကို ‌ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသတဲ့။
ကိုယ့်အိပ်ကပ်ထဲ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မပါခဲ့ရင်
လမ်း‌ပေါ်ကလည်း တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ
‌ကောက်မ‌တွေ့တတ်ဘူး။
ကံကြမ္မာဆိုတာ သည်လိုပဲ မျှားယူရသ‌ပေါ့။
အခု‌တော့ ငါဟာ
မရင့်ကျက်‌သေးတဲ့ ဖခင်အိုတစ်ဦး
ဖြစ်ခဲ့ပါပြီ။
မင်းနှလုံးသားဆီ အ‌ရောက်လာဖို့ရာ
အ‌တောင်ပံမပါတာက လွဲရင်
အားလုံးထံ ငါ ပျံဝဲနိုင်ရဲ့။
အသည်းကွဲဖူးတဲ့ ငှက်‌တွေသာ
ပျံသန်းခွင့်ရှိတဲ့ မိုး‌ကောင်းကင်မှာ
ထင်ရာကို ငါစိုင်းခဲ့‌ပေါ့။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
ဟန်သစ်မဂ္ဂဇင်း၊ ဇန်နဝါရီ၊ ၁၉၉၆

"‌ရွှေကိုယ်‌တော်”

ဘီလ်ဂိတ်‌လောက်မှ မချမ်းသာ‌လေ‌တော့
‌နေထိုင်ရတာ သိပ်အဆင်မ‌ပြေလှဘူး။
နတ်‌ကောင်းနတ်မြတ်များကိုလည်း ပသခဲ့ပါရဲ့
ယတြာ‌တွေ အကြိမ်ကြိမ်‌ချေ‌ပေမယ့်လည်း
အဆိုး‌တွေက အဆိုးတိုင်းပဲဆက်ပြီး ဆိုးကြတယ်
လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ‌ရေးတာ‌တောင် ကဗျာတစ်ပုဒ်မှမဖြစ်
‌စောင့်စားရတဲ့ ‌မျှော်လင့်ခြင်းမှာ နာရီ‌တွေက‌နောက်ပြန်သွား
ငါး‌ဒေါ်လာ‌လောက်မှ ကိုယ့်အ‌ပေါ်မစွန့်ကြဲရက်တဲ့
ကံကြမ္မာရယ်
ကြက်သားဟင်းနဲ့ ထမင်းမစားရတာလည်းကြာလှပါ‌ပေါ့
မ‌ကျေနပ်မှု‌တွေကို ‌ကျေနပ်ချင်‌ယောင်‌ဆောင်ပြီး
ကိုယ့်‌ကျေနပ်မှု‌လေးနဲ့ကိုယ်
‌ကျေနပ်ဖို့ ကြိုးစားပြန်‌တော့
ဖိနပ်ကပြတ်ပြန်‌ရော။
အသံမမြည်တဲ့ ‌ခေါင်း‌လောင်း‌တွေကိုပဲ လိုက်လိုက်ထိုးမိ
ကျည်ဆံမပါတဲ့‌သေနတ်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်လို့ဝင်
ဘာမှမရှိတဲ့တွင်းထဲ လက်တစ်ဆုံးနှိုက်
မကြားနိုင်တဲ့ ဘုရားသခင်ဆီ‌အော်ဟစ်‌တောင်းဆို
‌ဝေါလမ်းမကြီး‌ပေါ်မှာ ‌ဒေဝါလီခံသွားရတဲ့
ငနဲ‌တွေရဲ့ ရှယ်ယာ‌တွေကို
‌မျှော်လင့်ထားတဲ့
သိန်း ၃၀ဝ တန် ထီလက်မှတ်ကလည်း အလဟဿ။
ဒီကြားထဲ လူပါးမဝလိုက်ပုံက
အမှန်တရားမှတစ်ပါး
တစ်ပြားသားမှအ‌လျော့မ‌ပေးနိုင်သူကြီးဖြစ်လို့ဖြစ်
ဘင်ခရာတီးဝိုင်းနဲ့မှ အကြိုဆိုခံချင်ပြန်။
[‌အော်....
‌ရော်ရွက်ဝါ‌လေးရယ် ]
‌နောက်ဆုံးမ‌တော့
ကိုယ့်အမြီးကိုယ်ပြန်ကိုက်မိတဲ့ ကြယ်တံခွန်ကြီးလို
ကိုယ့်ရှိတဲ့ စာအုပ်ထုတ်‌ရောင်းမိ‌တော့တာပဲ။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
၁.၈.၂၀၀၄ ။ (က‌လေး‌တောင်ညိုစာ‌ပေဆုရ)

"‌တောင်စဉ်ခုနှစ်ထပ်”

၃၂ ‌ကောဌာသမှာ
အကြိမ်ကြိမ်တရားရခဲ့‌ပေမယ့်
အမှား‌တွေက အမှားအတိုင်းဆက်ပြီးမှားကြတယ်။
၃၁ ဘုံမှာ
‌နေရပ်လိပ်စာအတည်မရှိသူမို့
သွားမြဲခရီးကို သွားမြဲအတိုင်း ဆက်ပြီးသွားရတယ်။
ဘယ်ဘူတာမှ မရပ်တဲ့ အမြန်ရထား
ငါးနာရီ ၁၅
အပ်ပါးတွဲ ၂
ခုံနံပါတ် ၁၈ (ဝင်းဒိုး)
စစ်၊ အချစ်နဲ့ ငြိမ်းချမ်း‌ရေး
ဟိုက်‌ဝေးလမ်းမကြီး‌ပေါ်မှာ
ငါ့နာမည် ဘယ်သူပါလိမ့်။
(‌မေ့ပစ်လိုက် မ‌မွှေး‌ရေ)
ဘဝ‌တွေကို ပျက်‌ချော်‌ချော်လုပ်ထားတဲ့
အထိတ်တလန့် ပြက်လုံး‌တွေနဲ့ ဇာတ်သိမ်းခန်းမှာ
ကိုယ်မျှားခဲ့တဲ့ ငါးစာကို ကိုယ်ပြန်ဟပ်မိပြီး
‌တောင်စဉ်ခုနှစ်ထပ် မြင်းမြီးချီဝိုင်းခံရ။
ပြီးမှ
ချာလီချက်ပလင်‌လောက် ရယ်ရရဲ့လား တဲ့။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
၈.၄.၂၀၀၆

"ယားယံမှုကို ပွတ်သတ်ခြင်း”

အရူး‌တွေသာ
ဝလုံးကို ဝိုင်း‌အောင်‌ရေးကြတယ်။
ကိုယ့်မစွမ်း‌ဆောင်နိုင်မှုများကို
လူရွှန်းရဲ့ ဇာတ်‌ကောင် အာကြူလို
‌တွေးပြီး‌ဖြေသိမ့်လိုက်၊
အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်ရမှု‌တွေထဲမှာ
ငါ ‌နေထိုင်တတ်ခဲ့‌ပေါ့။
နာရီစင်‌ပေါ်က
နာရီလက်တံ‌တွေ ရပ်ရပ်သွားသလိုမျိုး
ဘဝရဲ့အဓိပ္ပါယ်‌တွေ ရပ်ရပ်သွားတဲ့အခါ
မ‌ရေရာမှု‌တွေအပြည့်အသိပ်ထည့်ထားတဲ့
‌ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကိုလွယ်ကာ
အနာဂတ်သို့ တ‌ရွေ့‌ရွေ့ဆုတ်ခွာခဲ့။
ယုံမှားသံသယနဲ့သာ
‌နေမင်းကြီးကို လက်ခံခဲ့သူပါ။
ငါ့ဆံပင်နဲ့ ငါ့ရာဇဝင်ဟာ
တဖြည်းဖြည်း‌ကွေ့‌ကောက်ရှည်လျား
တ‌ရွေ့‌ရွေ့နီးကပ်လာ‌သော အ‌ဝေးဆုံးတရားဆီ
ကမ်းပါးမရှိတဲ့ မြစ်တစ်စင်းလို
အဓိပ္ပါယ်ရှိမှု‌ရော မရှိမှု‌တွေနဲ့ပါ
သူသွားချင်သလို သွား‌နေ‌တော့တာပါပဲ
အရက်မူး‌နေတဲ့ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုနဲ့လည်း တူရဲ့။
မထင်မှတ်တဲ့ ပြတင်း‌ပေါက်တစ်ခုက
ရပ်ပြလိုက်စမ်းပါ ပိုင်စိုး‌ဝေရာ, တဲ့၊
ကျွန်‌တော့်ဖန်ခွက်ထဲ အရက်‌တွေငှဲ့ထည့်ရင်း
ဦးကြည်‌အောင်က တဖွဖွ‌ပြော‌နေရဲ့။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
၂၆.၂.၁၉၉၃

“ဒီဇင်ဘာ ၂၅ ရက်၊ ည‌နေ ၅ နာရီ”

အုံ့ဆိုင်း‌နေတဲ့ တနဂင်္‌နွေည‌နေခင်း
တစ်ခုမှာ‌ပေါ့။
ကိုယ့်ဘဝထဲ သူဖြတ်သန်းသွားပုံကြီး
‌ကြေကွဲရ။
သစ္စာတရားကို ဖက်တွယ်လိုတဲ့
ငနဲတစ်‌ကောင်ရဲ့ ကျဆုံးခန်း‌ပေါ့။
လိမ်ညာဖို့စကားလုံး‌တွေ
အများကြီးကို ရွတ်ဆိုတတ်‌ပေမယ့်
အ‌ကောင်းဆုံးကို မ‌ရွေးချယ်တတ်တဲ့
ကိုယ့်အဖြစ်ပါ။
ဆက်ထိုင်‌နေရ‌ကောင်းမလား
စဉ်းစားရင်းထရပ်မိ
ထွက်သွားရ‌ကောင်းမလား
စဉ်းစားရင်ပြန်ထိုင်
‌ဪ... မစိမ်းမြ၊ မစိမ်းမြ
ဒုက္ခကြမ်းရှရှကြီးကိုမှ
ကိုယ့်ရင်ခွင်ထဲ ပစ်ထားရက်ခဲ့‌လေခြင်း‌နော်
(ခံစားပြ‌နေတာမဟုတ်ဘူးကွဲ့)
ထင်ရာကိုမစိုင်းရဲလို့
ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ထိုင်‌နေရတယ်။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
(သရဖူ၊ ဇန်နဝါရီ၊ ၁၉၉၆)

“‌မေ့ပစ်လိုက်ပါ”

‌ရေးကူးခြင်းဟာ
သိပ်ကိုလွယ်လွယ်‌လေးပဲထင်လို့
ခုန်ချလိုက်တာ။
‌ရွေးချယ်စရာဆိုလို့လည်း တခြားဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။

အသည်းနှလုံးကိုမ‌ပေးပါနဲ့
ပိုက်ဆံတစ်ဆယ်ပဲ ‌ချေးခဲ့ပါကွာ။

ကိုယ့်ဆီကို‌ရောက်လာတဲ့
သူများရဲ့ ဒုက္ခဆိုတာလည်း
ကိုယ့်ဒုက္ခပဲ‌ပေါ့။

တကယ့်ကို
ရသပျက်ရတဲ့ည‌တွေပါ
သီချင်းမဟုတ်တာ‌တွေ သီချင်းလုပ်ပြီးဆို‌နေရ
အံသွားအချင်းချင်း ကြိတ်ပြီး‌တော့သာ
ချစ်ခြင်း‌မေတ္တာကို ဖွဲ့ဆို‌နေရ
ရပ်မရတဲ့ လှည့်ဖျားမှု‌တွေသာ
မိုးအလင်းရွာချ‌နေရဲ့။

ဒီအချိန်
ကိုယ့်စိတ်နှလုံး ငြိမ်သက်မှုရဲ့စက္ကန့်အတွင်းမှာ
‌တောင်တန်း‌တွေ ‌ရွေ့လျား‌ပျောက်ကွယ်သွားကြ‌ပေါ့။

‌မောင့်အချစ်မ‌အေးကြည်‌လေး
‌မေ့ပစ်လိုက်ပါ
‌မေ့ပစ်လိုက်စမ်းပါ။
ယားယံတတ်တဲ့ အ‌ရေပြား‌တွေဆိုတာ
‌ငွေနဲ့ ဖျား‌ယောင်းဖို့အလွယ်‌လေး‌ပေါ့ကွယ့်။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
ပန်း‌ဝေသီ

“အ‌ဝေးက မီးရထားဥဩသံ”

မီးရထားဥဩသံဟာ
ဘဝမှာ လွမ်း‌ဆွေးစရာအ‌ကောင်းဆုံးပဲတဲ့
စာ‌ရေးဆရာကြီး ‌သောမတ်စ်ဝုဖ် ‌ရေးခဲ့တယ်။

ပြန်မြင်‌ယောင်မိ အ‌ဝေးက ငါ့ရဲ့ရွာက‌လေး
ငါပြန်ကြားရ အ‌ဝေးက မီးရထားဥဩသံ
လွမ်းစရာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်မျှ
ငါ့အခန်းထဲ မရှိ
စက်ရုပ်ဆန်တဲ့ ပရိ‌ဘောဂတချို့နဲ့
အိုမင်းတဲ့ ငါ့ရုပ်ပုံမျှသာ။
ပြီး‌တော့၊ အခွံချည်းသက်သက်အရက်ပုလင်းများ
ဟိုဘက်ခန်းမှာ ပါတီပွဲကျင်းပ‌နေဟန်တူရဲ့။

(၁)
ဘုန်း‌တော်ကြီး‌ကျောင်းက ဆွမ်းစားအုန်း‌မောင်း‌ခေါက်‌ပေါ့
‌ခွေး‌တွေက သံရှည်ဆွဲအူ
ထန်းတက်သူ‌တွေ ‌ရေ‌နွေကြမ်း‌သောက်ချိန်ပဲ
မာန်ကျည်းပင်‌ပေါ်က ကျီး‌တွေတအာအာ
နွားမ‌တွေက ကွင်းပြင်ထဲမြက်စားလို့
တို့ပြည်‌တော်သာ‌ကျောင်းက
‌ခေါင်း‌လောင်းရယ် ထိုးနိုင်ခဲပါဘိ
ထမင်းစား‌ကျောင်းဆင်းဖို့ ‌စော‌သေးတယ်ထင်ရဲ့။
အဲဒီတုန်းက
‌မောင်သင်းခိုင်ဟာ ငါ့မိတ်‌ဆွေမဟုတ်‌သေးဘူး။

(၂)
‌ကျောက်မီး‌သွေးနဲ့ ခုတ်‌မောင်းတဲ့
မီးရထားစက်‌ခေါင်းကြီး
အ‌နောက်ဘက်‌တောင်ကြားထဲက
တရှဲရှဲမြည်ပြီးဝင်လာ
ပဲ၊ ‌ပြောင်း၊ နှမ်း၊ ဝါ၊ ထန်းလျက်
ထင်းစည်း‌တွေ ကိုယ်စီရွက်ပြီး
ဘူတာဘက် ကသုတ်ကရက်လာကြ
ခဏ‌လေးရပ်တဲ့ ရထား
ဆွဲထားလို့မှ မရဘဲ‌လေ။
အဲဒီတုန်းက
မာယာ‌ကော့ဖ်စကီးကို ငါမသိ‌သေးဘူး။

(၃)
တို့ စာအံသံ‌တွေ
အညီမညာ ‌အော်ဟစ်ဆူညံ‌နေဆဲမှာပဲ
တတူတူ ဥဩသံဆွဲပြီး
ဂုတ် ဂုတ် ဂျမ်း ဂျမ်း... ဂျုန်း ဂျုန်း ဂျက် ဂျက်
ဂုတ် ဂုတ် ဂျမ်း ဂျမ်း... ဂျုန်း ဂျုန်း ဂျက် ဂျက်
အ‌ရှေ့ဘက်‌တောတန်းထဲ ခုတ်‌မောင်းသွား‌ပေါ့။
အဲဒီတုန်းက
ဖြစ်တည်မှု ပဓာနဝါဒကို ငါမဖတ်ဖူး‌သေးဘူး။

(၄)
‌ခြောက်‌သွေ့ကုန်း‌ခေါင် ‌တောင်ကမူ‌တွေနဲ့
လိမ်‌ကောက် ပိန်‌ခြောက် သန်းဒဟပ်ပင်‌တွေ
‌ခြောက်‌သွေ့ယာခင်း‌တွေနဲ့ ထန်းပင်မတ်မတ်များ
ခန်း‌ခြောက်‌နေတဲ့ ‌ရေကန်နဲ့ ‌သောက်‌ရေတွင်းက‌လေး
တို့ရွာက သုသာန်၊ ဘုန်း‌တော်ကြီး‌ကျောင်း
တို့ရွာဘူတာက‌လေး
တို့ရွာ‌ပေါ်အုံ့ဆိုင်း‌နေတဲ့ မိုးသား‌တွေနဲ့
‌ငေးကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ငါနဲ့ အ‌ပေါင်းအ‌ဖော်တစ်စု
ပူပြင်းတဲ့ ‌နေ‌ရောင်တံလျှပ်‌အောက်မှာ
အားလုံးကိုထားခဲ့ပြီး
ရထားဟာထွက်ခွာသွား‌ပေါ့။
အဲဒီတုန်းက ငါဟာ
ကမာ္ဘကြီးကို အ‌ကောင်းမြင်သူမျှသာဖြစ်တယ်။

+ ပိုင်စိုး‌ဝေ +
(ရုပ်ရှင်‌တေးကဗျာ၊ ‌ဖေ‌ဖော်ဝါရီ၊ ၂၀၀၀)

Ref: “ပိုင်စိုး‌ဝေ - က္ကုတ္ထိယ‌တောတန်း” ကဗျာစာအုပ် ။ “ပိုင်စိုး‌ဝေ - မူး‌နေတဲ့ ကြယ်တံခွန်” ကဗျာစာအုပ် ။ မဂ္ဂဇင်းများ တကယ်လို့ ပိုင်စိုး‌ဝေ ရဲ့ အခြားကဗျာ‌တွေကိုပါ ဖတ်ချင်လာတယ်ဆိုရင်‌တော့ မ‌နော်ဟယ်ရီရဲ့ ဘ‌လော့မှာလည်း သွားဖတ်နိုင်ပါတယ်။

‌မောင်‌ခွေးဖတ်ဖို့ ကဗျာအသစ်

2011-08-14T22:08:00.000-07:00

‌အေ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ တတ်သွားလို့
အရပ်ထဲလည်း ဝင်ခဲ့ပါပြီ
ပုရွက်ဆိတ်ညို မကိုက်လည်းဘဲ
မတ်တပ်ရပ်လို့ လမ်းမှာငိုပြီးပါပြီ
ဘယ်သွားမလိုလဲ ‌မောင်‌ရေခဲ၊
ဘယ်သွားမလို့လဲ မ‌ရွှေဖဲ၊
ခရာဆူးခြုံကြားမှာ....
အုန်းလက်နွား‌လေးကို ထားခဲ့ပါပြီ။

မ‌ထွေးကို လိုလို့ ‌ရွှေစွန်ညိုလည်း ဝဲခဲ့ပါပြီ
ပင်လယ်‌ရေနဲ့ ‌ဆေးပါ့မယ်‌ပေါ့
မ‌ထွေးကို‌တော့ ဘယ်သူမှ မမိခဲ့ပါ၊
ဘကြီးက‌တော့ ‌ဆေးတံကြီးနှင့် ‌ခေါက်ပါသည်။

ပလ္လင်‌ပေါ်က ‌မျောက်က‌လေးလည်း
ဆင်းတက်လို့ မ‌ပြေး‌တော့ပါ၊
‌ကျောင်းကြီး‌ပေါ်မှာ‌တော့
‌မောင်ငယ် ‌အော်‌ကြောလန်‌အောင် ‌ဆော့ပါသည်
(သို့‌သော်)
ဘုန်း‌တော်ကြီးလည်း
‌အော်လို့ မရိုက်‌တော့ပါ၊
‌အော့လို့လည်း မရိုက်‌တော့ပါ၊

‌နေမပူမိုးမရွာ‌သော်လည်း သူခိုးလာပါသည်
အဘိုးကြီးအိုလည်း ခါးမကုန်း‌သေး
မ‌သေပါနဲ့ အုန်းလို့လည်း ဘယ်သူမှမထားကြ‌တော့
‌နောင်နှစ်ခါလည်း
တန်‌ဆောင်မမုန်းချင်‌တော့ပါ....
အမြီးတိုတဲ့ ‌ကြောင်ပါးကြီး‌တွေက‌တော့
အသားကိုမျိုပြီး ‌ဆေးရိုးမီးလှုံလိုက်
အဆီကိုစားပြီး ဆီကို‌ရေချိုးလိုက်
ကိုလူပျိုလား‌တော့ မသိပါ၊
ထရံ‌ပေါက်က ‌ခြေ‌ထောက်ကိုဆွဲလို့
မုန့်လုံးကို စက္ကူကပ်ပါသည်။

‌တောင်‌တောက မသာလို့
မာလာကလည်း မဖူး‌တော့ပါ၊
တစ်ပင်ကို နှစ်ပင်မယှက်‌တော့လို့
‌ကျေးငှက်ကလည်း မမြူး‌တော့ပါ
ငှက်က‌လေး‌တွေ “စိုးစီ... စိုးစီ”
တိရစာ္ဆန်ဥယျာန်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ မြည်ပါသည်။

လူက‌လေးအတွက်
ခိုညိုပြာ‌တွေ မဖမ်းဘဲမိသွားပါပြီ၊
မိထ္ထီလာကန်‌အောက်မှာ‌တော့
ပလိုင်း‌ပေါက်ကို အရင်‌ကောက်ရပါဦးမည်။

‌နေခြည်လာ‌သော်လည်း
‌ရွှေရည်မ‌လောင်း‌တော့ပါ၊
ငါတို့‌ကျောင်းရဲ့ စာအံသံကလည်း
‌ကြောက်စရာ‌ကောင်းလာခဲ့ပြီ။
““ဝလုံး” ကို
အရူး‌တွေပဲ ဝိုင်း‌အောင်‌ရေးကြတယ်”**တဲ့....။

**ယားယံမှုကိုပွတ်သတ်ခြင်း - ပိုင်စိုး‌ဝေ

+ စိုးလှိုက်ဦး (ယင်းမာပင်) +

အ‌မေးအ‌ဖြေ

2011-08-13T22:39:00.000-07:00

"စီ-‌အေ-တီ ကတ် မ‌နောလည်"
"သာမြီး‌ညောင်ပါ သရမူ"
ဒီလို အ‌မေးအ‌ဖြေ‌လေးကို
မိန်း‌မော ‌နေမိသူတစ်ဦးပါ
နှင်းမှုန်‌တွေပဲ စိုရွှဲလာခဲ့တယ်
"အချစ်ဆိုတာက‌ရော မ‌နောလည် "
"ကျွန်‌တော်လည်း
‌သေချာမသိပါဘူး သရမူ..."
‌တောင်တန်းကြီး‌တွေ ခိုက်ခိုက်တုန်‌နေရှာမှာပဲ‌နော်...။

+ စိုးလှိုက်ဦး(ယင်းမာပင်) +

စကားချပ် ။ "မ‌နောလည်" ကချင်လို "...ဆိုတာဘာလဲ" လို့အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ "သရမူ" ကချင်လို "ဆရာမ" ပါ။ ကချင်က‌လေး‌တွေက ‌ကြောင်က‌လေး‌တွေကို "သာမြီး‌ညောင်" လို့ ‌ခေါ်ကြပါတယ်။

‌လော‌လောဆယ်

2011-08-12T22:00:00.000-07:00

ထင်တစ်လုံးများ

‌ဒေါင်းတို့အလယ်မှာ ကျီး မတင့်တယ်သလို ကျီးတို့အလယ်မှာလည်း ‌ဒေါင်းက မတင့်တယ် ပြန်ဘူး၊ ကျီးကလည်း ‌ဒေါင်း‌ယောင် မ‌ဆောင်သင့်ဘူး၊ ‌ဒေါင်းကလည်း ကျီး‌ယောင် မ‌ဆောင်သင့်ဘူး... :D/။
Sweetbox ရဲ့ သီချင်း‌လေး‌တွေကို နား‌ထောင်ဖြစ်‌နေတယ်၊ မြန်မာလို ‌ကော်ပီမကူးရ‌သေးတဲ့ သီချင်း‌တွေကို ပိုကြိုက်‌နေတယ်။ ခဏခဏ မကြားဖူး‌သေး‌တော့ အသစ်လို ဖြစ်‌နေတာ ‌ကြောင့်လည်း ပါမယ်ထင်တယ်။

‌စောင့်‌မျှော်ခြင်း

www.yinmarbin.org ‌ရှေ့ဆက်။
Nokia X6 (8G) နှစ်သိန်းအထိ ‌ဈေးကျမယ့်‌နေ့ကို ထပ်‌မျှော်‌နေမိပြန်တယ်။
aPad ထက် ပို‌ကောင်းတဲ့ Superpad III ဆိုလား၊ Android 2.2 (Froyo) ကို တစ်သိန်းကိုး‌သောင်း ဆို‌တော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... :D/
သဘာဝတရားကို သဘာဝကျကျ ဒီ‌နေ့ထက်ပိုပြီး ချစ်မြတ်နိုးနိုင်‌သော ‌နေ့ရက်များ....။

စိတ်ပျက်ခြင်း

ဖုန်း‌တွေကို စိတ်ကုန်‌နေပြီဗျာ၊ ဘာမှန်းကို မသိဘူး။ ကိုယ့်ပြည်တွင်း‌လေး ‌ခေါ်‌နေတာကို လိုင်းအသစ်မို့ တစ်ပြည်လုံး မရ‌သေးဘူးတဲ့...။ ။
မြန်မာ(၃)လက်ကွက်ကို ‌လေ့ကျင့်‌နေတာ၊ စာစီစာရိုက် ပြန်လုပ်ရင် ‌ကြောင်‌တောင်‌တောင် ပြန်ဖြစ်သွှား ပြန်‌ရော။ ‌လှေနံနှစ်ဖက် နင်း‌နေရသလိုမျိုးပဲ၊ စာစီစာရိုက်မှာ မြန်မာ(၃)ကို သုံးနိုင်လာရင် ‌တော်‌တော် ‌ကောင်းမယ်။ ခက်တာက "ဝါဆိုဝါ‌ခေါင်" ဆိုရင် -ါ (‌ရေးချ) ‌နောက်က‌နေ ‌ေ- (သ‌ဝေထိုး) လိုက်တာနဲ့ space တစ်ချက်စာ ခုန်သွှားတာမျိုး Word မှာ ဖြစ်‌နေတယ်။ PageMaker မှာဆိုရင် ????? ပဲ ‌ပေါ်တယ်။
အင်တာနက် မရနိုင်‌သော ‌နေရာများအားလုံး..........။

အကြိုက်ဆုံး စကားလုံး‌တွေ

"ဉာဏ်ကလည်း ထိုင်းလိုက်တာ၊ ‌ခေါင်းထဲမှာ ကြက်ဥပုပ်‌တွေချည်း ထည့်ထားသလား မသိဘူး"

(ThomasAlvaEdison (၇)နှစ်သား အရွယ်မှာ ‌ကျောင်းထား‌တော့ ‌ကျောင်းက ဆရာမက သူ့ကို အဲလို‌ပြောခဲ့ပြီး သုံးလအကြာမှာ ‌ကျောင်းထွက်ခဲ့ရ ပါ‌တော့တယ်။)
“♫♪~ No turning back
No questions left to ask
The tide is getting high
The tide is getting higher

I’m not afraid
I decided on this fate
It’s time to face the storm
It’s time to face the storm~♫♪”

(Sweetbox ရဲ့ ChinaGirl သီချင်းထဲက စာသား‌လေးပါ၊ ဒီသီချင်းကိုပဲ တရုပ်မ‌လေး (၃)‌ယောက်ပါတဲ့ SHE အဖွဲ့က Superstar ဆိုပြီး တရုပ်လို ဆိုထားတာ အရင်က ကြည့်ဖူးတယ်။ သံစဉ်က‌တော့ အဲဒီကတည်းက ကြိုက်‌နေ‌တော အခု Sweetbox က ChinaGirl ဆိုပြီး ဆိုထားတာ ‌တွေ့‌တော့ ခဏခဏ နား‌ထောင် ဖြစ်‌နေတယ်။ လိုက်ပြီး ညည်းလို့ ရ‌နေတာလည်း ပါတာ‌ပေါ့...)
သားကို အရွယ်‌ရောက်‌အောင် မိခင်က အနှစ် နှစ်ဆယ် ကြိုးပမ်းခဲ့ရတယ်၊ ‌နောက်မိန်းမ တစ်‌ယောက်က မိနစ် နှစ်ဆယ် အတွင်းမှာပဲ ဖျက်ဆီးပစ် လိုက်တယ်...
(Helen Rowland)
The way to cure homesickness is to go home. အိမ်လွမ်းတဲ့ ‌ရောဂါ ‌ပျောက်တဲ့ နည်းက‌တော့ အိမ်ပြန်တာပဲ။
(Edna Ferber)
ကျွန်ုပ်‌ရောက်ဖူးသည့် နိုင်ငံများနှင့် စာ‌တွေ့‌လေ့လာဖူး‌သော နိုင်ငံများအနက် ကျွန်ုပ်တို့ နိုင်ငံသည် ဘတ်စ်ကား ‌ပေါ်တွင် စပယ်ယာ၏ ကြိမ်း‌မောင်းမှုကို အခံရဆုံး နိုင်ငံပင် ဖြစ်သည်။
(‌ဒေါက်တာခင်‌မောင်ညို)

ဘာမှ မလုပ်တာထက်စာရင် လုပ်သ‌လောက် မဖြစ်တာကမှ ‌တော်‌သေးတယ်။
With deepest respects,
Ðaywalker( စိုးလှိုက်ဦး )

‌ပေါက်တတ်ကရ မှတ်သားဖွယ်

2011-08-05T21:52:00.000-07:00

မိန်းမ‌တွေသာ မရှိရင် ကမာ္ဘ‌ပေါ်မှာ ‌ငွေဆိုတာ ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

အိမ်‌ထောင်မကျခြင်းဟာ မျိုးရိုးလိုက်တဲ့ ‌ရောဂါ‌တော့ မဟုတ်ဘူး။

အစဉ်သဖြင့် ကြာရှည်တည်တံ့‌နေတာဟာ ချစ်‌မေတ္တာ မမည်ဘူး၊
အဲဒါ...ပလပ်စတစ်ပဲ..။

လူမိုက်‌တွေသာ အိမ်‌ထောင်ပြုကြတာ...၊
လူယုတ်မာ‌တွေက‌တော့ လူပျိုကြီးပဲ လုုပ်ကြတယ်။

‌ယေကျာ်း‌တွေဟာ ငါးစိမ်းမြင် ငါးကင် ပစ်တတ်တဲ့ အမျိုးတဲ့...၊
အဲဒါ မှားတယ်...ငါးစိမ်း‌ရော ငါးကင်ပါ ယူမယ့် အမျိုး။

ထိုင်ပြီးပျင်း‌နေမယ့် အစား အိပ်ပစ်လိုက်ပါ။

ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် စီမံ‌ဆောင်ရွက်တဲ့ ‌နေရာမှာ ကြွက်‌တွေနဲ့ လူ‌တွေဟာ နင်လားငါလားပဲ။

လူမိုက်မျက်နှာကို မကြည့်ချင်ဘူး ဆိုရင်‌တော့ သင့်ကြည့်မှန်ုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပါ‌တော့...။

အ‌ကောင်းဆုံး မိတ်‌ဆွေ‌တွေ‌တောင် တစ်‌ယောက် အသုဘ တစ်‌ယောက် လိုက်ပို့နိုင်ကြလို့လား။

ကြွက်‌ထောင်‌ချောက်‌တွေ ‌ပေါ်လာ‌ပေမယ့်
‌ကြောင်‌တွေက‌တော့ ကြွက်ခုတ်‌နေတုန်းပဲ...။

‌တော်လှပါတယ် ဆိုတဲ့ လူ‌တွေက နယူးကလီးယား လက်နက်ကို တီထွင်တယ်တဲ့ ၊ ဘယ်ကြွက်မှ ကြွက်‌ထောင်‌ချောက် ထွင်ဖို့ စိတ်မကူးဘူး။

ဘာမှ မလုပ်တာထက်စာရင် လုပ်သ‌လောက် မဖြစ်တာကမှ ‌တော်‌သေးတယ်။
With deepest respects,
Ðaywalker( စိုးလှိုက်ဦး )

အ‌ရေထူ‌နေတဲ့လူ

2011-08-02T21:46:00.000-07:00

‌ကျေးဇူးပဲ . . . . ဆိုတဲ့
အ‌ပြော‌လေး တစ်ခုနဲ့
‌ကျေနပ်ခဲ့ရ‌ပေါင်းလည်း များပြီ

ကူညီပါ . . . . ဆိုတဲ့
စကား‌လေး တစ်ခုနဲ့
ညာခိုင်းခံခဲ့ရ‌ပေါင်းလည်း များပြီ

ခဏ‌လေးပါ . . . . ဆိုတဲ့
ငှားရမ်းမှု‌တွေ‌ကြောင့်
ဆုံးရှုံးခဲ့ရ‌ပေါင်းလည်း များပြီ

မနက်ဖြန်ပါ . . . . ဆိုတဲ့
ချိန်းဆိုမှု‌တွေ‌ကြောင့်
‌စောင့်ခဲ့ရ‌ပေါင်းလည်း များပြီ

သည်းခံပါ . . . . ဆိုတဲ့
‌တောင်းပန်မှု‌တွေနဲ့
ခွင့်လွှတ်ခဲ့ရ‌ပေါင်းလည်း များပြီ

ဒါ‌တွေ‌ကြောင့်လား မသိ
ကျွန်ုပ်၏ အ‌ရေပြားများ ထူလွန်းအားကြီးလို့
ဆူးသွားနဲ့ ထိုးလည်းမ‌ပေါက်
အပ်ကိုပင် ‌ကောက်ခဲ့‌လေပြီ။

"အရှင် ပရမ၊ ရွာ‌ရှေ့‌ကျောင်း၊ အုန်း‌တော၊ စစ်ကိုင်း။"